Karoline von Perin-Gradenstein
Каролине вон Перин-Граденстеин (қизлик фамилияси вон Пасқуалати; 1806-йил 12-феврал — 1888-йил 10-декабр) — австриялик инқилобчи ва аёллар сайлов ҳуқуқи фаоли.
| Каролине вон Перин-Граденстеин | |
|---|---|
|
| |
| Таваллуди |
16-феврал 1806-йил |
| Вафоти |
10-декабр 1888-йил (82 ёшда) |
| Касби | Револуционер ва судражист |
| Турмуш ўртоғи | Чристиан Фреиҳерр вон Перин-Граденстеин |
Ҳаёти
Каролине вон Перин-Граденстеин 1806-йил 12-февралда Вена шаҳрида, Австрия империяси пойтахтида, бадавлат оилада туғилган. У 1830-йилда Чристиан Фреиҳерр вон Перин-Граденстеин билан турмуш қурган ва уларнинг тўрт нафар фарзанди бўлган, улардан фақат учтаси вояга етган. Каролине вон Перин-Граденстеиннинг эри 1841-йилда вафот этган.
Бир неча йил ўтиб, у бастакор ва журналист Алфред Жулиус Бечерни қизи Марияга пианино дарслари бериш учун ёллаган ва улар кейинчалик севишган[1].
1848-йилги Австрия инқилобининг дастлабки босқичларида вон Перин-Граденстеин Бечернинг Тҳе Радиcал (олмонча: Дер Радикал ) газетасини қўллаб-қувватлаган ҳамда аёллар ҳуқуқлари учун курашган. Кейинчалик у Вена демократик аёллар уюшмаси (олмонча: Wиэнер демократисче Фрауэнвереин ) президенти бўлган. Бу ташкилот эркаклар ва аёллар учун тенг ҳуқуқларни қўллаб-қувватлаган, шунингдек инқилоб давомида жароҳатланганларга тиббий ёрдам кўрсатган.
Уюшма аъзолари август ойидаги тартибсизликлар пайтида ҳалок бўлганлар дафн маросимларида қатнашган; бу пайтда ишчилар ва талабалар консерватив Миллий гвардия (олмонча: Натионалгарде ) билан тўқнашган эди. 1848-йил октябр ойидаги Вена қўзғолони вақтида ҳукумат қўшинлари инқилобчиларни бостиргач, Каролине вон Перин-Граденстеин ҳибсга олинган, Бечер эса 23-ноябрда қатл этилган.
Каролине вон Перин-Граденстеин қамоқда зўравонликларга дуч келган ва 23 кундан сўнг озод қилинган[2]. 1849-йил 17-апрелда мамлакатни тарк этишга рухсат олгач, у Бавария қироллиги пойтахти Мюнхен шаҳрига кўчиб кетган.
Кейинчалик у ўзининг Унпублишед мемоирс (олмонча: Унгедруcкте Ауфзеичнунген ) асарида Вена қўзғолонидаги фаолиятидан қисман воз кечганидан сўнг Вена шаҳрига қайтган ва ўзини таъминлаш учун ишга жойлаштириш агентлигини ташкил қилган. Шундан кейин у сиёсий фаолиятда қатнашмаган ва 1888-йил 10-декабрда вафот этган[3].