Карл Зиэглер (1898. 26.11, Хелзе - 1973-йил, 8-ноябр) - немис кимёгари. Марбург университетини тугатган (1920). Гейделберг университети профессор (1927— 36), Галладаги Кимё институти директори (1936— 43). Мюнхендаги кўмирни ўрганиш бўйича Кайзер Вилгелм институти (1943—69), айни вақтда 1947-йилдан Ахендаги Олий техника мактаби директори. Асосий илмий ишлари органик кимё ва юқори молекуляр полимерлар кимёсига оид. Динитрилларни сиклизациялаб макроциклик кетонлар олиш усулини топган (1933) (Сиглер реаксияси). Литий-алкиллар билан нитрилларнинг ўзаро таъсири натижасида иминонитриллар ҳосил бўлишини кашф этган (1934). Кёни-га тузи — глутамин алдегид ҳосилаларидан азуленлар олиш усулини ишлаб чиққан (1955). Нобел мукофоти лауреати (1963; Ж. Натта билан ҳамкорликда)[1][2].

Манбалар

  1. ↑ Нобел мукофоти совриндорлари
  2. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил