Ibn Barrajan
Абу ал-Ҳакам Абдусалом ибн Абдураҳмон ибн Абу ар-Рижол Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ал-Лахмий ал-Ифриқий ал-Ишбилий (арабча: عبد السلام بن عبد الرحمن بن محمد بن برجان اللخمي) – андалусиялик сўфий устоз ва муҳаддис эди[1]. Ўз таълимотини 12-асрнинг биринчи ярмида тарқатган.
| Ибн Барражан
ابن برجان | |
|---|---|
| Таваллуди | Севилла тойфаси |
| Вафоти | Муробитлар давлати, Марокаш |
Ишлари
Ибн Барражан Аллоҳнинг исмларига икки жилдлик шарҳ ёзган[2][3]. „Танбиҳ ал-афҳам ило тадаббур ал-китаб ал-ҳаким ва таъарруф ал-оят ва-л-наба ал-’Асим“ номли китоби ҳозирда уч нашрда чоп этилмоқда[4][5][6].
Ибн Барражан Салоҳуддин ал-Айюбий томонидан Қуддуснинг салибчилардан забт этилиши ҳақидаги башорати билан машҳур бўлиб, у ўз башоратида фақат бир неча кунга янглишган эди[7].
Асарлари Ибн Арабийга[8] катта таъсир кўрсатди, у ибн Барражаннинг Қуддус фатҳини башорат қилиш усулларига жуда шубҳа билан қараган ва уларни „Илм ал-Ҳуруф“ деб атаган[9].
Вафоти
У Марокаш қамоқхонада вафот этган. Муробитлар султони Али ибн Юсуф унинг таъсиридан хавотирланганлиги сабабли, уни ўша шаҳарга чақиртирган эди[10]. Султоннинг хоҳишига қарши у Али ибн Ҳарзиҳим ташаббуси билан расмий дафн қилинди.
Манбалар
- ↑ Денис Грил, "Ла „леcтуре супéриэуре“ ду Cоран селон Ибн Барраган" ин Арабиcа, Томе ХЛВИИ, Брилл 2000, паге 510, ноте 1: Ибн ал-Аббар cаллс ҳим „ал-Лакҳми ал-Ифриқи тҳумма ал-Ишбили“, сомеоне фром Африcа wҳо беcаме а Севилиан.
- ↑ Муҳйиддин Ибн 'Араби. Cонтемплатион оф тҳе Ҳолй Мйстериэс: Тҳе Машаҳид ал-асрар оф Ибн 'Араби. Анқа Публишинг, 28 Жануарй 2008 — 116-бет. ИСБН 978-1-905937-22-6.
- ↑ А Қур’ан Cомментарй бй Ибн Барражан оф Севилле эд. бй Герҳард Боэwеринг анд Юсуф Cасеwит, Леиден анд Бостон: Брилл 2016
- ↑ Танбиҳ ал-Афҳам Ила Тадаббур ал-Китаб ал-Ҳаким wа Таъарруф ал-Аят wа-л-Наба ал-'Атҳим, 5 Волс. Эд. Фатеҳ Ҳосени 'Абд ал-Карим, 'Амман: Дар ал-Нур ал-Мубеэн, 2016.
- ↑ Танбиҳ ал-Афҳам Ила Тадаббур ал-Китаб ал-Ҳаким wа Таъарруф ал-Аят wа-л-Наба ал-'Атҳим, 5 Волс, Эд. Аҳмед Фарид ал-Мазяди, Беирут: Дар ал-Котоб ал-Илмийяҳ, 2013.
- ↑ Танбиҳ ал-Афҳам Ила Тадаббур ал-Китаб ал-Ҳаким wа Таъарруф ал-Аят wа-л-Наба ал-'Атҳим, 2 Волс Эд. Муҳаммад ал-'Адлуни, Cасабланcа: Дар ал-Тҳақафаҳ, 2011.
- ↑ Тҳе Мйстиcс оф ал-Андалус, Юсуф Cасеwит, Неw Ёрк: Cамбридге Университй Пресс, 2017, Пг 294.
- ↑ Cлауде Аддас, ин Салма Кҳадра Жайюси анд Мануэла Марíн, эдс., Ҳандбуч дер Ориэнталистик, Парт 1, Волуме 12, Дер Наҳе унд Миттлере Остен. Тҳе легаcй оф Муслим Спаин, БРИЛЛ, 1992, паге 921 анд 922 анд пассим (сеэ индех)
- ↑ Ибн Барраǧāн анд Ибн ʿАрабī он тҳе предиcтион оф тҳе cаптуре оф Жерусалем ин 583/1187 бй Саладин, Жосé Беллвер, Тҳе Университй оф Барcелона, 2014
- ↑ Мигуэл Асíн Палаcиос, Элмер Ҳ. Доуглас, Ҳоwард W. Ёдер, Тҳе мйстиcал пҳилосопҳй оф Ибн Масарра анд ҳис фоллоwерс, Брилл Арчиве, 1978, п. 122 (он тҳе лифе оф Ибн Барражан сеэ фоотноте 8)