Karkadann

Каркаданн (перс форсча: کرگدن‎‎ ‎ "чўл хўжайини") - ўрта аср араб ва форс адабиётида тилга олинган афсонавий мавжудотдир. Бу Шимолий Африка, Форс ва Ҳиндистонда топилган ваҳший яккашох эди; у филга ҳужум қилиб, уни ўлдиришга қодир эди. Кўринишидан, каркидон ҳақида гап кетганга о'хшайди. Замонавий араб ва форс тилларида бу сўз билан каркидон ифодаланади.

Ибн Фадлан ва ибн Баттутанинг ҳикояларига қўшимча равишда, бу жонзотга ҳаволаларни Синбад денгизчи ҳикоясида топиш мумкин. Узоқ Шарқ оролларидан бирига ташриф буюрган Синбад у ерда каркидон ва яккашохнинг хусусиятларини бирлаштирган мавжудотга дуч келди. Матнда ал-каркаданн афсонавий Рух қушининг озуқа манбаларидан бири эканлиги қайд этилган. Темурийлар шоири Алишер Навоий каркаданни (каркадан) тилга олиб, уни улкан жонзот намунаси сифатида ишлатади.