Ibn Lankak

Абу Ḥасан Муḥаммад ибн Муḥаммад ибн Жаʿфар ал-Баṣрī ибн Ланкак (арабча: ابن لنكك‎‎, тахминан ҳижрий 360 /милодий 970-йилда вафот этган) – Басралик шоир. Унга берилган „ибн Ланкак“ лақаби сўзма-сўз „кичкина чўлоқнинг ўғли“ деган маънони англатади. Маълумотларга кўра, у Бағдодда вақт ўтказган: ал-Мутанаббīй ҳижрий 351 /милодий 962-йилда шаҳарга ташриф буюрганида, Ибн Ланкак унга бир қатор эпиграммалар (қисқа ваъзли шеърлар) юборган. Ибн Ланкакнинг шеърларидан иборат девон (тўплам) мавжуд бўлгани ва ал-Ṣāḥиб Ибн ʿАббāд томонидан тилга олингани маълум, аммо ҳозирги кунда унинг оз миқдордаги шеърлари, асосан, Абū Манṣūр ал-Тҳаʿāлибīйнинг „Китāб Ятīмат ал-даҳр фī маҳāсин аҳл ал-ʿаṣр“ асаридан маълум. Чарлес Пеллатнинг баҳолашига кўра, Ибн Ланкакнинг сақланиб қолган асарлари „унинг ноумидлик ва танқидийликка мойиллигини кўрсатинг: у ўзи ҳақ деб билган шон-шуҳратдан, туғилиб ўсган шаҳридан, умуман, тақдирдан маҳрум қилаётган замондош шоирларидан нолийди, аммо у машҳур бир мисрада инсон ўз бахцизликлари учун жавобгар эканлигини тан олади.“.