Жулиа Cаролйн Чилд (қизлик фамилияси: МcWиллиамс[1]; 1912-йил 15-август — 2004-йил 13-август) — америкалик ошпаз, муаллиф ва телевидение шахси. У ўзининг „Франсуз пазандачилик санъатини эгаллаш“ (Мастеринг тҳе Арт оф Френч Cоокинг) номли дебют ошпазлик китоби ва 1963-йилдан намойиш этила бошланган „Франсуз ошпази“ (Тҳе Френч Чеф) каби машҳур кўрсатувлари орқали франсуз ошхонасини Америка халқига таништирган шахс сифатида эътироф этилади.

Жулиа Чилд
Жулиа Cаролйн МcWиллиамс

Жулиа Чилд ўз ошхонасида, 1978-йил
Таваллуди 15-август 1912-йил
Вафоти 13-август 2004-йил(2004-08-13)
(91 ёшда)
Монтеcито, Калифорния, АҚСҲ
Фуқаролиги АҚСҲ
Таълими Смитҳ Cоллеге, Ле Cордон Блеу
Касби Ошпаз, ёзувчи, телебошловчи
Фаолият йиллари 1935–2004
Машҳур ишлари Мастеринг тҳе Арт оф Френч Cоокинг
Бўйи 1.88 м
Турмуш ўртоғи Паул Cушинг Чилд (1946–1994)
Болалари Йўқ
Отаси Жоҳн МcWиллиамс Жр.
Онаси Жулиа Cаролйн Wестон
Мукофотлари Президентлик озодлик медали, Эмми мукофоти, Пеабодй мукофоти
Имзоси

Ёшлиги ва таълими

Жулиа Калифорниянинг Пасадена шаҳрида туғилган. Унинг отаси Жоҳн МcWиллиамс Жр. Принстон университети битирувчиси, онаси Жулиа Cаролйн Wестон эса қоғоз ишлаб чиқарувчи компания меросхўри эди[2]. У 1934-йилда Смитҳ коллежини тарих мутахассислиги бўйича тамомлаган[1]. Ёшлигида у теннис, голф ва баскетбол билан фаол шуғулланган.

Иккинчи жаҳон уруши даври

Жулиа Чилд 1942-йилда Стратегик хизматлар бошқармасига (ОСС) қўшилди[3][4]. Унинг бўйи 1.88 метр бўлгани сабабли, уни Ҳарбий-денгиз флотига қабул қилишмаган. Жулиа ОССда махфий тадқиқотчи бўлиб ишлади ва акулаларни ҳайдайдиган махсус восита („шарк репеллент“) яратиш устида тажрибалар ўтказди[3][4]. Бу восита портловчи моддаларни акулалар уриб юбормаслиги учун керак эди. Хизмат давомида у Сейлон (Сриланка) ва Хитойда бўлиб, у ерда бўлажак турмуш ўртоғи Паул Чилд билан танишди.

Пазандачиликдаги фаолияти

1948-йилда Жулиа турмуш ўртоғи билан Парижга кўчиб ўтди. Айнан шу ерда у франсуз ошхонасига меҳр қўйди. 1951-йилда у машҳур „Ле Cордон Блеу“ пазандачилик мактабини тамомлади. Кейинчалик у Симоне Беcк ва Лоуисетте Бертҳолле билан биргаликда америкаликлар учун франсуз ошпазлик китобини ёзишга киришди. Уларнинг 1961-йилда нашр этилган „Франсуз пазандачилик санъатини эгаллаш“ китоби катта муваффақият қозонди.

Жулиа Чилднинг телевидениедаги дебюти 1963-йилда „Франсуз ошпази“ кўрсатуви билан бошланди. Унинг қувноқ феъл-атвори, ўзига хос овози ва хатолардан қўрқмай таом тайёрлаши томошабинларга манзур бўлди. У ушбу кўрсатуви учун Пеабодй ва Эмми мукофотларини қўлга киритди.

Вафоти ва мероси

Жулиа Чилд 2004-йил 13-августда, 92 ёшга тўлишидан икки кун олдин буйрак етишмовчилигидан вафот этди. У ўзининг сўнгги „Мй Лифе ин Франcе“ китобини „…стол ва ҳаёт завқлари чексиздир — тоужоурс бон аппéтит!“ деган сўзлар билан якунлаган. Унинг Кембридждаги ошхонаси ҳозирда Вашингтондаги Миллий Америка тарихи музейида сақланмоқда. 1995-йилда у пазандачилик санъатини ривожлантириш мақсадида „Тҳе Жулиа Чилд Фоундатион фор Гастрономй анд тҳе Cулинарй Арц“ жамғармасига асос солди.

Манбалар