Karim Zokirov

Карим Зокиров (1912.12.3 -Тошкент — 1977.19.2). Совет ва ўзбек театр ва кино актёри. Ўзбекистон ССР Халқ артисти(1939). Зокировлар сулоласининг асосчиси. Москвадаги Ўзбек опера студиясида таълим олган (1934—36). Ижодий фаолиятини 1928 и. драматик актёр сифатида бошлаб, дастлабки ролларини Ўзбек давлат драма театри (1928—29), Ишчи-ёшлар театри (1930—1931)да ўйнаган. 1931—1934 ва 1936—1939 йилларда Ўзбек давлат мусиқали театри, 1939—77-йиллар Навоий номидаги опера ва балет театрининг етакчи яккахон хонандаси. Мусиқали драмаларда Фарҳод (Хуршид; В. Успенский, „Фарҳод ва Ширин“), Неъмат (Ф. Зафарий; Т. Жалилов, „Ҳалима“), Мажнун (Хуршид; Т. Содиқов, „Лайли ва Мажнун“) каби; операларда Улуғбек (А. Козловский, „Улуғбек“), Торобий (О. Чишко, „Маҳмуд Торобий“), Тоҳир (Т. Жалилов, Б. Бровсин, „Тоҳир ва Зухра“), Иброҳим (Р. Глиэр, Т. Содиқов, „Гулсара“), Шоҳ Баҳром (М. Ашрафий, „Дилором“) сингари образлар яратган. „Майсаранинг иши“ (С. Юдаков) операсидаги Мулладўст образи К. 3. талқинида ўзига хос бадиий ифодасини топган.

Карим Зокиров чет эл мумтоз асарлари асосидаги (Эскамило, Ж. Бизе, "Кармен; Елецкий, П. Чайковский, „Мотка қарғаси“ ва б.) ва Қозоғистон, Озарбайжон композиторлари (Эр Тарғин, Е. Брусиловский, „Эр Тарғин“; Ҳасанхон, У. Ҳожибеков, „Кўр ўғли“; Кажар, А. Спендиаров, „Алмаст“ каби) операларидаги ролларни ижро этган. К. З.нинг куйлаш услуби очиқ товуши, ўзбек миллий, шунингдек, замонавий ижрочилик анъаналари билан узвий боғлиқ. Халқ ашулалари, ўзбек бастакорлари асарлари ва айрим мақом парчалари — „Истарман“, „Эй нигорим“, „Чоргоҳ И, ИИ, ИИИ“, „Навбаҳор“, „Кўчабоғи И — ИИ“, „Гиря“, „Каримқулбеги И—ИИ“, „Дугоҳ“ ва бошқалар. Карим Зокиров ижросида юксак бадиий ифодасини топган.