Ibn al-Allaf

Абу Бакр ал-Ҳасан ибн 'Али ибн Аҳмад ибн Башшар ибн Зиёд Ибн ал-Аллоҳ ан-Наҳравоний (арабча: أبو بكر الحسن بن علي بن أحمد بن بشار بن زياد ابن العلاف النهرواني‎‎, ҳижрий 218–318/ милодий 833–930) – Бағдоддаги Аббосийлар саройида, айниқса, халифа ал-Мутазид ва Ибн ал-Му’тазз ҳукмронлиги даврида ижод қилган шоир. Манбаларда жуда кўп шеърлар ёзган деб таъкидланади, бироқ, асосан, аруз вазнида ёзилган ва –дī қўшимчаси билан туговчи қофияли, 65 мисрали қасидаси билан машҳур. Ушбу қасида Ибн ал-Му’тазз вафоти муносабати билан ёзилган марсия бўлиши мумкин, услуб жиҳатидан рамзий ва ишораларга бой бўлиб, баъзи жойларда фалсафий ва ҳикматли байтлар ҳам мавжуд. Қизиқарли жиҳати шундаки, бу байтларда шоир ўзининг мушуги вафоти туфайли ҳам ғам чекишини ифодалайди. Мушук қўшниларнинг каптарларини еб қўймоқчи бўлганлиги сабабли ўлдирилган ва ушбу ҳодиса шоирда чуқур таъсир қолдирган.