Ibn Banu

Ибн Бану (арабча: ابن بانوا‎‎) – Аббосийлар сулоласи учун ал-Баҳрайннинг ҳокими, расмий тарзда ушбу лавозимни эгаллаган бўлса-да, ҳақиқий сиёсий ёки ҳарбий ҳокимиятга эга бўлмаган. 903-йилга қадар ушбу лавозимда хизмат қилган.

Фаолияти

Мусулмон тарихчиси ат-Табарий ўзининг „Анналс“ (Пайғамбарлар ва ҳукмдорлар тарихи) асарида Ибн Бануниг номини фақат бир марта тилга олган. Ибн Бану халифалик хизматидаги ҳарбий қўмондон бўлган бўлиши мумкин, чунки у Абу Саъид Жаннобий бошчилигидаги Қарматларни қувиб чиқариш мақсадида ал-Баҳрайнга юборилган. Ибн Бану Бағдоддаги марказий ҳокимиятга хабар юбориб, Қарматлар қал’асига тўсатдан ҳужум уюштирганини ва унинг ҳимоячиларини енгганини баён қилган. 903-йил октябр ойида ундан яна бир хабар келиб тушган, унда Ибн Бану ал-Қатифга ҳужум қилганини ёзган. Унинг қўшини Қарматларни тор-мор келтирган ва уларнинг саркардасини Абу Саъид томонидан ворис этиб тайинланган кишини ўлдирган. Шундан сўнг улар ал-Қатиф устидан ғалаба қозониб, шаҳарни эгаллаган.

Ибн Бану ҳақида бундан кейинги манбаларда маълумот келтирилмаган, бироқ Аббосийлар томонидан ал-Қатифнинг қайта забт этилиши узоққа чўзилмаган, чунки Қарматлар тез орада воҳани яна ўз назорати остига олган.

Адабиётлар

• Рентз, Г. (1978). "Ал-Катиф". ин ван Донзел, Э.. Энcйcлопаэдиа оф Ислам. Волуме ИВ: Иран–Кҳа (2нд нашри). Леиден: Э. Ж. Брилл. ОCЛC 758278456. ҳттпс://референcеwоркс.бриллонлине.cом/сеарч?с.қ=Ал-Катиф&с.ф.с2_парент=с.ф.боок.энcйcлопаэдиа-оф-ислам-2&сеарч-го=Сеарч. 
• Тҳе Ҳисторй оф ал-Ṭабарī, Волуме ХХХВИИИ: Тҳе Ретурн оф тҳе Cалипҳате то Багҳдад: Тҳе Cалипҳатес оф ал-Муʿтаḍид, ал-Муктафī анд ал-Муқтадир, А.Д. 892–915/А.Ҳ. 279–302, СУНЙ Сериэс ин Неар Эастерн Студиэс.. Албанй, Неw Ёрк: Стате Университй оф Неw Ёрк Пресс, 1985. ИСБН 978-0-87395-876-9.