Ixtiyoriddin Hasan ibn Gafras yoki Ixtiyoriddin Hasan ibn Gavras (1192-yilda vafot etgan) saroy amaldori va uzoq vaqt vazir boʻlib, Saljuqiy Konya sultoni Qilich Arslon II (1156–1192-yillarda hukmronlik qilgan) saroyida xizmat qilgan.

U Vizantiyaning Gabras oilasiga mansub boʻlib, ehtimol bu oilaning nomi saqlanmagan boʻlishi mumkin. Imperator Manuil I Komnen (h. 1143–1180) hukmronligining oxirlariga kelib sulton tomoniga oʻtib ketgan, Saljuq saroyining yetakchi aʼzosiga aylangan va 1175–1176-yillardagi Miriokefalon yurishi chogʻida imperator huzuriga yuborilgan Saljuq elchisi boʻlib xizmat qilgan aʼzosi bilan aynan bir shaxs, yoki ehtimol uning oʻgʻli boʻlgan[1]. Ixtiyorning oʻzi ishonchli tarzda ilk bor tax. 1180-yildan eʼtiboran tilga olinadi, u paytda u Salahuddin Ayyubiy bilan muzokaralarga boshchilik qilgan. U 1192-yilda Qilich Arslon vafotiga qadar vazir lavozimini egallab turgan. Tarixchi Anthony Bryerning yozishicha, u „oqilona davlat arbobi sifatida koʻrilgan va liboslari hamda shaxsiy zargarlik buyumlarining dabdabali ekanligi bilan mashhur boʻlgan“[1]. Shunga qaramay, ehtimol u (yoki ehtimoliy oʻgʻli) 1192-yilda sulton va uning vorisi Kayxusrav Ini zaharlashda ayblangan „Gavros“ boʻlishi mumkin[1]. Qilich Arslon vafotidan soʻng, u lavozimidan chetlashtirildi va nafaqaga chiqishni niyat qilib, Erzincan yaqinidagi mulklariga yoʻl oladi, biroq yoʻlda turkman bosqinchilari tomonidan toʻxtatilib, oʻldirilgan[1]. Shundan soʻng uning mulklariga Mangujikiy amiri Bahromshoh egalik qiladi[1].

Manbalar

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Bryer (1970), pp. 180–181

Adabiyotlar

  • Bryer, Anthony M. (1970). "A Byzantine Family: The Gabrades, c. 979 – c. 1653". University of Birmingham Historical Journal (Birmingham) XII: 164–187.