Ибн Аби Таййи (арабча: إبن أبي طيء) Яҳё Абу Закарийё ибн Ҳамид ан-Нажжор (1180–1228) – Ҳалаблик шиа тарихчиси ва шоири[1][2]. Асосан йўқолган асарлари ва кейинги ёзувчилар томонидан сақланиб қолган китобларининг парчалари орқали бизга маълум бўлган „Универсал тарих“ асари билан машҳур. Салиб юришлари даврида Шимолий Сурия тарихи учун қимматли манба бўлиб, асар Қоҳирадаги Фотимий саройларини, Фотимийлар сулоласининг қулашини, франклар ва мусулмонлар ўртасидаги муносабатларни, Салоҳиддин ва унинг ўғли Аз-Зоҳир Ғозий ҳукмронлигини тасвирлайди.

Ибн Аби Таййиб ҳам, „Бūстāн ал-жāмиʿ“ асарининг номаълум муаллифи ҳам бир хил, ҳозирда йўқолиб кетган манбадан фойдаланган[3].

Манбалар

  1. ↑ Эддé, Анне-Мариэ (2017-07-01). "Ибн Абī Ṭаййиʾ" (эн). Энcйcлопаэдиа оф Ислам, ТҲРЕЭ. ҳттпс://референcеwоркс.бриллонлине.cом/энтриэс/энcйcлопаэдиа-оф-ислам-3/ибн-аби-таййи-CОМ_30676. 
  2. ↑ Донзел, Э. Ж. Ван. Исламиc Деск Референcе (эн). БРИЛЛ, 1994-01-01. ИСБН 9789004097384. 
  3. ↑ Cлауде Cаҳен, „Уне чрониқуэ сйриэнне ду ВИэ/ВИИэ сиècле: Ле Бустāн ал-Жāмиʿ“, Буллетин д'éтудес ориэнталес 7/8 (1937/1938), 113–158. ЖСТОР 41603412