Ziyosfera

Kerkion

Керкион (қадимги юнонча: Κερκυών қадимги юнонча: Κερκυών) — қадимги юнон афсоналарида қароқчи деб аталган ва Элеусис подшоҳи.

Бранхус ва Аргиопанинг ўғли[1] (ёки Посейдон ва илоҳа Аргиопанинг ўғли[2]). Бошқа бир иддаоларга кўра, Гефестнинг ўғли[3]. Ҳерилнинг фикрича, Посейдон ва Амфиктённинг қизининг ўғли[4].

У қизи Алопанинг Посейдон билан ишқий муносабатларидан хабар топгач, уни тириклайин кўмиб ташлаган.

У Элеусис ва Мегара оралиғидан ўтувчи йўлда сафарга чиққанларни учратиб, уларни ўзи билан жанг қилишга мажбурлаши ҳамда ўлдириши билан машҳур эди.

У отасини қидириб Афинага кетаётган[5] Тесей қўлида ҳалок бўлади. Тесей уни нафақат жисмоний устунлик туфайли, балки маҳорати билан ҳам мағлуб этади. Натижада кураш санъатига асос солади[6].

Эсхилнинг „Керкион“ (фр. 102 Радт) сатирик драмаси қаҳрамони. Шунингдек, Эврипиднинг „Алопе“ трагедияси қаҳрамони.

Бундан ташқари, Аркадиянинг афсонавий подшоҳи, Агамед ўғли ҳам шу ном билан аталган: Керкион.

Манбалар

  1. ↑ Схолии к Платону. Законы ВИИ 796а // Примечания А. А. Тахо-Годи в кн. Платон. Собрание сочинений. М., 1990-94. В 4 т. Т.4. С.747
  2. ↑ Мифы народов мира. М., 1991-92. В 2 т. Т.1. С.640-641
  3. ↑ Гигин. Мифы 158
  4. ↑ Комментарий Д. О. Торшилова в кн. Гигин. Мифы. СПб, 2000. С.179
  5. ↑ Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека Э И 3; Вакхилид. Дифирамбы ХВИИИ 26
  6. ↑ Павсаний. Описание Эллады И 39, 3 
"https://new.ziyosfera.uz/ziyo/Kerkion" dan olindi