Автопортрет (1900-йиллар)
border=black
чегара = қора

Жозеф Панкиэвич (1866-йил 29-ноябр, Лублин - 1940-йил 4-июл, Ла Cиотат ) полшалик импрессионист рассом, график рассом ва ўқитувчи бўлиб, ўз фаолиятининг катта қисмини Франсияда ўтказган.

Биографияси

1884-1885 - йилларда у Варшавадаги Тасвирий сан'ат мактабида Войцех Герсон ва Александр Камински қўл остида таҳсил олди. Грант ютиб олгандан сўнг, у Санкт-Петербургга Император Бадиий академиясида ўқишга борди[1]. 1889 - йилда у ўзининг студия шериги Владислав Подковински билан Универселле кўргазмасида қатнашиш учун Парижга жўнади ва сабзавот бозорини суратга олгани учун кумуш медал билан тақдирланди[2].

Миссис Одерфелд ва унинг қизи. Варшавадаги Миллий музей .

У ерда бўлганида, у импрессионистларнинг та'сирига тушди ва 1890 - йилда Полшага қайтиб келганида, у ерда франсузларнинг сўнгги тенденцияларини жорий этишга ҳаракат қилди. Танқидчиларнинг муносабати, асосан, душманлик кайфиятида эди; бири унга оптометристга мурожаат қилишни маслаҳат беришгача борди. Бироқ, у қат'ият билан ўз ишини давом эттирди ва кейинчалик Жеймс МакНеилл Уистлернинг ишидан илҳомланган бир қатор портретларни яратди. Унинг портрети, "Хоним Одерфелд ва унинг қизи" номли филми Универселле кўргазмасида (1900) олтин медални қўлга киритди[2] У, шунингдек, Салонда тез-тез кўргазма иштирокчиси эди.

1897 - йилда у "Сзтука" Полша рассомлари жамиятининг асосчиларидан бири бўлди. Кейинги тўққиз йил давомида, у Ғарбий Европа бўйлаб тинимсиз саёҳат қилди, то 1906 - йилда Краков Тасвирий сан’ат академиясига профессор этиб тайинлангунигача[1] У Франсияда, айниқса Ўрта ер денгизи қирғоқлари бўйлаб саёҳат қилишни давом эттирди ва Пол Сезаннинг та'сирини тобора кўпроқ кўрсатадиган кўплаб ландшафтлар ва шаҳар манзараларини яратди.

Биринчи жаҳон уруши пайтида у Испанияда яшади, у ерда Роберт Делаунай билан учрашди ва яна бир бор ўз услубига янги пост-импрессионистик та'сирларни сингдирди; айниқса фаувизм . У Капистлар (Рангчилар) номи билан танилган ёш рассомлар гуруҳининг раҳбари бўлди, уларнинг а'золари Полша сан'атида романтик ан'анага қарши эдилар[1] 1923 - йилда у Краковдаги академияга қайтиб келди. 1925 - йилдан кейин у Париждаги филиалининг директори бўлди. Унинг таниқли шогирдлари орасида Юзеф Чапски, Элис Халика, Моисе Кислинг, Ян Рубcзак, Зигмунт Валишевски ва Ваcлав Завадовски бор эди.

Урушлар оралиғида унинг услуби яна ўзгариб, кўпроқ декоратив бўлиб кетди ва у бир қатор натюрмортларни чизди. Шунингдек, у жанубий Франсияда пейзажларни чизишда давом этди. 1927 - йилда у Фахрий легион ордени а'зоси унвонига сазовор бўлди[3].... 1933 - йилда у " Полониа Реститута" ордени билан тақдирланган . 1936 - йилда унинг етмиш йиллик юбилейини нишонлаш учун Миллий музейда унинг асарларининг йирик намойиши бўлиб ўтди[2]. Кейинги йили у нафақага чиқди ва Марсел яқинидаги Ла Cиота шаҳрида яшаш учун кетди ва у ерда вафот этди.

Танланган расмлар

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 Биограпҳиcал нотес (Wайбаcк Мачине сайтида 2018-09-10 санасида архивланган) @ Агра Арт.
  2. ↑ 2,0 2,1 2,2 Бриэф биограпҳй анд аппреcиатион @ Cултуре.пл
  3. ↑ Доcументатион @ тҳе Басе Лéоноре.

Қўшимча ўқиш

  • Януш Яноwски, "Жóзеф Панкиэwиcз wобеc „łаcиńскиэж традйcжи” маларстwа эуропежскиэго" (Панкиэwиcз ва Европа расмидаги “Лотин анъанаси”), Памиęтник Штук Пиęкнйч, Николай Коперник университети (№130),
  • Элżбиэта Чаразиńска (таҳрир. ), Жозеф Панкевич 1866-1940. Żйcиэ ва дзиэłо. (кўргазма каталоги) Миллий музей, Варшава, 2006-йилИСБН 83-7100-335-8
  • Стефания Крзйсзтофоwиcз-Козакоwска, Жозеф Панкевиcз, "Мистрзоwиэ маларстwа полскиэго" серияси, Клушчиńски, 1996-йилИСБН 83-86328-64-9

Ҳаволалар