Кўчирма гап — оғзаки ва ёзма нутқда лексик ва грамматик хусусиятлари ўзгартирилмай, айнан ўзича берилган ўзганинг гапи. Кўчирма гап муаллиф гапидан тиниш белгилари ёрдамида ажратилади. Кўчирма гап бадиий асарда нутқнинг таъсирчанлиги, ифодалилигини оширади, асар қаҳрамони хусусиятларини очишга хизмат қилади. Ўзганинг гапи ҳар доим айнан, кўчирма гап тарзида берилавермайди.[1].

Инноcент Гуй

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил