Игор Анатолевич Пономарёв (озарбайжонча: İқор Анатолевиç Пономарёв; 1960-йил 24-феврал, Боку) — совет ва озарбайжонлик футболчи, ярим ҳимоячи, мураббий. СССРда хизмат кўрсатган спорт устаси (1989).

Игор Пономарёв
Шахсий маълумот
Тўлиқ исми Игор Анатолевич Пономарёв
Таваллуд санаси 1960-йил 24-феврал (1960-02-24) (66 ёш)
Таваллуд жойи Боку, Озарбайжон ССР
Амплуаси Ярим ҳимоячи

Таржимаи ҳоли

Онасининг қаршилигига қарамай Игорнинг отаси уни футболга олиб борган. Игорнинг отаси ўғлини Алекпер Жафаровга шогирдликка беришни хоҳлаган. Аммо Жафаровнинг барча гуруҳлари тўла бўлганлиги сабабли бу ният амалга ошмаган. Жафаров Игорнинг отасига мураббий Вагиф Охундовнинг гуруҳини тавсия қилган[1].

Фаолиятининг асосий қисмини Бокунинг "Нефтчи" жамоасида ўтказган. 1982-йилда ССКА таркибида ҳарбий хизматни ўтаган ва шу клубда фаолият юритган. 1989-йилда Швециянинг „Норркöпинг“ жамоасида ярим мавсум ўйнаган ва жамоа билан мамлакат чемпиони бўлган. Жароҳат туфайли фаолиятини эрта якунлашга мажбур бўлган[2].

Кетма-кет аниқ амалга оширилган пеналтилар сони (24 та) бўйича СССР чемпионатининг рекордчиси[3]. Игор фаолияти давомида жами 34 пеналтининг 31 тасини голга айлантирган. Футболчининг фикрича, хотиржамлиги ва асабларининг мустаҳкамлиги унинг муваффақият калити эди[1].

Фаолиятини тугатгандан сўнг Швецияда яшаб қолган[4]. Швеция қуйи лигаси жамоаларини бошқарган. 2000—2001-йилларда Озарбайжон терма жамоасини бошқарган.

2004-йилнинг ёзидан 2005-йилнинг ёзигача „Қорабоғ-Азерсун“ клубига мураббийлик қилган. Озарбайжон чемпионатининг 2004—05-йилги мавсумида клуб 6-ўринни эгаллаган[5]. Мавсум охирида Пономарёв клубни тарк этган.

2019-йилнинг сентябр ойида Озарбайжоннинг „Сабаҳ“ клубига мураббийлик қилган[6].

Ўғли Анатолий ҳам футболчи.

2010-йилда Озарбайжон Республикаси Президентининг Фахрий дипломи билан тақдирланган[7].

2020-йил 24-февралда Озарбайжон Президенти Илҳом Алиевнинг фармони билан Игор Пономарёв „Шоҳрат“ ордени билан тақдирланган[8].

Ҳозирда Озарбайжоннинг „Сабаҳ“ футбол клуби кузатув кенгаши аъзоси[9].

СССР терма жамоаси

1988-йилда СССР Миллий терма жамоаси таркибига жалб этилган. Терма жамоадаги фаолияти давомида Пономарёв 1 та расмий ва 14 та норасмий учрашувларда майдонга тушиб, рақиблар дарвозасига 9 та тўп киритган[10]. Сеулдаги олимпиадада Корея терма жамоасига қарши (0:0) ўйинда майдонга тушган[11].

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 „Игорь Пономарев: Вся жизнь в футболе“. 2016-йил 14-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2011-йил 29-октябр.
  2. ↑ „«Игорь Пономарев – 60! Интересные факты: Марадона, игры на асфальте, жизнь на корабле» (ФОТО)“. 2023-йил 29-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 29-август.
  3. ↑ „СПОРТ-ЭКСПРЕСС ФУТБОЛ• АРХИВ Акселя ВАРТАНЯНА• НАСЛЕДНИКИ Владислава ЖМЕЛЬКОВА“. 2008-йил 24-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2008-йил 13-июл.
  4. ↑ „Игорь Пономарёв“. 2020-йил 17-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2011-йил 10-октябр.
  5. ↑ „«Карабах» — единственный лидер“. 2016-йил 14-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2011-йил 29-октябр.
  6. ↑ „Игорь Пономарев назначен главным тренером «Сабах»“ (ру). ҳттпс://1неwс.аз�М3�. Қаралди: 2019-йил 23-ноябр.
  7. ↑ „Распоряжение Президента Азербайджанской Республики от 23 февраля 2010 года № 756 «О награждении И. А. Пономарёва «Почётным дипломом Президента Азербайджанской Республики»“. 2021-йил 12-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 12-август.
  8. ↑ „Распоряжение Президента Азербайджанской Республики о награждении И. А. Пономарева орденом «Шохрат»“. 2020-йил 26-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 26-феврал.
  9. ↑ „Игорь Пономарев: Азербайджанские клубы стали лучше играть против соперников из других стран“. 2023-йил 29-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 29-август.
  10. ↑ Из книги Виктора Хохлюка „Золотиэ олимпийси Сеула“, стр. 320
  11. ↑ „«Обзор матча СССР — Корея»“. 2023-йил 30-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 30-апрел.