Леэдс Унитед футбол клуби талаффузи: Лидс Юнайтед- Англиянинг Ғарбий Ёркшире графлигидаги Лидс шаҳри шарафини ҳимоя қиладиган профессионал футбол клуби. Клуб Англия футбол лигаси тизимининг энг юқори даражаси бўлган Премер-лигада иштирок этади ва уй учрашувларини Элланд Роуд стадионида ўтказади.

Клуб мусобақа тарихининг ўн беш йили давомида Премер-лига аъзоси бўлиб, элликдан ортиқ мавсумни олий лигада ўтказди. Клуб 1920-йилда Футбол Лигасига қабул қилинганидан бери учинчи тоифадаги учта мавсумни ҳисобга олмаганда, инглиз футболининг энг яхши икки босқичида рақобатлашди. „Лидс“ учта Англия лигаси чемпиони, бир марта Англия кубоги, бир марта Лига кубоги, иккита ФА Чаритй/Cоммунитй Шиэлдс ва иккита шаҳарлараро ярмаркалар кубогини қўлга киритди. Клуб 1960 ва 1970-йилларда Дон Реви бошқарувидаги энг муваффақиятли даврини ўтказди, улар икки марта Лига чемпионлигини, бир марта Англия кубогини, бир марта Лига кубогини ва икки марта шаҳарлараро ярмаркалар кубогини қўлга киритдилар. Улар, шунингдек, 1973-йилда Европа кубоги ғолиблари кубоги ва 1975-йилда Европа кубогида финалчилар бўлишган. Уларнинг энг сўнгги шарафли ғалабаси 1992-йилда лига чемпионлигини қўлга киритиш эди.

„Лидс“нинг асосий рақиблари „Манчестер Юнайтед“ ҳисобланади[1]. Жамоанинг анъанавий либослари оқ кўйлаклар, оқ шортиклар ва оқ пайпоқлардир. Уларнинг нишонида Ёркшире рамзи бўлган Ёрк оқ гули тасвирланган. Ҳар бир уй ўйини олдидан жамоа майдонга " Биргаликда юриш " учун киради, бу ўйин давомида ҳам куйланади.

Тарихи

Пре-Лидс Юнайтед

Лидс Юнайтеднинг ўтмишдоши Лидс Сити 1904-йилда ташкил топган ва 1905-йилда Лига аъзолигига сайланган. Герберт Чапман келганидан кейин улар Элланд Роадга кўпроқ оломонни жалб қилишди. 1914-йилда Чапман эълон қилди; „Бу шаҳар юқори даражадаги футболни қўллаб-қувватлаш учун қурилган“, аммо Лидс Сити 1919-йилда Биринчи Жаҳон уруши пайтида ўйинчиларга ноқонуний тўловлар бўйича даъволарга жавобан Футбол Лигаси томонидан мажбуран тарқатиб юборилган ва барча ўйинчиларни сотишга мажбур бўлган. 1919-йилда Лидсдаги Салем жамоат черковида Лидс Юнайтед ташкил этилди[2][3] ва улар Мидленд лигасига кириш таклифини олдилар, 31-октабрда унга овоз беришди ва Лидс Сити заҳиралари томонидан бўшатилган ўринни эгалладилар. Лидс Сити тарқатиб юборилгандан сўнг, Ёркшире ҳаваскорлари ўзларининг Элланд Роад стадионини сотиб олишди. Ёркшире ҳаваскорлари собиқ футболчи Дик Рей бошқарувидаги янги жамоага йўл очишни таклиф қилишди.

Хаддерсфилд Таун раиси Хилтон Кроутер Лидс Юнайтедга 35,000 фунт стерлинг миқдорида қарз олди, уни Лидс Юнайтед биринчи дивизионга кўтарилганида қайтариш учун. У Барнслининг менежери Артур Фейрклоуни олиб келди ва 1920-йил 26-февралда Дик Рей Фейрклоунинг ёрдамчиси бўлиш учун истеъфога чиқди.

