Милодий 1339-йилга оид ва эҳтимол Бағдодда тайёрланган Тҳе Силверй Wатер қўлёзмасидан олинган тасвир[1].:16–17

Муҳаммад ибн Умайл ат-Тамимий (арабча: محمد بن أميل التميمي‎‎; лотин тилида Сениор Задис номи билан ҳам танилган) — тах. 900-йилдан тахминан 960-йилгача яшаган илк мусулмон алкимёгар.

Унинг ҳаёти ҳақида жуда кам нарса маълум[2]. Ватикан кутубхонаси каталогида унинг исломий Испанияга алоқадорлигини кўрсатувчи ал-Андалусий нисбаси қайд этилган бир қўлёзма мавжуд[3], бироқ унинг асарлари у асосан Мисрда яшаб ижод қилганидан далолат беради. Ибн Умайл Шимолий Африка ва Ироққа ҳам борган[4][5]. интроверт ҳаёт турмуш тарзини кечирган кўринади ва буни ўз қўлойзмаларида бошқаларга ҳам тавсия қилган[6][7]. Унинг ёзувларидаги Алкимёвий печни Миср ибодатхоналари билан таққослаш, унинг бир муддат Алкимёнинг собиқ маркази бўлган Ахмимда яшаган бўлиши мумкинлигини кўрсатади. Шунингдек, у Мисрда яшаган алкимёгарлар — панополислик Зосимос ва Зуннун ал-Мисрийлардан иқтибос келтиради[7].:ХИВ

Кейинги Европа адабиётида ибн Умайл бир қатор номлар билан танилган: унинг шайх унвони лотин тилига таржимада 'сениор’га айланган, шарафли унвон ас-садик фонетик тарзда 'Задис' сифатида берилган[8] ва 'ибн Умаил' эса нотўғри таржима натижасида 'филиус Ҳамуэл', 'бен Ҳамуэл' ёки 'Ҳамуэлис’га айланган.

Манбалар

  1. ↑ Абт, Тҳеодор. Боок оф тҳе Эхпланатион оф тҳе Сймболс. Китāб Ҳал ар-Румūз. Псйчологиcал cомментарй бй Тҳеодор, Cорпус Алчемиcум Арабиcум (CАЛА) ИБ. Зурич: Ливинг Ҳуман Ҳеритаге Публиcатионс, 2009. ИСБН 978-3952260883. 
  2. ↑ Ҳолмярд, Э.Ж.. Алчемй, репринт, Неw Ёрк: Довер, 1990. ИСБН 0486262987. 
  3. ↑ Паул Краус: Жâбир ибн Ҳаийâн, Cаиро, ИФАО, 1942–3, п. 299.
  4. ↑ Старр, Петер: Тоwардс а Cонтехт фор Ибн Умайл, Кноwн то Чауcер ас тҳе Алчемист Сениор. Ретриэвед 2024-05-06
  5. ↑ Турāб ʿАлī, М.; Стаплетон, Ҳ. Э.; Ҳидāят Ḥусаин, М. (1933). "Тҳреэ Арабиc Треатисес он Алчемй бй Муḥаммад бин Умаил (10тҳ cентурй А.Д.)". Мемоирс оф тҳе Асиатиc Соcиэтй оф Бенгал 12 (1): 1–213. ОCЛC 29062383. Арчивед фром тҳе оригинал он 2024-12-07. ҳттпс://wеб.арчиве.орг/wеб/20241207045746/ҳттпс://соутҳасиаcоммонс.нет/артифаcц/2340984/мемоирс-оф-тҳе-асиатиc-соcиэтй-оф-бенгал/3125825/. Қаралди: 2026-04-29. Ибн Умайл]] Тҳис семинал wорк wас репринтед ин фаcсимиле ин 2002 ас Ибн Умайл (фл. c. 912). Техц анд Студиэс (Cоллеcтион "Натурал Сcиэнcе ин Ислам" (Wайбаcк Мачине сайтида 2011-05-27 санасида архивланган), волс. нº 55-75 (Wайбаcк Мачине сайтида 2010-06-13 санасида архивланган)). Эд. Ф. Сезгин. ИСБН 3-8298-7081-7. Публишед бй Институт фüр Гесчичте дер Арабисч-Исламисчен Wиссенсчафтен (Wайбаcк Мачине сайтида 2011-05-27 санасида архивланган), Университй оф Франкфурт, Wестендстрассе 89, Д-60325 Франкфурт ам Маин.
  6. ↑ Ибн Умайл, Моҳаммад. Ад-Дурра ан-нақīя Мс Но. 1410. Ҳйдерабад: Асаф. либ.. фол. 2ф.
  7. ↑ 7,0 7,1 Абт, Тҳеодор; Маделунг, Wилферд; Ҳофмеиэр, Тҳомас. Боок оф тҳе Эхпланатион оф тҳе Сймболс. Китāб Ḥалл ар-Румūз бй Муḥаммад ибн Умаил, Cорпус Алчемиcум Арабиcум (CАЛА) И. Зурич: Ливинг Ҳуман Ҳеритаге Публиcатионс, 2003. п. ХИИИ.
  8. ↑ Жулиус Руска, Сениор Задитҳ = Ибн Умаил. Ориэнталистисче Литературзеитунг 31, 1928, пп. 665-666.

Ҳаволалар