Консептуализм (лотинча cонcептус - тушунча, тасаввур, фикр) — ўрта асрлар Европа фалсафасидаги оқим. Унга кўра, универсалийлар (умумий тушунчалар) инсон тафаккуридан ташқарида реал мавжуд эмас. Универсалийлар масаласида ўрта аср реализми билан номинализм ўртасида оралиқ ўринни эгаллаган. Бироқ, умумий тушунчаларни ақлнинг тажрибагача бўлган тушунча (консепт)лари деб талқин қилиб реализмга ён босади. Вакиллари: П. Абеляр, солсберилик Иоанн (1115/1120 — 1180), порретанлик Жилбер (1076— 1154).[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил