Искоуҳи Минас (арманча: Իսկուհի Մինաս; 2-октябр 1884 – 7-сентябр 1951) шунингдек Искуҳи Минас ва Искоуҳи Минасян номлари билан ҳам танилган, франсуз роман ёзувчиси ва шоира[1].

Ҳаёти

Искоуҳи Минас 1884-йил 2-октябрда Усмонли империясининг Константинопол шаҳрида (ҳозирги Истанбул, Туркия) туғилган[1]. У Италиядаги К. Полис ва Кертз мактабларида таҳсил олган[1]. Минас франсуз „Патри“ даврий нашри муҳаррири Зҳан Минасянга турмушга чиққан, уларнинг Леоне Минассиан исмли ўғли бор эди[1][2].

У франсуз, италян ва лотин тилларини билган[3]. Минас фақат франсуз тилида ёзган ва франсуз матбуотида нашр этилган; аммо унинг кўплаб китоблари кейинчалик Даниэл Вароужан, Крикор Зоҳраб ва Забел Есаян томонидан арман тилига таржима қилинган ва арман матбуотида нашр этилган[1][4][5]. Минаснинг „Апрел“ (1930) китоби ёзувчи Крикор Зоҳраб ҳаётини тасвирлайди[1].

Минас 1951-йил 7-сентябрда Парижда вафот этган[1].

Асарлари

  • „От миниш“, 1913
  • „Ички соатлар“, 1914
  • „Венеция марваридлари“, 1914
  • „Романлар ва ҳикоялар“, 1918, Париж
  • „Тун овозлари“, 1925
  • „Қадимги гуллар“, 1925
  • „Италян абажури“, 1928.
  • „Нима ўлса“, роман, 1928
  • „Яшанг“, 1930
  • „Мағрур қабилалар“, 1933

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 „Իսկուհի Մինաս“ (ҳй). заркфоундатион.cом. 2024-йил 14-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2025-йил 17-ноябр.
  2. ↑ Леоне Минассиан 1905–1978, Песчериа Нуова, Ровиго. 
  3. ↑ „Илмий сессия "Арман-франсуз адабий-тарихий муносабатлари"“. АСПУ. 2024-йил 14-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 28-август.
  4. ↑ „Таржимон билан учрашув – Арманистон Миллий Кутубхонаси“ [Таржимон билан учрашув] (ҳй). Арманистон Миллий Кутубхонаси (2021-йил 14-май). Қаралди: 2022-йил 28-август.
  5. ↑ „НВАРД ВАРДАНЙАН « Арманистон Ёзувчилар Уюшмаси“ [Нвард Варданян, Арманистон Ёзувчилар Уюшмаси] (ҳй) (2014-йил 1-июл). Қаралди: 2022-йил 28-август.

Адабиётлар