Ivan Minatti
Иван Минатти (1924-йил 22-март — 2012-йил 9-июн) — словениялик шоир, таржимон ва муҳаррир[1]. Шеър ёзишни Иккинчи жаҳон урушидан олдин бошлаган[2].
| Иван Минатти | |
|---|---|
![]() | |
| Таваллуди |
22-март 1924-йил |
| Вафоти |
9-июн 2012-йил (88 ёшда) Любляна |
| Фуқаролиги |
|
| Касби | Шоир |
| Мукофотлари | Пресерен мукофоти |
Ҳаёти
Иван Минатти 1924-йилда Словения шимоли-шарқидаги Словенске Конжиcе шаҳрида туғилган. Унинг оиласи болалигида аввал Словенж Градеcга, кейин эса Люблянага кўчиб ўтган. У Люблянадаги гимназияни 1943-йилда тугатган ва кейин тиббиёт фанлари бўйича ўқишга кирган, лекин 1944-йилда партизанлар сафига қўшилгани сабабли ўқишни кейинга сурган[3]. Урушдан кейин у Гимназиянинг санъат факултетида славяншуносликни ўрганган. Иван Минатти Любляна университетини 1952-йилда тугатган. У 1947-йилдан 1984-йилга қадар Младинска Кнжига нашриётида муҳаррир бўлиб ишлаган[4]. 1991-йилда Словения фанлар ва санъат академиясининг доимий аъзосига айланган. У 88 ёшида вафот этган ва Люблянадаги Жаледа қабристонига дафн этилган.
Ижоди
Минаттининг уруш даҳшатлари таъсирида ёзилган шеърлари лирик бўлиб, замонавий даврдаги ғамгинлик билан боғлиқ. Шоир Борис А.Новакнинг сўзларига кўра, унинг ижоди урушдан кейинги одатий шеъриятдан тубдан фарқ қилиб, ўзига хосликни англатарди. Иван Минатти ХХ асрнинг энг машҳур словен шоирларидан бири бўлган[5]. Шоир ва таржимон Вено Тауфер уни тошбағир ва айни пайтда кўнгли бўш шоир сифатида тавсифлади ва унинг муваффақиятини урушдан кейинги коммунистик Словениядаги инсоний ва ижтимоий қайғуларни ифодалаш билан боғлаган. Минатти шеърлари табиатга ишоралари билан машҳур. Шоир Сирил Злобекнинг сўзларига кўра, у табиатдан инсон ва унинг ҳаёти учун чуқур рамз ва метафора манбаи сифатида фойдаланган[6].
Мукофотлари
Минатти 1964-йилда „Ёу Ҳаве то Лове Сомебодй“ (таржимаси „Кимнидур севишинг керак“) шеърий тўплами учун Пресерен жамғармаси мукофотига сазовор бўлган[7].
Тўпламлари
- Офф-Траил (С поти, 1947)
- Анд тҳе Спринг Wилл Cоме (Па бо помлад приšла, 1955)
- Ёу Ҳаве то Лове Сомебодй (Некога мораš имети рад, 1963)
- Тҳе Wинд Сингс (Ветер поже, 1963)
- Тҳе Паин оф тҳе Унехпериэнcед (Болеčина недоžиветега, 1964)
- Поэмс (Песми, 1971)
- Тҳе Фаcе (Образ, 1972)
- Wҳен И Ам Силент анд Гоод (Ко бом тиҳ ин добер, 1973)
- Тҳе Поэмс (Песми, 1977)
- И Эавесдроп он тҳе Силенcе Wитҳин Ме (Прислуšкужем тиšини в себи, 1984)
- Беҳинд тҳе Cлосед Эелидс: Чосен Поэмс (Под запртими веками, избране песми, 1999)
- Минатти — Чосен Лйриcал Поэтрй (Минатти – избрана лирика, 2004)
Манбалар
- ↑ „Иван Минатти, Поэт, Ҳас Диэд“. Энглиш Сервиcе: Неwс. Словениан Пресс Агенcй (2012-йил 10-июн).
- ↑ „Словене Wритерс' Ассоcиатион сите“ (сл). Словене wритерс' портал. ДСП Словене Wритерс' Ассоcиатион. 2012-йил 16-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-феврал.
- ↑ Реадер'с энcйcлопедиа оф Эастерн Эуропеан литературе. ҲарперCоллинс, 1993 — 267-бет. ИСБН 9780062700070.
- ↑ „Умрл же песник ин преважалеc Иван Минатти“. ММC РТВ Словенижа. РТВ Словенижа (2012-йил 9-июн).
- ↑ „По Минаттижеви смрти: бил же велик песник“. 24ур.cом. ПРО ПЛУС, д. о. о. (2012-йил 10-июн).
- ↑ „Злобеc: Минатти же поэзижо žивел з энако интензивностжо кот žивлженже“ (сл) (2012-йил 15-июн). 2013-йил 22-февралда асл нусхадан архивланган.
- ↑ „Награде Преšэрновега склада“ [Преšэрен Фунд Аwардс]. Словениан Министрй оф Cултуре. Қаралди: 2012-йил 10-июн.[сайт ишламайди]
