Jomino
Жомино ороли (Малтача: Кеммуна), илгари Эфестия деб аталган ҳудуд Малта давлатига тегишли. Ўрта ер денгизидаги Малта ороли ва Гозо ороли ўртасида жойлашган 3,5 квадрат километрлик кичик оролдир. У ўз номини бир вақтлар Малта оролларида ўстирилган зира уруғидан олган ва орол Малта Республикасининг энг кам аҳоли яшайдиган қисмидир. 2017 ва 2020-йилларда икки резидентнинг ўлимидан сўнг унинг доимий аҳолиси бор-йўғи икки киши қолди[1]. Фақат Салву Велла ва унинг синглиси Веггиэ энди оролда доимий истиқомат қилишади[2].
Маъмурий жиҳатдан Гозонинг жануби-шарқидаги Гҳажнсиэлем мунисипалитети таркибига киради. Оролда қушлар қўриқхонаси мавжуд.
Тарихи
Жомино оролида Рим даврида деҳқонлар истиқомат қилгани маълум, бироқ ўз тарихининг узоқ даврларида у кам сонли аҳолига эга бўлган. Соҳил чизиғи шаффоф оҳактош қоялар билан чегараланган. Ўрта асрларда қароқчилар ва талончилар билан машҳур бўлган чуқур ғорлари бор.
Жоминода Биби Марямнинг Мисрдан қайтишига бағишланган кичик черков мавжуд. Черков 1618-йилда қурилган, кейинчалик кўп марта қайта тикланган. Гринвичдаги Миллий денгиз музейидаги ХИИ асрга оид навигация харитаси черковнинг ҳозирги манзилини кўрсатади.
Франсиянинг Малтани босиб олиши даврида жомино карантин ҳудуди, мавжуд бинолар эса изоляция касалхонаси сифатида хизмат қилган.
Орол жиноятчиларга нисбатан қарорлар қабул қилинишидан олдин вақтинчалик қамоқхона сифатида ҳам фойдаланилган.
Жомино 1285-йилдан 1290-йилгача сургун қилинган яҳудий руҳонийлари ва Иброҳим Абулафиянинг уйи бўлган.
Аҳолиси
Малта Республикасидаги энг кам аҳоли яшайдиган минтақадир. Ушбу оролда икки киши истиқомат қилади.
Манбалар
- ↑ „Cомино лосес оне оф иц фоур ресиденц“. Тимес оф Малта (7 майıс 2017). 7 майıс 2017да асл нусхадан архивланган.
- ↑ „Англу Велла, оне оф Cомино'с ласт ресиденц, пассес аwай“. Тҳе Малта Индепендент (11 аралıк 2020). 13 аралıк 2020да асл нусхадан архивланган.