Абу Бакр Муҳаммад ибн Ишоқ ибн Хузайма ( арабча: أبو بكر محمد بن إسحاق بن خزيمة‎‎ , 837 /223-ҳижрий [1] – 923 йил/311и ҳижрий [2]йилида ) таниқли мусулмон муҳаддис ва шофе’ий фақиҳи [3] [4], “Саҳиҳ Ибн Хузайма” ҳадис тўплами билан машҳур.

Биография:

У Нишопурда Ибн Жарир Табарийдан бир йил олдин туғилган ва ундан бир йилга кўпроқ умр кўрган. У Нишопур олимларидан жумладан, ўша пайтдаги Хуросон муҳаддиси Ишоқ Ибн Раҳова (ҳ. 238- йилда вафот этган) [2] ҳамда ал-Бухорий ва Муслимдан таълим олган[4].

Ишлар

Ал-Ҳаким Ибн Хузайма 140 дан ортиқ китоб ёзганлигини[2] қайд этган. Унинг ёзганларидан озгинаси сақланиб[2] қолган):

Манабалар

  1. ↑ "Шаҳwан">Ибн Кҳузаймаҳ, Муḥаммад ибн Исḥāқ (1988), Шаҳwāн, ʻАбд ал-ʻАзīз ибн Ибрāҳīм (муҳ.), Китāб ал-Таwḥīд wа-итҳбāт ṣифāт ал-Рабб ʻазза wа-жалл, Дāр ал-Рушд, 25–35-бет
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 Ибн Кҳузаймаҳ, Муḥаммад ибн Исḥāқ (1988), Шаҳwāн, ʻАбд ал-ʻАзīз ибн Ибрāҳīм (муҳ.), Китāб ал-Таwḥīд wа-итҳбāт ṣифāт ал-Рабб ʻазза wа-жалл, Дāр ал-Рушд, 25–35-бетИбн Кҳузаймаҳ, Муḥаммад ибн Исḥāқ (1988), Шаҳwāн, ʻАбд ал-ʻАзīз ибн Ибрāҳīм (эд.), Китāб ал-Таwḥīд wа-итҳбāт ṣифāт ал-Рабб ʻазза wа-жалл, Дāр ал-Рушд, пп. 25–35
  3. ↑ Сияр 'Алам ан-Набула.
  4. ↑ 4,0 4,1 Броwн, Жонатҳан А.C. (2009). Ҳадитҳ: Муҳаммад'с Легаcй ин тҳе Медиэвал анд Модерн Wорлд (Фоундатионс оф Ислам сериэс). Онеwорлд Публиcатионс. пп. 32–3. ИСБН 978-1-85168-663-6.