Kuvaya
Кувая (كويا) Сурия жанубида жойлашган қишлоқ. Маъмурий жиҳатдан Дараа муҳофазаси таркибига киради. Дараадан ғарбда, Ярмук дарёсининг шимолидаги ёнбағирларда жойлашган[2]. Сурия Марказий Статистика Бюроси (CБС) маълумотларига кўра, 2004-йил аҳолини рўйхатга олишда Кувая аҳолиси 2 025 кишини ташкил қилган[1].
Кувая كويا | |
|---|---|
| Қишлоқ | |
| Мамлакат | Сурия |
| Муҳофаза | Дараа |
| Округ | Дараа округи |
| Ноҳия | аш-Шажара |
| Аҳолиси (2004) |
2 025[1] |
| Вақт минтақаси | УТCЕЭТ +2; +3 |
Тарихи
Усмонийлар даври
1596-йилда Кувая Усмонийлар солиқ рўйхатларида Ҳаврон қадасидаги Жавлон Шарқий ноҳиясининг таркибида бўлгани қайд этилган. Қишлоқда 8 та хонадон ва 2 нафар бўйдоқдан иборат мусулмон аҳоли яшарди. Буғдой (1500 акçэ), арпа (900 акçэ), ёзги экинлар (200 акçэ), эчкилар ва/ёки асалари уялари (100 акçэ) ҳамда вақти-вақти билан олинадиган даромадлар (100 акçэ) ҳисобидан 25 фоизлик қатъий солиқ ставкаси тўланган. Солиқнинг умумий миқдори 2800 акçэни ташкил этган[3].
1884-йилда америкалик археолог Готтлиэб Счумачер Куваяни Ярмук дарёси водийсининг шимолий ёнбағрида жойлашган „бир нечта лой ва тошдан қурилган қашшоқ кулбалар“дан иборат жой деб таърифлаган. Қишлоқ қисман бадавий бўлган Маназира қабиласига тегишли эди. Улар бу ерда чодир қуриб яшашар ва қишлоқдаги турар-жойлардан ўз ғаллаларини сақлаш учун омборхона сифатида фойдаланишарди. Кувайя атрофида анор боғлари, узумзорлар, экин майдонлари ҳамда харобалар орасида жойлашган булоқлар бор эди[4]. Счумачернинг таъкидлашича, Маназира аҳолиси қишлоқ ерларига „катта ғайрат билан ишлов берарди“. Улар қишлоқ атрофидаги қияликларда арпа ва буғдой етиштирар, қишлоққа яқинроқ жойларда ҳамда яқин атрофдаги Вади аз-Зайятин сойининг қуйилиш жойида эса лимон, узум, анор ва зайтун ўстирарди[5].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 „Генерал Cенсус оф Популатион 2004.“. Қаралди: 2014-йил 10-июл.
- ↑ Счумачер 1886, с. 79.
- ↑ Ҳüттеротҳ & Абдулфаттаҳ 1977, с. 198.
- ↑ Счумачер 1886, с. 79.
- ↑ Счумачер 1886, сс. 11–12.
Адабиётлар
- Ҳüттеротҳ, W.-Д.; Абдулфаттаҳ, К.. Ҳисториcал Геограпҳй оф Палестине, Трансжордан анд Соутҳерн Сйриа ин тҳе Лате 16тҳ Cентурй. Эрлангер Геограпҳисче Арбеитен, Сондербанд 5. Эрланген, Германй: Ворстанд дер Фрäнкисчен Геограпҳисчен Геселлсчафт, 1977. ИСБН 3-920405-41-2.
- Счумачер, Г.. Аcросс тҳе Жордан: Беинг ан Эхплоратион анд Сурвей оф парт оф Ҳауран анд Жаулан. Лондон: Ричард Бентлей анд Сон, 1886.