Кродо (лот. Cродо) — саксон ва ғарбий славян мифологиясидаги вақт худоси, йилномачи Конрад Бото томонидан тасвирланган. Славянлар ва сакслар орасида бундай худонинг мавжудлиги шубҳа остида[1][2].

Конрад Бото ўзининг „Саксон хроникаси“ да (Чронеcкен дер Сассен, 1492) славян худоси Кродо (Cродо) ёки Сатара ҳақида гапиради, унинг қурбонгоҳи Госларда бўлган ва унинг номи Бад Гарцбург яқинидаги туз манбаи бўлган. Эҳтимол, Кродо номи Кроносдан, Сатар эса Сатурн номидан келиб чиққан бўлиши мумкин.

Гослар музейида „Кродо қурбонгоҳи“ — ХИИ-аср охиридаги католик қурбонгоҳи шаҳар соборидан намойиш этилган. ХВИИИ-аср бошидаги кеч афсонага кўра, бу қурбонгоҳ Кродо маъбадида ишлатилган[3].

Ура-Линда, қадимги фризияликларнинг сохта йилномаси, п. 45-расмда олтита сим учта ғилдирак чизилган, улар Вралда, Манба ва Бошланиш сифатида имзоланган ва матн „Бу Кродер, Юл билан абадий айланадиган ғилдирак“ деган тушунтириш бор[4].

Манбалар

  1. ↑ Леонҳард Франз. Фалсче Слаwенгöттер: эине иконограпҳисче Студиэ. Леипзиг, 1941.
  2. ↑ Эин Сачсенготт „Кродо“? Эине литерарисче, кунст- унд религионсгесчичтличе Спуренсуче Wолфрам Жанзен. 2017
  3. ↑ Роч-Стüблер Ҳ. Дер согенаннте Кродо-Алтар Архивная копия от 10 марта 2006 на Wайбаcк Мачине
  4. ↑ Вирт Г. Хроника Ура Линда. Древнейшая история Европы / Пер. с нем. Кондратьев А.В. М.: Вече, 2007. C. 126—127