Карл Ландстеинер (1868.14.6, Вена яқинидаги Баден — 1943.26.6, Ню Ёрк) — австриялик иммунолог, иммуногематология асосчиларидан. Вена (1911-йилдан) ва Рокфеллер (Ню-Ёрк, 1922-йилдан) университетлари профессор 1922-йилдан АҚШда. Одамнинг қон группаларинм (1900, Я. Янек билан бирга) ва резус-факторни (1940, А. Винер билан ҳамкорликда) кашф этган, П Левин билан одам қони эритроситларидаги 2 антигенни аниклаган. Заҳм диагностикасини, 1909-йилда Э. Поппер билан ҳамкорликда полиомиелит инфексион касаллик эканлигини тадқиқ қилган. Унинг комплекс антигенлар борасидаги илмий изланишлари иммунология фани ривожига салмоқли ҳисса қўшди. Нобел мукофоти лауреати (1930)[1].

Карл Ландстеинер нобел

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил