Abu Bakr al-Hasan ibn 'Ali ibn Ahmad ibn Bashshar ibn Ziyod Ibn al-Alloh an-Nahravoniy (arabcha: أبو بكر الحسن بن علي بن أحمد بن بشار بن زياد ابن العلاف النهرواني‎‎, hijriy 218–318/ milodiy 833–930) – Bagʻdoddagi Abbosiylar saroyida, ayniqsa, xalifa al-Mutazid va Ibn al-Mu’tazz hukmronligi davrida ijod qilgan shoir. Manbalarda juda koʻp sheʼrlar yozgan deb taʼkidlanadi, biroq, asosan, aruz vaznida yozilgan va –dī qoʻshimchasi bilan tugovchi qofiyali, 65 misrali qasidasi bilan mashhur. Ushbu qasida Ibn al-Mu’tazz vafoti munosabati bilan yozilgan marsiya boʻlishi mumkin, uslub jihatidan ramziy va ishoralarga boy boʻlib, baʼzi joylarda falsafiy va hikmatli baytlar ham mavjud. Qiziqarli jihati shundaki, bu baytlarda shoir oʻzining mushugi vafoti tufayli ham gʻam chekishini ifodalaydi. Mushuk qoʻshnilarning kaptarlarini yeb qoʻymoqchi boʻlganligi sababli oʻldirilgan va ushbu hodisa shoirda chuqur taʼsir qoldirgan[1].

Manbalar