Ibn Madaʼ
Абу ал-Аббос Аҳмад ибн Абдураҳмон ибн Муҳаммад ибн Саъид ибн Ҳорис ибн Осим ал-Лахмий ал-Қуртубий, кўпроқ Ибн Мадаъ номи билан танилган (арабча: ابن مضاء; 1116–1196) андалусиялик[5] мусулмон аллома бўлиб, Ал-Андалусдаги Кордова шаҳридан эди[6]. Ибн Мадаъ араб грамматикасининг анъанавий шаклланишига ва араб грамматиклари орасидаги тил бошқаруви ҳақидаги одатий тушунчага қарши чиққани билан машҳур бўлиб, 200 йил аввал Ал-Жоҳиз томонидан таклиф этилган ислоҳни амалга оширган[7]. У тарихда бугунги кунда тушуниладиган грамматик маънодаги боғлиқлик масаласини кўтарган биринчи тилшунос ҳисобланади ва Муваҳҳидлар давлатининг бош қозиси сифатида Алмоҳад ислоҳотлари даврида муҳим рол ўйнаган[манба керак].
Ибн Маḍāʾ ابن مضاء | |
|---|---|
| Шахсий маълумотлар | |
| Таваллуди | 1116[1] |
| Вафоти |
1195 (ёши 78–79)[2] |
| Дини | Ислом |
| Эра | Ислом олтин даври |
| Ҳудуд | Иберия яримороли |
| Мазҳаб | Сунний |
| Юриспруденсия | Зоҳирий[3] |
| Имом | Ашъарий[4] |
| Касби | Уламо, аллома, қози, фақиҳ, грамматик, тилшунос |
Манбалар
- ↑ „Ибн Мада' (Аҳмад ибн Абдул Раҳман-) Ибн Мада'(Аҳмад ибн Абдул Раҳман-)“. 2018-йил 18-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 15-декабр.
- ↑ Мичаэл Г. Cартер, „Тҳе Андалусиан Граммарианс: Аре тҳей Дифферент?“ Такен фром Ин тҳе Шадоw оф Арабиc: Тҳе Cентралитй оф Лангуаге то Араб Cултуре, Пг. 38. Эд. Билал Орфали. Леиден: Брилл Публишерс, 2011. Принт. ИСБН 9789004215375
- ↑ „Ибн Маḍāʾ ал-Қурṭубī ас а Ẓāҳирī лингуист“ бй Кеэс Верстеэгҳ, такен фром: Cамилла Аданг, Марибел Фиэрро, анд Сабине Счмидтке. Ибн Ḥазм оф Cордоба: Тҳе Лифе анд Wоркс оф а Cонтроверсиал Тҳинкер. 1. 103. Брилл Публишерс, 2012. 934. Принт.
- ↑ Жосе Гомез-Ривера ИИИ „12“, . Тҳе Ҳанд оф Аллаҳ. Хлибрис, 18 Жулй 2021. ИСБН 9781664184190.
- ↑ Баалбаки, Рамзи. Тҳе Эарлй Исламиc Грамматиcал Традитион (эн). Роутледге, 2017. ИСБН 9781351891257.
- ↑ Кеэс Верстеэгҳ, Тҳе Арабиc Лингуистиc Традитион, пг. 142. Парт оф Ландмаркс ин Лингуистиc Тҳоугҳт сериэс, вол. 3. Неw Ёрк: Роутледге, 1997. ИСБН 9780415157575
- ↑ Шаwқи Даиф, Интродуcтион то Ибн Мадаъс Рефутатион оф тҳе Граммарианс, пг. 48. Cаиро, 1947.