Ibn Tabotabo
Ибн Таботабо- Сафиюддин Муҳаммад ибн Али ибн Таботабо (араб. محمد بن علي بن طباطبا العلوي; 1262– 1309), “Ибн Тиқтақо” номи билан ҳам танилган тарихчи эди.[1]
У Ҳасан ибн Али ибн Абу Толибнинг бевосита авлодларидан бўлган. Тахминан милодий 1302-йилда у ислом тарихига оид машҳур “ал-Фахрий” асарини ёзган.[2][3]
Сиёсацҳунос Василеёс Сироснинг фикрича, Ибн Таботабо фалсафасини Никколо Макиавелли фалсафаси билан таққослаш мумкин.
Манбалар
- ↑ Аигле, Денисе (2021-07-01), „Ибн ал-Ṭиқṭақā“, Энcйcлопаэдиа оф Ислам, ТҲРЕЭ (инглизча), Брилл, қаралди: 2022-02-07
- ↑ Геэрт Жан ван Гелдер. Тҳе Cлассиcал Арабиc Cаннон оф Полите (анд Имполите) Литературе. Cултурал Репертоирес: Струcтуре, Фунcтион, анд Дйнамиcс. Пеэтерс Публишинг, 2003, пп. 45– 58. ИСБН 978-90-429-1299-1
- ↑ ал-Ṭиқṭақā, Ал-Факҳрî, Ҳистоире дес дйнастиэс Мусулманес депуис ла морт де Маҳомет жусқу’а ла чуте ду кҳалифат 'Абâсîде де Багдâдз (11-656 де л'ҳéгире = 632-1258 де Ж.-C.) авеc дес пролéгомèнес сур лес принcипес ду гоувернемент, традуит пар Éмиле Амар, Парис, Лероух, 1910. [Эн лигне] ҳттпс://арчиве.орг/детаилс/алфакҳрҳистоир00муамуофт.