Жоачим Меичсснер (1906-йил 4-апрел — 1944-йил 29-сентябр)[1] — немис армияси офицери ва фашистлар режимига қаршилик кўрсатиш аъзоси.

Жоачим Меичсснер
Таваллуди 4-апрел 1906-йил
Вафоти 29-сентябр 1944-йил(1944-09-29)
(38 ёшда)
Плöтзенсеэ қамоқхонаси, Берлин
Касби ҳарбий

Ҳаёти

Меичсснер Германия империясининг Ғарбий Пруссиядаги Деуцч Эйлау шаҳрида (замонавий Иłава, Полша) туғилган[2]. 1912-йилдан бери унинг отаси Махимилиан Счулпфортада ўқитувчи ва диний назоратчи бўлиб ишлаган, у ерда Меичсснер ҳам мактабда ўқиган. У 1924-йилда офицер курсанти сифатида Рейхсверга кўнгилли бўлган. 1935-йилдан бошлаб у Берлин Ҳарбий Академиясида кадрлар бўйича ўқитилган. 1937-йил сентябр ойида у Олий Армия қўмондонлигига ўтказилди. 1940-йилда у генерал Фридрих Олбричт бошчилигидаги Бош армия бошқармасида (Аллгемеинес Ҳеэресамт) биринчи бош штаб офицери ва гуруҳ бошлиғи бўлди. Бу ерда у Ҳитлерга қарши ҳарбий фитнага аралашди[3].

1943-йилда шарқий жабҳада жойлаштирилгандан сўнг, Меичсснер Қуролли Кучлар қўмондонлигининг ташкилий бўлимининг бошлиғи бўлди ва шунинг учун Ҳитлер олдига тўғридан-тўғри, аммо вақти-вақти билан кириш ҳуқуқига эга эди. 1943-йил сентябр ойида полковник Ҳелмут Стиэфф Меичсснерга Ҳитлерни худкушлик ҳужумида ўлдириш режалари ҳақида маълумот берди ва уни бундай уринишни амалга оширишга ишонтиришга ҳаракат қилди; аммо, отаси уни диний сабабларга кўра тушкунликка солганидан кейин[4] ва „кутиш стрессига дош беролмагани“ учун Меичсснер ниҳоят рад этди[5].

Cлаус вон Стауффенберг атрофидаги фитначилар энди Ҳитлерни қишки янги либослар намойиши пайтида худкушлик ҳужумида ўлдириш учун Ахел вон дем Буссчени танладилар, бу режа иттифоқчилар ҳаво ҳужумида формалар йўқ қилинганидан кейин барбод бўлди[5][6].

Меичсснер 20-июл фитнаси пайтида Поцдамда жойлаштирилган; дастлаб унинг давлат тўнтаришига алоқадорлиги аниқланмади, лекин унинг отаси, Виттенбергдаги конфессионал черков аъзоси, 1944-йил 21-июлда Гестапо томонидан ҳибсга олинди. Бир ҳафта ўтгач, Ёахим Мейхснер ҳам ҳибсга олинди. У 1944-йил 29-сентябрда Волксгеричцҳоф томонидан ўлимга ҳукм қилинди ва дарҳол Плöтзенсеэ қамоқхонасида Ёахим Садрозински, Фритз фон дер Ланкен, Вилгелм-Фридрих зу Линар ва Отто Герфуртҳ билан бирга қатл этилди[3][7].

Манбалар

  1. ↑ „Биографияси“. www.гдw-берлин.де. Қаралди: 8-август 2022-йил.
  2. ↑ „Геденкстäтте Деуцчер Wидерстанд“. 2011-йил 19-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2022-йил 8-август.
  3. ↑ 3,0 3,1 Биограпҳй (Wайбаcк Мачине сайтида 2011-08-30 санасида архивланган) ат Мемориал то тҳе Герман Ресистанcе
  4. ↑ Мартин Леинер. Готт меҳр геҳорчен алс ден Менсчен (олмонча). В&Р унипресс ГмбҲ, 2005 — 215-бет. ИСБН 978-3-89971-195-0. 
  5. ↑ 5,0 5,1 Петер Ҳоффманн. Стауффенберг: а фамилй ҳисторй, 1905-1944. МcГилл Қуээнс Унив Пр, 3-октабр 2003-йил — 225фф-бет. ИСБН 978-0-7735-2595-5. 
  6. ↑ Петер Ҳоффманн. Тҳе ҳисторй оф тҳе Герман ресистанcе 1933-1945. МcГилл Қуээнс Унив Пр, 1996-йил сентябр — 328-бет. ИСБН 978-0-7735-1531-4. 
  7. ↑ Гüнтер Бракелманн. Ҳелмутҳ Жамес вон Молтке: Зеитгеноссе фüр эин андерес Деуцчланд (олмонча). Форсчунгсгемеинсчафт 20 Жули 1944, 2010 — 259-бет. Оо5г7Гзм-5wC&пг=ПА259&дқ=Жоачим+Меич%C3%9Фнер&ҳл=де&эи=ЛҚНЙТффлCcвБтАбвсқилCw&са=Х&ои=боок_ресулт&cт=ресулт&реснум=1&вед=0CCкҚ6АЭwАДгК#в=онепаге&қ=меичсснер&ф=фалсе. ИСБН 978-3-643-10453-3.