Irada Zeynalova
Ирада Автандиловна Зейналова (1972-йил 20-февралда туғилган, Москва) — россиялик журналист, мухбир, телебошловчи. НТВ телеканалидаги „Ҳафта натижалари“ дастурининг муаллифи ва бошловчиси (2016-йилдан). НТВ телекомпанияси Ахборот дирексиясининг ахборот-кўнгилочар дастурлар бош таҳририяти бадиий раҳбари. Илгари у Биринчи каналда (2012-2016) „Время“ кўрсатувининг якшанба кунги сонига мезбонлик қилган[1], шунингдек, „Биринчи канал“ ОАЖнинг Буюк Британиядаги (Лондон) ва Исроилдаги (Тел-Авив) мухбирлик бюролари раҳбари бўлган. Россия телевидение академиясининг аъзоси, журналист Светлана Зейналованинг опаси[2].
| Ирада Автандиловна Зейналова | |
|---|---|
|
| |
| Таваллуди |
20-феврал 1972-йил |
| Турмуш ўртоғи | Александр Евтигнев |
| Болалари | Тимур Самолётов |
| Отаси | Автандил Зейналов |
Биография
У 1972-йил 20-февралда Москвада аралаш оилада туғилган: отаси Автандил Исабалиэв озарбайжон, онаси Галина Алексеэвна рус. У Светлана Зейналованинг синглиси (1977-йилда туғилган). У Москвадаги 61-сонли мактабда ўқиган. 1995-йилда МАТИ уларни тамомлаган. Мутахассислиги — кукунли материаллар ва эритмаларнинг юқори тезликда қотиб қолиши натижасида олинган ҳимоя қопламаларининг муҳандис-технологи. Ўқишни тамомлагач, у АҚШда амалиёт ўтаган. 1997-йилдан бери телевизорда. Дастлаб, у Вести дастурида (РТР) муҳаррир, шунингдек, инглиз тилидан таржимон сифатида ишлаган. У Голландия бригадаси учун таржимон сифатида Вести учун студия қуришда иштирок этди[3]. 2000-2003-йилларда Вести ва Вести Недели дастурлари мухбири бўлган. У 2002-йил октабр ойида Дубровкадаги теракт пайтида ишлаган. У 2003-йил апрел ойида „Россия“ телеканалини тарк этди. 2003-йилдан 2016-йилгача у Биринчи каналда ишлаган. Дастлаб, 2003-йилдан 2007-йилгача у „Неwс“, „Время“ ва „Бошқа янгиликлар“ янгиликлар дастурларида мухбир бўлган. У 2004-йил феврал ва 2010-йил март ойларида Москва метросида портлашлар содир бўлган кун, 2004-йил сентабр ойида Бесландаги теракт, Москвадаги авария кунлари ҳақида хабар берди. электр тармоғи 2005-йил 25-майда, шунингдек, 2006-йилда Германияда бўлиб ўтган футбол бўйича жаҳон чемпионатининг финал ўйинидан. У 2006-йил Турин (Италия)даги Қишки Олимпия ўйинларида, 2012-йил Лондондаги Ёзги Олимпия ўйинларида ва 2014-йил Сочи ўйинларида Биринчи канал жамоалари таркибида ишлаган[4]. „Энг яхши мухбир“ номинациясида „Шахслар“ номинациясида „ТЕФИ-2006“ телевидение мукофоти лауреати („Олимпиаданинг олтин лаҳзалари“ дастурлари серияси учун). ИИ даражали „Ватанга хизматлари учун“ ордени билан тақдирланган (2006)[5]. 2007-йилдан 2010-йилгача — Буюк Британиядаги „Биринчи канал“ ОАЖ бюроси раҳбари, Лондон. 2010-2011-йилларда у яна Москвада ишлаган. 2011-йил мартдан 2012-йил июнгача — „Биринчи канал“ ОАЖнинг Исроилдаги бюроси бошлиғи, Москва. 2012-йил 9-сентабрдан 2016-йил 10-июлгача - „Время“ теледастурининг якшанба кунги сонининг бошловчиси[6]. 2012-йил 7-декабрдан у ҳар йили ўтказиладиган „Дмитрий Медведев билан суҳбатлар“ да қатнашмоқда (2012-2015-йилларда — Биринчи каналда журналист сифатида, 2016-йилдан — НТВ ходими сифатида). 2014-йил июл ойида у хочга михланган бола ҳақидаги сохта маълумотни тарқатишда иштирок этди. Ўша йилнинг 21-декабрида Ирада Зейналова „Время“ дастурида „журналистларда бу фожиа ҳақида далиллар йўқ ва йўқ, аммо бу ҳақиқий ҳаётдан қочиб кетган аёлнинг ҳақиқий ҳикояси“ Славянскдаги жаҳаннам"[7]. 2014-йил август ойида у Украина шарқидаги уруш ва Қримнинг Россияга қўшилиши ҳақидаги позицияси учун Украина томонидан санксиялар рўйхатига киритилган эди. 2015-йил 18-декабрда у КВН Олий лигаси финалида Мурманск жамоасини табриклашда иштирок этди. 2016-йил 1-октабрда Максим Галкиннинг „МаксимМаксим“ кўнгилочар дастури унинг иштирокида намойиш этилди, бу унинг Биринчи каналдаги сўнгги чиқиши эди[8]. 2016-йил ноябр ойида телебошловчи Биринчи каналдан НТВ каналига ўтаётгани маълум бўлди. 2016-йил 4-декабрдан бошлаб ушбу каналда „Ирада Зейналова билан ҳафта якунлари“ якшанба куни ахборот-таҳлилий дастурини олиб бора бошлади. Ирада Зейналова студияда эшиттиришдан ташқари ўз дастури учун репортажлар тайёрлайди ва ҳафтанинг асосий воқеалари билан боғлиқ одамлардан интервю олади. 2017-йил 21-июлда у Егор Колйванов ва Сергей Малозёмов билан биргаликда „Владимир Путин билан болаларча бўлмаган суҳбат“ дастурини олиб борди[9].
