Jamoliddin Muhammad Isfahoniy
Жамолиддин Муҳаммад Исфаҳоний (форсча: جمال الدین محمد اصفهانی) – 12-асрнинг иккинчи ярмида Исфаҳонда яшаган форс шоири ва рассоми[1].
Замонавий тадқиқотчилар унинг ғазалларини юқори даражадаги асарлар деб ҳисоблайдилар, шунингдек Шерозий (вафоти 1291/1292) ғазалларининг кашшофи сифатида қарашади.
Шунга қарамай, Жамолиддин ҳақида фикрлар турличадир. Нафисий Саид уни „12-асрнинг энг буюк эрон шоири“ ва „Унсурийдан кейинги Эроннинг энг яхши шоири“ деб билган. Воҳид Дастгирдий эса Жамолиддинни Саноий (вафоти 1131/1141) билан тенглашишга қодир ягона шоир деб ҳисоблаган. Бадиоззамон Форузонфар ва Ян Рипканинг фикрлари эса унчалик ижобий эмас[1].
Жамолиддиннинг тўрт нафар фарзанди бўлган бўлиши мумкин, улардан иккитаси маълум: Камолиддин Маҳмуд (у отасидан олдин вафот этган) ва Камолиддин Исфаҳоний (ваф. 1237) бўлиб, у шоир сифатида отасидан ҳам ошиб кетган[1].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 1,2 Дуранд-Гуéдй 2008, сс. 436–438.
Адабиётлар
- Дуранд-Гуéдй, Давид (2008). "Жамолиддин Муҳаммад Исфаҳоний". ин Яршатер, Эҳсан. Энcйcлопæдиа Ираниcа, Волуме ХИВ/4: Жаде ИИИ–Жамалзадеҳ, Моҳаммад-Али ИИ. Wорк. Лондон анд Неw Ёрк: Роутледге & Кеган Паул. 436–438 б. ИСБН 978-1-934283-04-2. ҳттпс://ираниcаонлине.орг/артиcлес/жамал-ал-дин-моҳаммад-эсфаҳани.
- Дуранд-Гуéдй, Давид (2018). "Камолиддин Исфаҳоний". ин Флеэт, Кате; Крäмер, Гудрун; Матринге, Денис эт ал.. Энcйcлопаэдиа оф Ислам (3- нашри). Брилл Онлине. ИССН 1873-9830. ҳттпс://референcеwоркс.бриллонлине.cом/энтриэс/энcйcлопаэдиа-оф-ислам-3/*-CОМ_32961.