Ital (qadimgi yunoncha: Ίταλος qadimgi yunoncha: Ίταλος) — enotrlar qiroli hisoblanib, afsonaga koʻra, uning nomi sharafiga shahar — Italiya[1] deb nomlangan.

U Napetinskiy va Skilletinskiy koʻrfazlari orasidagi yerlarni bosib olgan.[2] Uning ignabargli daraxtdan yasalgan haykali Lavrentening Latina saroyida joylashgan.[3] Fukididaga koʻra, sikula qirollaridan biri boʻlib, Italiya uning nomi bilan atalgan.[4]

Aristotelning taʼkidlashicha, Ital oʻz xalqini koʻchmanchidan oʻtroqqa aylantirgan. Shuningdek, u sissitiyaning yangi qonunlari va odatlarini oʻrnatgan.[5]

Dionis Galikarnaskning taʼkidlashicha, baʼzilar uni Levrakiyaning eri, Latinaning qizi va Romning otasi va Rimning asoschisi ekanligiga ishonishgan.[6] Adolf Kissling Italning xotini sifatida Elektrani, qizi esa Levkra deya taʼkidlagan.

Plutarxning soʻzlariga koʻra, baʼzilari ularning farzandi Romaning qizi — Eneyaning yoki Askaniyaning xotini[7] deb aytishgan.

Manbalar

  1. ↑ Mifы narodov mira. M., 1991-92. V 2 t. T.1. S.575
  2. ↑ Dionisiy Galikarnasskiy. Rimskie drevnosti I 12, 3, 35, 1, ssыlki na Antioxa Sirakuzskogo; Vergiliy. Eneida I 533 Tsarь enotrov, kotorыe pereimenovanы v italikov, doblesten i mudr, pokoril zemlyu mejdu Napetinskim i Skilletinskim zalivami
  3. ↑ Vergiliy. Eneida VII 178
  4. ↑ Fukidid. Istoriya VI 2, 4
  5. ↑ Aristotelь.
  6. ↑ Dionisiy Galikarnasskiy 2005.
  7. ↑ Plutarx 1994.

Adabiyotlar

  • Aristotelь. Politika. 
  • Dionisiy Galikarnasskiy. Rimskie drevnosti / Perevod s drevnegrecheskogo N. G. Mayorovoy (gl. I—IX), I. L. Mayak (gl. X—XC). Otvetstvenniy redaktor I. L. Mayak. — Moskva : Izdatelskiy dom „Rubeji XXI“, 2005. — T. I.
  • Plutarx. Sravnitelьnыe jizneopisaniya. Moskva: Nauka, 1994. ISBN 5-306-00240-4. 
  • Ital, sar enotrov // Ensiklopedicheskiy slovar Brokgauza i Yefrona : v 86 t. (82 t. i 4 dop.). — SPb., 1890—1907.