1920—1960-йиллар

1920-21-йилги мавсум бошида Лидс Юнайтеднинг биринчи жамоаси
Англия футбол лигаси тизими бўйича „Лидс Юнайтед“ тараққиётини кўрсатадиган жадвал

1920-йил 31-майда Лидс Юнайтед футбол лигасига сайланди. Кейинги йилларда улар Иккинчи дивизиондаги мавқеини мустаҳкамладилар ва 1924-йилда чемпионликни қўлга киритдилар ва шу билан биринчи дивизионга кўтарилишди. Улар ўзларини мустаҳкамлай олмадилар ва 1926—1927-йилларда қуйи лигага тушиб қолишди. Улар қуйи лигага тушиб кетганидан сўнг, Фейрклоу истеъфога чиқди, бу эса Рейнинг менежер сифатида қайтишига йўл очди. Иккинчи жаҳон уруши бошланишигача бўлган йилларда Лидс икки марта қуйи лигага тушиб кетди; иккала ҳолатда ҳам улар кейинги мавсумда қайта кўтарилишди.

1935-йил 5-мартда Рей истеъфога чиқди ва унинг ўрнига Билли Хемпсон тайинланди, у 12 йил давомида раҳбарлик қилди. Урушдан кейин 1946—1947-йилги мавсумда „Лидс“ ўз тарихидаги энг ёмон лига рекорди билан яна қуйи лигага тушиб кетди. Ушбу мавсумдан кейин Хемпсон истеъфога чиқди (у саккиз ой давомида „Лидс“да бош скаут сифатида қолди) ва 1947-йил апрел ойида унинг ўрнига Уиллис Эдвардс келди. 1948-йилда Сем Болтон Эрнест Пуллан ўрнига „Лидс Юнайтед“ раиси этиб тайинланди. Эдвардс 1948-йил апрел ойида бир йил менежер сифатида ўринбосар лавозимига кўчирилди. Унинг ўрнига маёр Френк Бакли келди.

„Лидс“ 1955—1956-йилларга қадар Иккинчи дивизионда қолди, кейин улар яна бир бор Жон Чарлздан илҳомланиб Биринчи дивизионга кўтарилишди. Чарлз энг юқори даражадаги муваффақиятга чанқоқ эди ва менежер Райх Картер уни Лидс ўз амбицияларини қондира олишига ишонтира олмади. Чарлз „Ювентус“ га ўша пайтдаги жаҳон рекорди – 65 000 фунт стерлингга сотилган эди. Чарлзнинг йўқолиши Лидснинг 1959—1960-йилги мавсумда Иккинчи дивизионга тушиб кетишига олиб келди.

1961—1974-йиллар: Дон Реви даври

Элланд йўли ташқарисидаги Дон Реви ҳайкали

1961-йил март ойида Жек Тейлор истеъфога чиққанидан сўнг клуб собиқ футболчиси Дон Ревини бош мураббий этиб тайинлади. Унинг бошқаруви ноқулай шароитларда бошланган; клуб „молиявий қийинчиликка учраган“[4] ва 1961—1962-йилларда мавсумнинг сўнгги ўйинидаги ғалаба клубни Учинчи дивизионга тушиб кетишдан сақлаб қолди[5]. Реви ёшлар сиёсатини амалга оширди ва форма рангини „Реал Мадрид“ услубидаги оқ чизиққа ўзгартирди[6] ва „Лидс“ 1963—1964-йилларда Биринчи дивизионга кўтарилди.

1964—1965-йилги мавсумда „Лидс“ ўртача голлар сони бўйича рақиби „Манчестер Юнайтед“ дан кейин иккинчи ўринни эгаллади[7]. Шунингдек, улар Англия кубоги финалига қадар этиб боришди ва қўшимча бўлимлардан сўнг " Уэмбли "да „Ливерпул“ га 2:1 ҳисобида мағлуб бўлишди. 1965—1966-йилги мавсумда „Лидс“ яна лигада иккинчи ўринни эгаллади[8], шу билан бирга, шаҳарлараро ярмарка кубогининг ярим финалига чиқди ва менежер Реви ўт ўчириш бригадаси каби сув босишини буюрганига қарамай, умумий ҳисобда Испаниянинг " Реал Сарагоса " жамоасига ютқазди.

