Ibrohim Ujani
Муҳаммад Ибраҳим Ужани | |
|---|---|
ইব্রাহীম উজানী | |
| Шахсий маълумотлар | |
| Таваллуди | 1863 |
| Вафоти |
1943-йил |
| Дини | Ислом |
| Фарзандлари | 18 |
| Ота-онаси |
|
| Мазҳаб | Сунний |
| Юриспруденсия | Ҳанафийлик |
| Имом | Мотуридийлик |
| Оқим | Деобандий |
| Машҳур иш(лар)и | Жамия Исламия Ибраҳимия |
| Алма матер |
Калкутта Алиа Мадрасаси Ас-Савлатия мадрасаси |
| Устозлар | Қори Бараксус |
| Тариқат | Чишти (Сабири-Имдади) |
Ужанийлик Муҳаммад Иброҳим (бенгалча: মুহম্মদ ইব্রাহীম উজানী; 1863 — 1943) Бенгал Деобанди олими ва Жамиа Исламиа Иброҳимия асосчиси эди. У Рашид Аҳмад Гангоҳийнинг катта шогирди, унинг халифаси Сайид Муҳаммад Ишоқ эса Чармонаи Дарбарнинг асосчиси бўлган.
Илк фаолияти ва таълими
Иброҳим 1863-йилда Бенгалия президентлигининг Ноахали шаҳридаги Налуа қишлоғида бенгал мусулмон оиласида туғилган. Отасининг исми Муҳаммад Панаҳ Миан эди[1]. Унинг бошланғич таълими ўз маҳалласида бошланган, у ерда араб ва форс тилларини ўрганган. Кейинчалик Муҳаммад Иброҳим Калкутта Алиа мадрасасида таҳсил олади, сўнгра Арабистоннинг Макка шаҳридаги ас-Савлатия мадрасасига ўқишга киради. У Маккада турк олими Қори Бараксусдан қироат илмини ҳам ўрганган.
Фаолияти


Маккада бўлганида, Иброҳимнинг Қур’он тиловатини Макка ҳокими эшитиб, унга Мадраса ас-Савлатияда муаллимлик қилишни буюради. Иброҳим у ерда 12 йил муаллимлик қилди[2]. Кейинчалик у Бенгалияга қайтиб келди ва у ерда хотинларидан бири билан Чандпурга жойлашади. 1901-йилда Ужани шаҳрида масжид ва Жамиа Исламиа Иброҳимия ташкил этади[3]. Шунингдек, ИброҳимРашид Аҳмад Гангоҳийга ҳам бай’ат қилди. 12 кундан кейин Гангоҳи Иброҳимга халифаликни (тасаввуф ворислигини) беради[1].
Вафоти ва мероси
Ужани 1943-йилда Чандпурнинг Качуа шаҳридаги уйида вафот этади. У ерда муаллим бўлиб ишлаган вақтида Маккалик бир аёлга уйланган эди, у Бенгалияга қайтиб келганида у билан яшай бошлайди. У, шунингдек, Даулатпурлик қизга ҳам уйланган эди, унинг отаси у ерда Қур’он тадбирида унинг тиловатини эшитган. Муҳаммад Иброҳимнинг 11 ўғли ва 7 қизи бўлган. Унинг шогирди Сайид Муҳаммад Ишоқ Чармонаи Дарбар асосчиси вазифасида фаолият юритган[1].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Низампури, Ашраф Али. Тҳе Ҳундред (Бангла Маер Экшо Критишонтан), 1ст, Салман Публишерс, 2013 — 29-бет. ИСБН 978-112009250-2.
- ↑ Ишақ, Сед Муҳаммад. হযরত মাওলানা ক্বারী ইবরাহীম সাহেব (রহ)-এর সংক্ষিপ্ত জীবনী. Бангладеш: Ал-Эшақ Публиcатионс, 2006 — 6-бет.
- ↑ „কচুয়ার উজানীর বার্ষিক মাহফিল শুরু“ (бн). Даилй Инқилаб (2018-йил 5-январ).
Адабиётлар
- Амирул Ислам. সোনার বাংলা হীরার খনি ৪৫ আউলিয়ার জীবনী (бн). Дҳака: Коҳиноор Либрарй, 2012 — 18–23-бет.
- Алтаф Ҳусайн. বিশ্ব সেরা ১০০ মুসলিম মনীষী. Тҳе Скй Публишерс, 2013 — 275–277-бет. ИСБН 978-9848260647.
- СМ Аминул Ислам. বাংলার শত আলেমের জীবনকথা. Баигҳар, Жануарй 2014 — 71–75-бет.
- Абу Зафар. ভারতীয় উপমহাদেশের সুফি-সাধক ও ওলামা মাশায়েখ. Меэна Боок Ҳоусе, 2017 — 63–67-бет. ИСБН 9789849115465.
- Жаҳангир, Салаҳуддин. বাংলার বরেণ্য আলেম — ১ম খণ্ড. Мактабатул Азҳар, 2017 — 110–118-бет.
- Низампур, Ашраф Али. দ্যা হান্ড্রেড (বাংলা মায়ের একশ কৃতিসন্তান). Ҳатҳазари: Салман Пракашани, 2013 — 29–31-бет.