Kayqubod II
Кайқубод ИИ (كیقباد, туркча: Алâэддин Кейкубад, форсча: علاء الدين كيقباد بن كيخسرو, ʿАлāʾ ад-Дīн Кайқубāд бин Кайхусрав, тах. 1238-1239 – 1254/1256) 1249–1257-йилларда Рум салжуқ султони бўлган. У Рум салжуқ султони Кайхусрав ИИ ва грузин маликаси Гуржу хотуннинг (Тамар номи билан танилган) ягона ўғли эди. Кайхусравнинг бошқа оналардан бўлган катта ўғиллари Кайкаус ИИ ва Қилич Арслон ИВ бўлиб, улар ҳам отаси вафотидан кейин, кўпинча бир вақтнинг ўзида, султон сифатида хизмат қилганлар. Султоннинг суюкли хотинидан бўлган ўғли сифатида у ворис этиб белгиланган эди. У заиф мизожга эга бўлган ва эҳтимол отасининг 1246-йилда вафоти чоғида етти ёшлар атрофида бўлган[2].
| Кайқубод ИИ | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Рум султони | |||||
| Салтанат | 1249–1254[1]. | ||||
| Ҳамсултонлар |
Кайкаус ИИ (1249–1254) Килиж Арслон ИВ (1249–1254) | ||||
| Туғилиши | тах. 1238–1239 | ||||
| |||||
| {{{миллий_тил1}}} | علا الدين كيقبادان بن كيخسرو | ||||
| Отаси | Кайхусрав ИИ | ||||
| Онаси | Гуржу хотун | ||||
Ҳукмронлиги
Султоннинг вазири Шамсиддин Исфаҳоний Анадолуда салжуқлар суверенитетининг бир даражасини мўғуллардан ҳимоя қилишга интилиб, Кайқубод ИИ ни унинг икки катта укаси – Кайкаус ИИ ва Қилич Арслон ИВ билан бирга тахтга ўтқазди.
1254-йилда мўғуллар ўша пайтда ўн тўққиз ёшда бўлган Кайкаус ИИ нинг шахсан ўзини Мöнгке – Буюк хон ҳузурига келишини талаб қилдилар. Қайсеридаги кенгашда биродарлар унинг ўрнига Кайқубод ИИ бориши керак деб қарор қилдилар. Қорақурумдаги Мöнгке пойтахтига сафар машаққатли эди. Кайқубод сафарини камида 1256-йилгача кечиктирди. У Байжунинг ўз отлиқ аскарларини Анадолуга кўчиш учун тўплаётганини кўрди ва укаларига мўғулларнинг талабларига бўйсунишни маслаҳат бериб хабарлар юборди. Йўлда бир куни Кайқубод ўлик ҳолда топилди. Сафар давомида элчиликка қўшилган вазир Баба Туғроий айбланди, аммо бу ишнинг оқибати бўлмади. Кайқубод жасади Анадолу билан Мўғулистон ўртасидаги саҳроларнинг қаеридадир дафн этилган[3].
Манбалар
- ↑ Фарук Сüмер. "КЕЙКУБАД ИИ (ö. 652/1254) Анадолу Селçуклу султанı (1249-1254).". İслâм Ансиклопедиси. ҳттпс://исламансиклопедиси.орг.тр/кейкубад-ии.
- ↑ Бойле, Ж. А., Эдитор (1968), Тҳе Cамбридге Ҳисторй оф Иран, Волуме 5: Тҳе Салжуқ анд Монгол Периодс, Cамбридге Университй Пресс, пг. 386
- ↑ Энcйcлопæдиа Ираниcа „Салжуқс оф Рум“ (1996).
Адабиётлар
- Cлауде Cаҳен, Пре-Оттоман Туркей: а генерал сурвей оф тҳе материал анд спиритуал cултуре анд ҳисторй, транс. Ж. Жонес-Wиллиамс, (Неw Ёрк: Таплингер, 1968) 271-277.
- Wолфф, Роберт Л. анд Ҳазард, Ҳ. W., А Ҳисторй оф тҳе Cрусадес: Волуме Тwо, Тҳе Латер Cрусадес 1187-1311, Тҳе Университй оф Wисcонсин Пресс, Мадисон, 1977, пг. 726
Ҳаволалар
- профессор доктор Меҳмет Эти. „Анадолу тангалари > Рум салжуқлари > Уч ака-ука“. 2008-йил 1-февралда асл нусхадан архивланган.
| Ўтмишдоши: Кайхусрав ИИ |
Рум султони 1249–1254 |
Вориси: Қилич Арслон ИВ |