1966—1967-йилги мавсумда „Лидс“ лигада 4-ўринни эгаллади, шунингдек, Англия кубогининг ярим финалига чиқди, "Челси"га 1:0 ҳисобида мағлуб бўлди ва шаҳарлараро ярмаркалар кубоги финалида ГНК Динамо Загребга 2:0 ҳисобида мағлуб бўлди.

„Лидс“ совринни қўлга кирита олмагани сабабли, улар 1967—1968-йилларда ўзларининг рекорд трансферини деярли икки баравар ошириб, " Шеффилд Юнайтед " марказий ҳужумчиси Мик Жонсни 100 минг фунт стерлингга сотиб олишди[9]. Мавсумда „Лидс“ ўзининг биринчи йирик кубоги – Лига кубогини қўлга киритди, Терри Купер финалда „Арсенал“ га қарши ўйинда (1:0) ягона гол урди[10]. „Лидс“ Биринчи дивизионда тўртинчи ўринни эгаллади ва Англия кубоги ярим финалида „Эвертон“дан мағлуб бўлди[11][12]. Улар, шунингдек, кетма-кет иккинчи шаҳарлараро ярмаркалар кубоги финалига чиқишди ва бу сафар Венгриянинг Ференсвароши клубини икки ўйин натижасига кўра мағлуб этиб, кубокни қўлга киритди; Биринчи ўйинда „Лидс“ 1:0 ҳисобида ғалаба қозонди ва бир ой ўтиб Будапештда 0:0 ҳисобида дуранг билан пешқадамликни сақлаб қолди[13].

Ҳам ички, ҳам еврокубок мусобақаларида муваффақият қозонган менежер Реви 1968—1969-йилги мавсум учун лигага эътибор қаратишни танлади[14]. Лидс 1969-йил апрел ойида Энфилдда рақиб Ливерпул билан 0:0 ҳисобида дуранг натижа билан чемпионликни қўлга киритди, унинг тарафдорлари Лидсни табриклади[15]. „Лидс“ бир қатор рекордларни ўрнатди, жумладан, энг кўп очко (67), энг кўп ғалаба (27), энг кам мағлубият (2) ва энг кўп уй очкоси (39); ҳали ҳам бузилмаган клуб рекорди бу уларнинг 34 та мағлубияциз серияси бўлиб, кейинги мавсумда ҳам давом этади[16][17]. „Лидс“ ўзининг олдинги чизиғини мустаҳкамлаб, Британия трансфер рекордини янгилаб, " Лестер Сити "дан Аллан Кларкни 165 минг фунт стерлингга сотиб олди[18]. Улар 1969—1970-йилларда треблни мақсад қилган ва бунга эришишга яқин келишган, фақат тиқилиб қолган мавсумда учта жабҳада ҳам муваффақияцизликка учраган, лигада Эвертондан кейин иккинчи ўринни эгаллаган ва 1970-йилда Англия кубоги финалида „Челси“га ютқазган (такрорий ўйиндан кейин) ва ярим финалда „Селтик“ га мағлуб бўлган ҳолда Еврокубокдан чиқди[19].

Бирмингем клубини бошқариш таклифини рад этган Реви 1970—1971-йилги команда учун Лидсда қолишни танлади[20]. Ўша мавсумда „Лидс“ ва „Арсенал“ чемпионликка даъвогарлик қилишди, гарчи „канонирлар“ баҳсли „офсайд“ голидан сўнг „Вест Бромвич“га ютқазиб қўйганидан сўнг, Лидсдан бир очко олдинда якунлашди ва чемпионликни қўлга киритишлари мумкин эди[21]. „Юнайтед“ тўртинчи дивизион вакили " Колчестер Юнайтед " томонидан ҳам Англия кубогидан чиқиб кетди. „Лидс“ яна шаҳарлараро ярмарка кубогида муваффақият қозонди, аммо финалда „Ювентус“ни меҳмондаги голлар эвазига мағлуб этди. „Лидс“ 1971—1972-йилги мавсумда яна иккинчи ўринни эгаллади, аммо „Юнайтед“ финалда „Арсенал“ устидан 1:0 ҳисобида ғалаба қозониб, 1972-йилги Англия кубоги финалига чиқди.

