Википедияда исми Камол бўлган бошқа кишилар ҳақида ҳам мақолалар мавжуд.

Камол Тоҳир (1910-1973. 4, Истанбул) — турк ёзувчиси. Сиёсий фаолияти учун узоқ муддат қамоқса ётган. Ижодини шеърлар ёзишдан бошлаган (1932—34). "Кўл инсонлари" (1955), "Қамалдаги шаҳар одамлари" (1956), "Еттичинор водийси" (1958), "Хорғин курашчи" (1965), "Давлат она" (1967), "Ҳур шаҳар инсонлари" (1977) каби романлари бор. К. Т. нинг бу асарларида усмонлилар тарихига оид мавзулар, Анадўли қишлоқлари ҳаёти ҳамда миллий озодлик кураши акс эттирилган. "Курт (бўри) қонуни" (1969) романида Мустафо Камол Отатуркка 1926-йил июлида Измирда уюштирилмоқчи бўлган суиқасд ва халқ душманларининг жазоланиши воқеалари асос қилиб олинган.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил