Баритон (франсузча: барйтон, олмонча: Барйтон ,инглизча: барйтон, италянча: барйтон) — виол оиласига мансуб бўлган торли камон ҳисобланади. Баритон ва виола оиласининг бошқа асбоблари ўртасидаги асосий фарқ, виол д’аморе бундан мустасно бўлиб, симпатик (бурдон) торларга эга бўлади (9 дан 24 гача, кўпинча 12). Ушбу торлар гриф асбоби остида ўтиб, очиқ қутига ўхшайди. Ушбу торларнинг мақсади камон билан қўзғатилган асосий торларнинг (7, камдан-кам ҳолларда 6) овозини кучайтириш ва оддий торлар билан чалинганда ўнг қўлнинг бош бармоғи билан ҳам пиццикато чалиниши мумкин. Баритон ҳажми бўйича виолончел билан солиштириш мумкин.

Баритон Европада ХВИИИ аср охиригача мунтазам равишда қўлланган. У мураккаб ўйнаш техникаси, кўп сонли торларни созлашнинг ноқулайлиги — ҳамда ўйнаш, бурдон туфайли фойдаланилмай қолган.

Баритон Эстерхази шоҳининг севимли асбоби бўлиб, у учун махсус асарлар кўпинча трио сифатида Ёзеф Гайдн ва Луиджи Томазини томонидан ёзилган.

Адабиётлар

  • Гартрелл, Керол (2003) Антик баритонлар инвентаризациясига. Галпин жамияти журнали 56: 116-131.
  • Памплин, Теренс (2000) Барок баритоннинг келиб чиқишига бандоранинг таъсири. Галпин жамияти журнали 53: 221-232.
  • Сади, Жулиэ Анне ва Теренс М. Памплин (сана йўқ, 2012-йил 20-февралда фойдаланилган) „Барйтон“, Оксфорд Мусиc Онлинеда.