Kaspiy oti



Каспий оти — дунёдаги хонакилаштирилган отларнинг (Эқуус cабаллус) энг қадимий зотларидан бири бўлиб, унинг Шимолий Эронда Форс империяси даврида мавжудлигининг энг қадимги далили милоддан аввалги 3400 йилга тўғри келади[1]. Каспий отларининг ўзига хос хусусияти уларнинг кичик бўйлари (ердан баландлик бир метр ёки ундан пастроқ) бўлиб, уларда тананинг нисбати пони отларидан фарқ қилади ва катта отларга ўхшаб кетади. Бу отлар Форс империясида чопар сифатида миниш, араваларга қўшиш ва ов қилиш учун ишлатилган. Уларнинг қадимий от тасвирлари бугунги кунгача сақланиб қолган, Каспий отлар Форс шоҳи Буюк Доро И нинг пойтахти Персеполдаги барелефларда ўйиб ёзилган ва Амударё хазинасидан топилган араванинг олтин макетида тасвирланган.
Бу от зоти узоқ вақт давомида йўқ бўлиб кетган деб ҳисобланган, Луиза Фируз 1965-йилгача Эрон шимолида ушбу тур отларини топа олмади. Уларнинг анатомиясини ўрганиш улар қадимги форс отларининг авлодлари эканлигини кўрсатди.
Манбалар
Ҳаволалар
- Интернатионал Cаспиан Соcиэтй Архивная копия от 10 июня 2021 на Wайбаcк Мачине