Бир оила
Биринчи эри — журналист Алексей Самолетов, ўғли Тимур. Эр-хотин 2015-йил октабр ойида ажрашишди, уларнинг никоҳи 20 йил давом этди. Иккинчи эри — ҳарбий мухбир Александр Эвстигнеэв, у ҳам Биринчи каналда ишлаган (2007-йил апрелдан 2017-йил декабргача), ҳозирда Бутунроссия давлат телерадиокомпаниясида Россия-1 каналида ишлайди. Тўй 2016-йил 16-декабрда бўлиб ўтди[10]. Исабалнинг амакиваччаси Мусо Ўғли Зейналов Санкт-Петербург давлат аграр университети юридик факултетининг собиқ декани. 2017-йилда у пора билан ҳибсга олиниб, 8 йилга қамалган[11].
Мукофотлар
- 1-даражали „Ватанга хизматлари учун“ ордени (2014-йил 22-апрел) — „Қрим Республикасидаги воқеаларни ёритишда юқори профессионаллик ва холислик учун“ (мукофот тўғрисидаги фармон эълон қилинмаган).
- ИИ даражали „Ватанга хизматлари учун“ ордени (2006-йил 27-ноябр) — „Маҳаллий телевидениэ ва радиоэшиттиришни ривожлантиришга қўшган улкан ҳиссаси ва кўп йиллик самарали фаолияти учун“.
- Россиянинг „Олтин қалам“ мукофоти (2018).
- Россия Федерацияси Ҳукуматининг оммавий ахборот воситалари соҳасидаги мукофоти (2021-йил 17-декабр) — маҳаллий телевидениэ ва радиоэшиттиришни ривожлантиришга қўшган ҳиссаси ва кўп йиллик самарали фаолияти учун[12].
Манбалар
- ↑ „Ирада Зейналова – телеведущая воскресных «Итогов недели» на НТВ, журналист. Биография, Статьи, Фото, Видео - Свободная Пресса“ (ру). свпресса.ру. 2022-йил 10-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 4-апрел.
- ↑ Арефьев, Егор. „Ирада Зейналова ушла из «Воскресного времени»“. Комсомольская правда (2016-йил 24-август). — Телевизор. 2019-йил 24-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 16-сентябр.
- ↑ „Воскресное бремя“. Огонёк (2012-йил 10-сентябр). 2019-йил 24-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 4-ноябр.
- ↑ „Учиться планировать семью нужно еще в школе“. Вести.ру (2003-йил 17-апрел). 2019-йил 13-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 17-август.
- ↑ „Ирада Зейналова: Уже знаю, как кони ходят“. Лениздат.ру (2006-йил 25-январ). 2016-йил 13-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 17-сентябр.
- ↑ „Трагедия в Осетии. Осталась только надежда. Еще один прерванный полет“. Вести недели (2002-йил 29-сентябр). 2014-йил 6-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 17-август.
- ↑ „Извольте объясниться. Сколько языков знают телеведущие?“. МК-Бульвар (2011-йил 23-март). 2017-йил 10-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 17-сентябр.
- ↑ „Александра Маринина: "Каменской рано иметь детей"“. Вести.ру (2002-йил 4-июн). 2019-йил 13-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 17-август.
- ↑ „Спецкор Первого канала в Лондоне Ирада Зейналова: «Кому нужен Лондон без шпионов?»“. Комсомольская правда (2009-йил 17-апрел). 2019-йил 24-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 17-сентябр.
- ↑ „Ирада Зейналова“. Сноб. 2020-йил 13-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 17-август.
- ↑ Ирада Зейналова — Лица — Первий канал
- ↑ Афанасьева, Елена. „Разное телевидение сестёр Зейналовых“. Радиостанция «Эхо Москвы» (2011-йил 14-август). — Телехранитель. 2021-йил 18-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 17-август.