Ibn Durayd
Абу Бакр Муҳаммад ибн ал-Ҳасан ибн Дурайд ал-Аздий ал-Басрий ад-Давсий аз-Заҳроний (арабча: أبو بكر محمد بن الحسن بن دريد بن عتاهية الأزدي البصري الدوسي الزهراني) ёки Ибн Дурайд (إبن دريد)[1] (тахминан милодий 837–933) – Аббосийлар даврида Басрада яшаган етук тилшунос, замонасининг энг билимдон олими, энг моҳир филолог ва энг йирик шоирларидан бири сифатида таърифланган[2][3][4]. Бугунги кунда „Жамҳарат ал-Луға“ (جمهرة اللغة) номли асари билан машҳур. Бу асар араб тили бўйича тузилган муҳим луғатлар ичида энг машҳурларидан бири бўлиб[5], ундан олдин ал-Фароҳидий томонидан яратилган „Китоб ал-Айн“ луғатидан кейин иккинчи ўринда туради[6][7].
Ҳаёти
Ибн Дурайд 233-ҳижрий йилда (тахминан 837-йил милодий) Аббосийлар халифаси ал-Му’тасим ҳукмронлиги даврида Басранинг Солиҳ кўчасида туғилган[8][9][10][11][12][13]. Унга Абу Ҳотим ас-Сижистоний, ар-Риёший (Абу ал-Фазл ал-Аббос ибн ал-Фараж ар-Риёший), Абдураҳмон ибн Абдуллоҳ, „Китоб ал-Маоний“ асари муаллифи Абу Усмон Саид ибн Ҳорун ал-Ушнандуний[10], ат-Таввозий ва аз-Зиёдий каби кишилар устозлик қилган[14]. Ибн Дурайд ўзини Қаҳтонийлар йирик араб қабилалари иттифоқининг Азд қабиласига мансуб деб билган[11].
Манбалар
- ↑
Тҳатчер, Гриффитҳес Wҳеэлер (1911) "Ибн Дураид" ин Чишолм, Ҳугҳ Энcйcлопæдиа Британниcа 14 (11чи нашри) Cамбридге Университй Пресс п. 220
- ↑ Wафаят ал-Аян (Тҳе Обитуариэс оф Эминент Мен) бй Ибн Кҳалликан
- ↑ Роберт Глеаве, Ислам анд Литералисм: Литерал Меанинг анд Интерпретатион ин Исламиc Легал Тҳеорй, пг. 126. Эдинбургҳ: Эдинбургҳ Университй Пресс, 2012. ИСБН 9780748625703
- ↑ Абит Яşар Коçак, Ҳандбоок оф Арабиc Диcтионариэс, пг. 23. Берлин: Верлаг Ҳанс Счилер, 2002. ИСБН 9783899300215
- ↑ Интродуcтион то Эарлй Медиэвал Арабиc: Студиэс он Ал-Кҳалīл Ибн Аҳмад, пг. хии. Эд. Карин C. Рйдинг. Wашингтон, Д. C.: Георгетоwн Университй Пресс, 1998. ИСБН 9780878406630
- ↑ Жоҳн А. Ҳайwоод, „Арабиc Лехиcограпҳй.“ Такен фром Диcтионариэс: Ан Интернатионал Энcйcлопедиа оф Лехиcограпҳй, пг. 2,441. Эд. Франз Жосеф Ҳаусманн. Волуме 5 оф Ҳандбоокс оф Лингуистиcс & Cоммуниcатион Сcиэнcе, #5/3. Берлин: Wалтер де Груйтер, 1991. ИСБН 9783110124217
- ↑ А. Cилардо, „Прелиминарй Нотес он тҳе Меанинг оф тҳе Қур’аниc Терм Калала.“ Такен фром Лаw, Чристианитй анд Модернисм ин Исламиc Соcиэтй: Проcеэдингс оф тҳе Эигҳтеэнтҳ Cонгресс оф тҳе Унион Эуропéэнне Дес Арабисанц Эт Исламисанц Ҳелд ат тҳе Катҳолиэке Университеит Леувен, пг. 3. Пеэтерс Публишерс, 1998. ИСБН 9789068319798
- ↑ Интродуcтион то Эарлй Медиэвал Арабиc: Студиэс он Ал-Кҳалīл Ибн Аҳмад, пг. хии. Эд. Карин C. Рйдинг. Wашингтон, Д. C.: Георгетоwн Университй Пресс, 1998. ИСБН 9780878406630
- ↑ Абит Яşар Коçак, Ҳандбоок оф Арабиc Диcтионариэс, пг. 23. Берлин: Верлаг Ҳанс Счилер, 2002. ИСБН 9783899300215
- ↑ 10,0 10,1 Wафаят ал-Аян (Тҳе Обитуариэс оф Эминент Мен) бй Ибн Кҳалликан
- ↑ 11,0 11,1 Ж. Педерсон, „Ибн Дураид.“ Энcйcлопаэдиа оф Ислам, 1ст эд. Эдс. М. Тҳ. Ҳоуцма, Т.W. Арнолд, Р. Бассет анд Р. Ҳартманн. Брилл Онлине, 2013.
- ↑ Cйрил Элгоод, А Медиcал Ҳисторй оф Персиа анд тҳе Эастерн Cалипҳате: Фром тҳе Эарлиэст Тимес Унтил тҳе Еар А. Д. 1932, пг. 247. Cамбридге: Cамбридге Университй Пресс, 2010. ИСБН 9781108015882
- ↑ Доналд Ҳаwлей, Оман, пг. 194. Жубилеэ эдитион. Кенсингтон: Стаcей Интернатионал, 1995. ИСБН 0905743636
- ↑ Ал-Надим, Китаб ал-Фиҳрист Боок1, ч.ии;1