Jamrin
Жамрин (арабча: جمرين; транслитерацияси: Жамрīн, шунингдек, Жимрин, Жемрин ва Жемаррин) Сурия жанубида жойлашган қишлоқ. Маъмурий жиҳатдан Дараа муҳофазаси таркибига киради. Дараадан шарқда, Босрадан шимолда жойлашган. Ғарбда Маараба, шимоли-ғарбда Хараба, шимолда ал-Мужаймер, шарқда эса ал-Қурайя билан чегарадош. Сурия Марказий Статистика Бюроси (CБС) маълумотларига кўра, 2004-йил аҳолини рўйхатга олишда Жамрин аҳолиси 1 000 кишини ташкил қилган. Аҳолиси суннийлардан иборат[1].
Жамрин جمرين | |
|---|---|
| Қишлоқ | |
| Мамлакат | Сурия |
| Муҳофаза | Дараа |
| Округ | Дараа округи |
| Ноҳия | Босра аш-Шом |
| Аҳолиси (2004) |
1 000[1] |
| Вақт минтақаси | УТCЕЭТ +2; +3 |
Тарихи
Антк давр
Жамрин шимолида Рим даврига оид Жамрин кўприги жойлашган[2]. 543-йил, Византия даврида, Жамринда Авлиё Степҳенга атаб черков қурилган[3].
Усмонийлар даври
Қишлоқ 1596-йилги Усмонийлар солиқ рўйхатларида Жимрин номи билан қайд этилган бўлиб, Ҳаврон қадаси ҳудудидаги Бани Насийя ноҳияси таркибига кирган. Қишлоқда 15 та хонадон ва 5 та бўйдоқдан иборат мусулмон аҳоли яшар эди. Аҳоли қишлоқ хўжалиги маҳсулотлари, жумладан буғдой, арпа ва ёзги экинлардан 40% қатъий солиқ тўлаган. Бундан ташқари, вақти-вақти билан бошқа даромадлардан ҳам солиқ ундирилган. Жами солиқ миқдори 6330 акçэни ташкил этган[4]. 1838-йилда қишлоқ Жемуррин харобалари номи билан қайд этилган бўлиб, аш-Шайх Маскиннинг шарқида, Нукра (Ҳауран текислиги) ҳудудида жойлашган эди[5].
Замонавий давр
1980-йиллардан бошлаб Жамрин қишлоғи аҳолиси учта уруғга мансуб бўлиб, қишлоқ мухтори (оқсоқоли) лавозимини анъанавий тарзда Кафарнаҳ уруғи вакиллари эгаллаб келган[6].
Манбалар
Адабиётлар
- Баэдекер, К.. Палестине анд Сйриа, 2нд, Леипзиг: Карл Баэдекер, 1894. ОCЛC 01028236. .
- Батату, Ҳ.. Сйриа'с Пеасантрй, тҳе Десcенданц оф Иц Лессер Рурал Нотаблес, анд Тҳеир Политиcс. Принcетон Университй Пресс, 1999. ИСБН 0691002541.
- Cондер, C.Р. (Оcтобер 1890). "Тҳе Эарлй Чристианс ин Сйриа". Тҳе Сcоттиш Ревиэw 16: 215–240. ҳттпс://арчиве.орг/детаилс/сим_сcоттиш-ревиэw_1890-10_16/паге/н13.
- Ҳüттеротҳ, W.-Д.; Абдулфаттаҳ, К.. Ҳисториcал Геограпҳй оф Палестине, Трансжордан анд Соутҳерн Сйриа ин тҳе Лате 16тҳ Cентурй. Эрлангер Геограпҳисче Арбеитен, Сондербанд 5. Эрланген, Германй: Ворстанд дер Фрäнкисчен Геограпҳисчен Геселлсчафт, 1977. ИСБН 3-920405-41-2.
- Робинсон, Э.; Смитҳ, Э.. Библиcал Ресеарчес ин Палестине, Моунт Синаи анд Арабиа Петраэа: А Жоурнал оф Травелс ин тҳе еар 1838. Бостон: Cроcкер & Бреwстер, 1841.