Абу-л-Ҳасан Али ибн Исмоил (أبو الحسن على بن اسماعيل; Ибн Сида (ابن سيده) ёки Ибн Сида ал-Мурсий (ابن سيده المرسي) номи билан танилган; тахминан 1007 – 1066) — андалусияликдан классик араб тилининг тилшуноси, филологи ва луғацҳуноси. У ал-Китāб ал-Мукҳаṣṣаṣ ( المخصص) (Урф-одатлар китоби) энсиклопедиясини ҳамда араб тилидаги Ал-Муҳкам ва-ал-муҳит ал-аъзам[2] (المحكم والمحيط الأعظم) (“буюк ва қамровли ҳакам”) луғатини тузган. Унинг тил, адабиёт ва мантиқ соҳаларига қўшган ҳиссаси салмоқли эди.

Ибн Сида
ابن سيده
Шахсий маълумотлар
Таваллуди 1007
Вафоти 1066-йил 26-март (458-йил 25-Рабиуссони), 59 ёшда
Дини Ислом
Эра Ислом олтин даври
Ҳудуд Иберия яримороли
Мазҳаб Суннийлик
Юриспруденсия Моликий
Имом Ашъарий[1]
Машҳур иш(лар)и Ал-Муҳкам ва-ал-муҳит ал-аъзам
Касби

Манбалар

  1. ↑ „Аҳл ал-Сунна: Тҳе Аш'арис – Тҳе Тестимонй анд Проофс оф тҳе Счоларс“ (Арабиc). алмостанеэр.cом. 2021-йил 28-январда асл нусхадан архивланган.
  2. ↑ Ибн Сидаҳ. Ал-Муḥкам Wа-Ал-Муḥīṭ Ал-Аʻẓам. Ал-Ṭабʻаҳ 1 эд (Арабиc) ʻАлī ибн Исмāʻīл Ҳиндāwī ʻАбд ал-Ḥамīд: . Беирут: Маншūрāт Муḥаммад ʻАлī Байḍūн. „Сеарчабле онлине“