Ксения Милиcевиc (1942-йил 15-сентябрда туғилган) – франсуз рассоми, меъмор ва шаҳарсоз.

Ксениа Милиcевиc

Милиcевиc, 1996-йил
Таваллуди 1942-йил 15-сентябр (1942-09-15) (84 ёш)
Касби рассом

Ҳаёти

Ксения Милиcевиc 1942-йил 15-сентябрда[1] Босния ва Герсеговинанинг Дриниcи шаҳрида дунёга келган. Онаси Ню-Ёркнинг Лаcкаwанна шаҳрида, отаси эса Черногорияда туғилган. Уларнинг иккаласи ҳам Иккинчи Жаҳон уруши пайтида партизанлар ҳаракатида қатнашган[2]. 1943-йил январ ойидан апрел ойига қадар бўлган Тўртинчи антипартизан ҳаракати, май ойидан июнгача бўлган Бешинчи антипартизан ҳаракатларидан сўнг Монтенегронинг жануби-шарқий қисмидаги ҳамда шимолий Черногориядаги ҳаракатлар давомида Милиcевиc бувиси ва бобосининг қўлига бўлган. Урушдан кейин, унинг ота-онаси дипломатик хизматга қўшилган ва Милиcевиc ота-онаси билан София ва Прагада истиқомат қилган.

Ксения Милиcевиc эски монастирлардаги архитектура, мозаикалар, фрескалар ва расмларни ўрганган. Унинг отаси ҳам рассом бўлиб, қизига мойли бўёқлар совға қилган, натижада Милиcевиc ўн беш ёшида биринчи марта мойли бўёқда расм ишлаган. Дастлаб Белград шаҳридаги В° ўрта мактабида таҳсил олган, бир йил давомида муҳандислик университетида таълим олганидан сўнг, 1962-йилда Жазоирга кўчиб ўтган. У ерда Шаҳаршунослик ва архитектура мактабида архитектура бўйича сабоқ олган. 1968-йилда иккала ўқув юртини ҳам тамомлаган. Бир йил давомида бразилиялик архитектор Осcар Ниэмеер билан ЭCОТЕCда ишлаган. Италия Уйғониш даврига қизиқиб, 1965-йилда катта усталарнинг асарларини кўриш учун Италияга саёҳат қилган.

Милиcевиc Аргентина шимолида жойлашган С. М. де Туcуман шаҳрига[3] архитектор сифатида ишлаш учун кўчиб ўтган. Бу ерда Миллий университетнинг санъат мактабига ўқишга кирган ва 1976-йилда уни тамомлаган[4]. Унинг биринчи кўргазмаси 1970-йилда Туcуманда бўлиб ўтган[5].

Милиcевиc Испания ва Мексикада ҳам яшаган, 1987-йилдан бери Франсияда[6] истиқомат қилади. 1989-йилда Монтмартредаги Батеау-Лавоирда ўз устахонасини очган. Унинг студияси Эндре Розсданинг студияси ёнида жойлашган. 1976-йилдан бери Милиcевиc ҳаётини фақат расмлар чизишга бағишланган[7]. Бутун дунё бўйлаб 120 та шахсий, шунингдек, жамоавий кўргазмаларини ўтказган.

Галерея

Манбалар

  1. ↑ Диарт, Ревиста де лас артес висуалес, П.24, бй Мануэл Руиз, Н°26, жулио 1982, Мадрид.
  2. ↑ Сувремени писcи Жугославиже, Будимир Милиcевиc, п.226, издаваcка куcа Стварност, Загреб 1966.
  3. ↑ Артес висуалес, Мусео де Арте Модерно, п.25, энеро 1982, Мехиcо.
  4. ↑ Жоурней оф тҳе висуал эхпериэнcес, бй Освалдо Ромберг, п.106 то 109, Сан Мигуэл де Туcуман, 1972.
  5. ↑ "Плурал", Н°135, диcиэмбре 1982, Мехиcо.
  6. ↑ Л’Оффиcиэл дес Арц, УНЕСCО, п.56 эт 128, маи 1988, Парис.
  7. ↑ Wҳўс wҳо ин Интернатионал Артп.125, Эдитион 1987-88, Лаусанне, Суиссе.

Ҳаволалар