Iesviy
Иэсвий („баландликда яшайди“) — эски Аҳддаги қаҳрамон, Довудга ҳужум қилган, аммо Абеса томонидан ўлдирилган рефаимларнинг авлоди; яҳудий урф-одатларида Ишби бе-Ноб деб аталади; энг. Ишби-Беноб (Ишбибеноб)[1].
Исроилликлар ва Филистлар ўртасидаги жанглардан бирида Довудни ўлдиришга уринган бу Филист гиганти (2цар. 21:16, 17). Кейин иккинчисини Абишай қутқарди (Иброн. Абишай), Саруиннинг ўғли (Иброн. Зеруй), Филистни ўлдирган. Шундан сўнг Довуднинг ҳамроҳлари „Исроилнинг нури ўчмасин“, деб шоҳни бошқа жангга қўймасликка қарор қилишди[2].
Тадқиқотчилар учун бу Филистнинг номи номаълум бўлиб қолди ва уни тушуниш ҳақида кўп баҳс-мунозараларга сабаб бўлди.Агар Ишби бе-Ноб ҳақиқатан ҳам „Ишби Ноб“ ёки „Ишби Нобда яшайди“ деган маънони англаца (слав. Янги; том маънода — „тепалик“, „ баландлик“), кейин "ноб" номи остида Иэроним даврида Нобе номи билан танилган ва ҳозирда Рамладан Қуддусгача бўлган қадимги йўлда жойлашган Бет Нуба деб номланиши керак. Аялон) ва Қуддусдан 20 км шимоли-ғарбда денгиз сатҳидан 213 м баландликда жойлашган. У ерда 1192-йилда хож юришлари пайтида Ричард Лионҳеарт ўз армияси билан икки марта қолди[3].