Игнатий Алексеевич Москалев (1901-йил 23-декабр, Самара вилояти, Бузулук тумани, Логачевская волости, Казанка қишлоғи — 1976-йил 17-ноябр, Москва) – совет ҳарбий раҳбари, полковник (1942).

Игнатий Москалев
Асл исми 1901-йил 23-декабр
Таваллуди 1901-йил 23-декабр
Самара вилояти, Бузулук тумани, Логачевская волости, Казанка қишлоғи
Фуқаролиги  Совет Иттифоқи
Хизматдаги йиллари 1919-1951
Унвони Полковник
Мукофотлари

Ҳаёти

Игнатий Москалев 1901-йил 23-декабрда Оренбург вилояти, Тоцкий тумани, Суворовский қишлоқ кенгаши, Казанка қишлоғида туғилган.

Фуқаролар уруши

1919-йил 12-сентябрда Қизил Армия сафига чақирилиб, Қизил Армия аскари сифатида Бузулук темир йўл стансиясига жўнатилади. 1920-йил август ойида Рославлда жойлашган 4-ғарбий заҳирадаги милтиқ полкининг бир қисми сифатида полк мактабига ўқишга юборилган. 1921-йил январ ойида тиф билан касалланганлиги сабабли таътилга чиққан. Март ойида тузалиб кетганидан кейин эса Тошкентдаги Полторацк касалхонасининг 161-эвакуация пунктига буюртмачи сифатида юборилган. Ўша йилнинг август ойида Тошкент ҳарбий госпиталига буюртмачи бўлиб ўтказилган.

1923-йил сентябрда 4-Тошкент бирлашган ҳарбий билим юртига ўқишга юборилиб, шу вақт ичида кичик командир бўлган. 1926-йил августда ўқишни тугатгандан сўнг, Ржевда жойлашган 142-ўқ полкига (48-ўқчилар дивизияси, Москва ҳарбий округи) юборилган. У ерда взвод командири, рота сиёсий инструктори, пулемёт командири ёрдамчиси бўлиб хизмат қилган. 1933-йил январ ойида Торжокда жойлашган ўша 48-пиёда дивизияси таркибида 4-пиёда полки командири лавозимига тайинланган. 1934-йил январ ойида 142-пиёда полкига қайтиб, рота командири ва баталён штаб бошлиғи бўлиб хизмат қилган. 1937-йил 20-февралда отиш курсига ўқишга юборилиб, ўша йилнинг 30-июлида 142-пиёда полкига қайтиб келади. Кейин полк штаб бошлиғининг ёрдамчиси бўлиб хизмат қилган. Лекин, 1937-йил август ойида Калинин шаҳрида жойлашган 143-пиёда полкига (48-пиёда дивизияси) командир баталони лавозимига ўтказилади. Шу билан бирга, 1937-йилдан М. В. Фрунзе номидаги Ҳарбий Академиянинг сиртқи бўлимида таҳсил олган.

Улуғ Ватан Уруши

Уруш бошланиши билан дивизия Орша вилоятига қайта жойлаштирилиб, 1941-йил 26-июнда 16-армия (Ғарбий фронт) таркибига киритилган. 5-июлда маёр И. А. Москалев 16-армия штаб-квартирасида топшириқлар бўйича лавозимга тайинланган. 14-июлдан бошлаб генерал-маёр А. М. Городнянский қўмондонлигидаги 129-пиёда дивизиясининг ўнг қанотига қўмондонлик қилади.

У 1944-йил 25-июлда 162-Свир мустаҳкамланган вилояти (19-армия, Карелия фронти) коменданти лавозимига, 3-октябрда эса 104-пиёда дивизияси командири лавозимига тайинланган. 27-октябрда[1] 341-ўқчи дивизия қўмондони лавозимига, 12-ноябрда 14-армия таркибига ўтказилган. Декабр ойи бошида Кандалакшага қайта жойлаштирилиб, 1945-йил 12-январда Оқ денгиз ҳарбий округига кўчирилган.

Урушдан кейинги давр

Уруш тугаганидан кейин полковник И. А. Москалев аввалги лавозимида қолади. 1945-йил ноябр ойидан бошлаб ННТлар Бош кадрлар бошқармаси тасарруфида бўлган. Ўша йилнинг декабр ойида М. В. Фрунзе номидаги Ҳарбий академияга юборилган. У ерда умумий тактика кафедрасида тезкор-тактик машғулотларда ва асосий факултет ўқув гуруҳининг тактик раҳбари ўқитувчиси бўлиб ишлайди. 1948-йил 14-июлда 3-зарба армияси (Германиядаги Совет қўшинлари гуруҳи) таркибида 94-гвардия милтиқ дивизияси қўмондони ўринбосари лавозимига ўтказилган.

1951-йил 1-декабрда полковник унвони билан захирага ўтган.

Игнатий Москалев 1976-йил 17-ноябрда Москвада вафот этган. Ваганковское қабристонига дафн қилинган[2].

Мукофотлари

Манбалар

  1. ↑ Коллектив авторов. Великая Отечественная: Комдивы. Военный биографический словарь. Командиры стрелковых, горнострелковых дивизий, крымских, полярных, петрозаводских дивизий, дивизий ребольского направления, истребительных дивизий. (Ибянский — Печененко). — М.: Кучково поле, 2015. — Т. 4. — С. 885—887. — 330 экз. — ИСБН 978-5-9950-0602-2.
  2. ↑ погост.инфо
  3. ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 „Наградная карта И. А. Москалева“. 2021-йил 1-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 4-феврал.

Адабиётлар

  • Коллектив авторов. Великая Отечественная: Комдиви. Воэнний биографический словар. Командири стрелкових, горнострелкових дивизий, кримских, полярних, петрозаводских дивизий, дивизий реболского направления, истребителних дивизий. (Ибянский – Печененко). – М.: Кучково поле, 2015. – Т. 4. – С. 885—887. – 330 экз. –ИСБН 978-5-9950-0602-2.