Ziyosfera

Josep Tapiro Baro

Жосеп Тапиро и Баро (1836 - йил 17- феврал, Реус — 1913 - йил 4 - октябр, Танжер ) — испан рассоми; Марокашдаги акварел портретлари билан машҳур.

Жосеп Тапиро ва Баро
1864-йил Римда олинган сурат
Туғилган ( 1836-02-07 ) 1836-йил 7-феврал



Реус, Каталония, Испания
Ўлган 1913-йил 4 октябр (1913-10-04) (ёш 77)



Тангиэр, Марокаш
 Миллати испанча Ма'лум учун Рассомлик, акварел
Ҳаракат Шарқшунослик

Биография

Унинг ота-онасида аппарат дўкони бор эди. Кўпгина бўлажак рассомларда бўлгани каби, у ҳам расм чизишга жуда яқин эди. Унинг биринчи расмий тадқиқотлари 1849 - йилда маҳаллий вино савдогар ҳамда ҳаваскор рассом боълган Доменек Соберано билан эди[1]. 1853 - йилда у билан унинг ҳамкасби Мариа Фортунй Cасино де Реус томонидан ўтказилган кўргазмада намойиш қилиш имкониятини қоълга киритди.

Ўша йилнинг соънгида Фортуни билан Эсcола де ла Ллотжага ўқишга кирди, у ерда у немис Назарене ҳаракати билан боғлиқ бўлган рассом Клауди Лоренсале билан бирга таҳсил олди[1]. Бу вақтда у коъпроқ тарихий, шунингдек, диний саҳналарни яратди.

Айвон остидаги болалар, Римдаги давридан.

1857 - йилда у Фортуни ҳамда яна икки киши Римда ўқиш мақсадида грант олиш учун рақобатлашиш имконига эга бўлди. Фортуни танланди ва Тапиро Мадридга кўчиб ўтди, соънг у ерда Реал Аcадемиа де Беллас Артес де Сан Фернандо филиали "Эсcуэла Супериор де Пинтура й Грабадо" га ўқишга кирди. У ерда унинг ўқитувчиси Федерико де Мадразо эди[2]. 1860 - йилда у Барселонага қайтиб келди ва Палау де ла Генералитат де Cаталуня фасадини безаш учун ёрдам берди.

1862 - йилда у Римдаги дўсти Фортунига қўшилди ва Антиcо Cаффè Греcода учратган ўзининг бадиий танишлари билан танишди. Улар Неапол ва Флоренсияга бирга ташриф буюришди. У ерда бўлганида у акварел бўёқларини бўяшни ўрганиш мақсадида кечки машғулотларда қатнашди, шунингдек, унга тегишли асарларда жанр мавзуларига кўпроқ э'тибор бера бошлади. Бу асарлар жуда машҳур бўлиб, унинг обрўсини мустаҳкамлади.

1871 - йилда у, Фортуни билан Бернардо Феррандиз Танжерга саёҳат қилишди[1]. Бу унинг кариераси учун ҳал қилувчи рол ўйнар эди. 1873 - йилда у "Рим халқаро сан'ат тўгарагида" шарқшунослик расмларининг дастлабки намойишини ўтказди. 1874 - йилда Фортунининг тўсатдан ўлими Тапирога қаттиқ та'сир қилди ва Римни тарк этишга қарор қилди.

Фотосурат Эл Порвенирда унинг некрологи билан чоп этилган.

Танжерда яшаш

Испанияда қолиш ўрнига, Танжер ҳақидаги хотиралари уни 1876 - йилда Султон Ҳасан И билан учрашиш мақсадида дипломатик миссияга қўшилишга сабаб боълди. У ерда у Мадина маҳалласи яқинидаги янги қурилган уйга кўчиб ўтди, шунингдек, кейинчалик унинг студияси сифатида хизмат қилиш учун эски театр ҳам сотиб олди[1]. Гарчанд у тез-тез кўргазмаларга (Санкт-Петербург ва Ню-Ёркка қадар) саёҳат қилса ва ёзни оиласи билан биргаликда Реусда ўтказган бўлса-да, у умрининг охиригача Танжерда яшаб қолади.

1886 - йилда у италян аждодларидан бўлган танжерлик йигирма ёшли Мария Мануэла Валерега Канога уйланди. Кўп ўтмасдан, Мариянинг яҳудий биродари ўлди ва улар унинг етим қолган ўғлини асраб олишди.

1905 - йилда унинг кариераси пасайди. У 1903 - йилда юқтирган ўпка инфекцияси сабабли нафас олиш ҳамда юрак-қон томир тизими билан боғлиқ муаммоларга дучор боълди ва кўп ишлаш учун етарли кучга эга эмас эди. Унинг расмларини тарғиб қилиш туфайли саёҳат қилиш ҳам жуда қийин кечди. Вазият чет эллик меҳмонлар билан сайёҳлар сонининг кескин камайиши билан оғирлашди; Боу Хмара қўзғолони, шунингдек, Пердикарис ҳодисаси сабаб бўлган. 1907 - йилда у рафиқаси билан Мадридда уйни ижарага олди ва ўз ишини Cирcуло де Беллас Артес кўргазмасида тарғиб қилди.

Унинг соғлиғи билан боғлиқ муаммолар оқибатда ўлимга сабаб боълди. Унинг ижрочиси унинг шарафига ёдгорлик нархини қоплаш ниятида тўпламни бошлади, лекин у ҳеч қачон яратилмади. Дастлаб, у Танжерда дафн этилган, аммо 1921 - йилда Реус ҳукумати уни ўз шаҳрида тан олишни талаб қилган. 1947 - йилда унинг қолдиқлари Реусга кўчирилди ва дўсти Фортуни яқинига дафн қилинди. У туғилган уйга лавҳа ўрнатилди. 2013 - йилда қўшма ретроспектив бўлиб ўтди.

Марокаш портретлари

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Бриэф биограпҳй @ тҳе Мусео дел Прадо.
  2. ↑ Биограпҳиcал нотес @ Биографíас й Видас.

Қўшимча ўқиш

  • Жорди Карбонелл, Хосеп Тапиро, пинтор де Тангер, Мусеу Наcионал д'Арт де Cаталуня, 2014-йилИСБН 978-84-80432-18-4

Ҳаволалар

"https://new.ziyosfera.uz/ziyo/Josep_Tapiro_Baro" dan olindi