Комил Акмалевич Икромов (10-сентябр 1927-йил, Самарқанд – 4-июн 1989-йил, Москва) – совет ёзувчиси, драматург ва публицист.

Комил Икромов
Таваллуди 1927-йил 10-сентябр
Вафоти 4-июн 1989-йил(1989-06-04)
(61 ёшда)
Москва
Касби ёзувчи, драматург

Биографияси

Комил Икромовнинг отаси ўзбек, Ўзбекистон Компартияси Марказий Комитетининг биринчи котиби Акмал Икромович Икромов (1898—1938), онаси яҳудий, Ўзбекистон ССР Қишлоқ хўжалиги халқ комиссарининг ўринбосари Евгения Лвовна Зелкина (1900—1938-йиллар), Шарқий Сегра институти битирувчиси. Коммунистик академияси институти, „Аграр фронтда“ журнали таҳрир ҳай’ати аъзоси, „Ўрта Осиёда аграр соҳадан саволлар очерки“ китобининг муаллифи(1930).

1937-йил сентябр ойида отаси Троцкий блоки ишида ҳибсга олинган (Н. И. Бухарин, А. И. Риков, Н. Н. Крестинский, Х. Г. Раковский ва бошқалар билан бирга). Учинчи Москва судида суд қарори билан у 1938-йил март ойининг ўрталарида ўлимга ҳукм қилинган. Ўша йилнинг 28-мартида онаси ҳибсга олиниб, ўлимга ҳукм қилинган[1] ва Комил бобоси ҳамда бувиси, шифокор Лев Захарович Зелкин ва Черниговский кўчаси, 4-уйда яшовчи ёзувчи Берта Павловна Зелкина билан яшаш учун Москвага кўчиб ўтган.

1943-йил ноябр ойида Комил Совет Иттифоқига қарши ташвиқот учун ҳибсга олинган ва мажбурий меҳнат лагерига беш йилга ҳукм қилинган. Жазони Усоллагда хизмат қилган[2]. 1948-йилда озодликка чиқарилган, аммо 1951-йилда яна шу модда билан қамоққа олинган. 1951—1955-йилларда Қарағанда лагерида жазо муддатини ўтаган.

1956-йилда Крупская номидаги Москва вилоят педагогика институтининг филология факултетига ўқишга кириб, 1961-йилда тамомлаган.

1956-йилдан журналистикадан бошланган иши нашриётга қадар давом этган. У болалар ва ўсмирлар учун асарлар ёзган. Тарихий романлар муаллифи ҳам хисобланади.

Комил Икромов 1989-йилда Кёлнда вафот этган. Кунцево қабристонига дафн қилинган[3].

Оиласи

Комил Ирина Даниловна Брауде (1938—2004) билан оила қурган, унинг аёли Комил билан ажрашгач 1964-йилда ёзувчи Владимир Воиновичга турмушга чиққан.

Комил Икромовнинг иккинчи хотини (1963-йилдан) – журналист Олга Ростиславовна Сиделникова (Сиделникова-Вербицкая, 1931-йилда туғилган).

Ижодий ишлари

Йил Исм Эслатма
1960-йил Каравани уходят – пути остаюця роман
1961-йил Маҳмуд – канатоходец ҳикоя
1962-йил Белий Флаг песа,
1965-йил Злая мачеха ҳикоя китоби
1967-йил Улица Оружейников ҳикоя
1970-йил Круглая Печат ҳикоя
1973-йил Скворечник, в котором не жили скворци ҳикоя
1976-йил Воздушная тревога ўйнаш
1978-йил Если ми ешё раз вернёмся на эту землю ўйнаш
1979-йил Всё возможноэ счасте ҳикоя
1979-йил Пехотий капитан ҳикоя
1983-йил Семёнов ҳикоя
1984-йил Ход Вешей роман
1988-йил Всё будет хорошо ҳикоя
1989-йил Славно за бугром коней пасти… ҳикоя
1991-йил Дело моэго оца хроника романи

Мукофот ва унвонлари

  • Болалар учун энг яхши китоб танлови ғолиби (1967-йил)
  • "Шон-шараф белгиси" ордени (1987-йил 5-ноябр)
  • Ўзбекистон ССР халқ ёзувчиси (1987-йил)

Манбалар

  1. ↑ „Сталинские расстрельные списки“. 2018-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2018-йил 30-июл.
  2. ↑ „Грунин Ю. В. Спина земли. – Астана: Алем, 1999. – 139 с.“. 2021-йил 9-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 3-январ.
  3. ↑ „Могила К. А. Икрамова“. 2017-йил 17-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 24-март.