Кайхусрав ИИИ (كَیخُسرو سوم, туркча: Гıйâседдин Кейҳüсрев) ёки Ғиёсиддин Кайхусрав ибн Қилич Арслон (форсча: غياث الدين كيخسرو بن قلج ارسلان‎‎; тах. 1259-1263 – 1284) 1265-йилда Рум салжуқий султони этиб тайинланганида икки ёшдан олти ёшгача эди. У Қилич Арслон ИВнинг ўғли бўлиб, Салжуқийлар сулоласи заиф вакили саналарди ва у Парвона Муъиниддин Сулаймон томонидан бошқарилган.

Кайхусрав ИИИ
Рум султони
Салтанат 1266–1284
Ўтмишдоши Килиж Арслон ИВ
Давомчиси Масъуд ИИ
Туғилиши тах. 1259–1263
Вафоти (ёши)
Фарзандлари Ғиёсиддин Масъуд ИИИ
Фотима Хотун
Тўлиқ номи
Ғиёсиддин Кайхусрав ибн Қилиж Арслон
Уй Салжуқийлар сулоласи
Отаси Қилич Арслон ИВ

Ҳукмронлиги (1265–1284)

Мўғул хони Абақа томонидан қувватланган Муъиниддин Сулаймон 1266-йилда Қилич Арслон ИВни қатл қилдирган. Ёш Кайхусрав фақатгина рамзий ҳукмдорга айлантирилди ва унинг ҳукмронлиги давридаги воқеаларда ҳеч қандай рол ўйнамади; бу давр аввал Парвона, сўнгра эса Румнинг мўғул вазири ва арбоби Фахриддин Али томонидан тўлиқ назорат қилинди.

1277-йилда Байбарс бошчилигидаги Мамлук султони қўшинларининг бостириб кириши ва уларнинг Элбистон жангида мўғулларни тор-мор этишидан сўнг, мўғуллар ҳукмронлигидаги Анатолиядаги тартибсизликлар давомида Караманлар сулоласи вакили Шамсиддин Меҳмед Коняни эгаллашга муваффақ бўлди ва қисқа муддатга Жимрини Рум султонлигининг қўғирчоқ ҳукмдори сифатида ўрнатди.

1283-йилда Кайхусрав мўғул қўмондони Кангиртай томонидан Илхония ҳукмдори Аҳмадга қарши қўзғолонга жалб этилди. Кайхусрав исёнчиликда қатнашгани учун 1284-йил март ойида қатл этилган.

Кайхусрав ИИИ сулоланинг сўнгги салжуқий султони бўлиб, у Конядаги Аловуддин масжидидаги сулолавий мақбарага дафн этилган.

Кайхусрав ИИИ тахти

Кайхусрав ИИИ (1265–84) билан боғлиқ ёғоч тахт. Анқара этнография музейи[1].

Салжуқийларнинг ёғоч ўймакорлигининг ажойиб намунаси бўлган унинг тахти ҳозирда Анқара этнография музейида сақланади. Бунгача у Анқарадаги Қизил Бей масжидида сақланган эди[2].

Қўлёзмалар

Насириддин Муҳ ибн Иброҳим томонидан ёзилган, Ғиёсиддин Кайхусрав ИИИ саройида яшаган даврга оид бир қўлёзма маълум. Қўлёзма 1272–1273-йилларга тегишли. Унда насрий ва шеърий асарлар, шунингдек, миниатюралар тўплами жамланган[3].

Манбалар

  1. ↑ Спингоу, Фотеини. Соурcес фор Бйзантине Арт Ҳисторй: Волуме 3, Тҳе Висуал Cултуре оф Латер Бйзантиум (1081–c.1350) (эн). Cамбридге Университй Пресс, 21 Април 2022 — 652-бет. ИСБН 978-1-108-64390-0. 
  2. ↑ Спингоу, Фотеини. Соурcес фор Бйзантине Арт Ҳисторй: Волуме 3, Тҳе Висуал Cултуре оф Латер Бйзантиум (1081–c.1350) (эн). Cамбридге Университй Пресс, 21 Април 2022 — 651, ноте 13-бет. ИСБН 978-1-108-64390-0. 
  3. ↑ „Cонсултатион БНФ Персан 174“. арчивесетманусcриц.бнф.фр.

Адабиётлар

  • Cлауде Cаҳен, Усмонлилар давригача бўлган Туркия: моддий ва маънавий маданият ҳамда тарих бўйича умумий шарҳ, Ж. Жонес-Wиллиамс таржимаси, (Ню-Ёрк: Таплингер, 1968) 284 ва бошқ.
  • Блуэ Гуиде: Туркей (Лондон: А&C Блаcк, 1995) 602-бет.

Ҳаволалар

Ўтмишдоши:
Қилич Арслон ИВ
Рум султони
1266–1284
Вориси:
Масъуд ИИ