1972—1973-йилги мавсумда „оқлар“ яна „Требл“га яқинлашди, аммо улар 1973-йилги Англия кубоги финалида Иккинчи дивизион „Сандерленд“га барча кутилганларга қарши ҳисобида ютқазиб, лигада учинчи ўринни эгаллашди. Европа Кубок Ғолиблари Кубоги финалида Италиянинг „Милан“ клуби Кафтанзоглио стадионида бўлиб ўтди, у ерда Кристос Мичаснинг баҳсли ҳакамлигидан сўнг 1:0 ҳисобида мағлуб бўлди, кейинчалик УЭФА томонидан бошқа ўйинларни „тузатган“ учун тақиқланган эди. Ёзда Ревига „Эвертон“да менежер лавозимини таклиф қилишди, аммо „Лидс“да қолишни танлади. Кейинги мавсумда улар 1973—1974-йилги Биринчи дивизионда иккинчи ўриндаги „Ливерпул“ устидан беш очколик фарқ билан ғалаба қозонишди. Реви 1973—1974-йилги мавсум охирида Англия терма жамоаси бош мураббийи лавозимини танлади.

Реви ўзининг 13 йиллик бошқарувида „Лидс“ни иккита Футбол Лигаси Биринчи Дивизиони, бир Англия кубоги, бир Лига кубоги, иккита шаҳарлараро ярмаркалар кубоги, бир Футбол Лигаси Иккинчи Дивизиони ва битта Чаритй Шиэлд ғолиби бўлди. Шунингдек, у уларни яна учта Англия кубоги финалига, яна иккита Англия кубоги ярим финалига, яна битта шаҳарлараро ярмарка кубоги финалига ва битта шаҳарлараро ярмарка кубоги ярим финалига, битта Европа кубоги ғолиблари кубоги финалига ва битта Европа кубоги ярим финалига олиб чиқди. Шунингдек, жамоа футбол лигаси биринчи дивизионида беш марта иккинчи, бир марта учинчи ва икки марта тўртинчи ўринни эгаллаган. Тотал Спорт журнали етакчи футбол ёзувчилари, тарихчилари ва академиклари ўртасида ўтказилган сўровномада Ревининг „Лидс Юнайтед“ жамоаси барча даврларнинг 50 та энг кучли футбол жамоаларидан бири сифатида тан олинди.

1974–1988: Ревизиондан кейинги ва қуйи лигага тушиш

1973—1974-йилги мавсумдан сўнг Реви Англия терма жамоасини бошқариш учун Лидс ва Элланд Роудни тарк этди. Браян Клоф Ревининг вориси этиб тайинланди. Бу кутилмаган учрашув эди, чунки Клоф Реви ва жамоанинг тактикасини очиқ танқид қилган эди. Клоунинг менежер сифатидаги фаолияти ёмон бошланди, Билли Бремнер ва Кевин Киган жанг учун четлатилган „Ливерпул“га қарши " Чаритй Шиэлд "даги мағлубият билан бошланди. Клоф қўл остида жамоа ёмон ўйнади ва атиги 44 кундан сўнг у ишдан бўшатилди.

Клоу ўрнини Англия терма жамоасининг собиқ сардори Жимми Армфилд эгаллади. Армфилд Ревининг қариган жамоасини 1974—1975-йилги Европа кубоги финалига олиб чиқди, унда улар баҳсли вазиятларда „Бавария“ дан мағлуб бўлишди. Мураббий Дон Хоунинг ёрдами билан Армфилд Реви жамоасини қайта тиклади ва у энди инглиз футболида устунлик қилмаса-да, кейинги мавсумларда ҳам кучли ўнталикдан жой олди. Бироқ, директорлар кенгаши муваффақиятга сабрсизлик қилди ва 1978-йилда Армфилдни ишдан бўшатиб, унинг ўрнига Жок Штайнни тайинлади, у ҳам Шотландияни бошқариш учун кетишдан олдин атиги 44 кун давом этди. Кенгаш Жимми Адамсонни тайинлади, аммо у пасайишни тўхтата олмади ва 1980-йилда Адамсон истеъфога чиқди ва унинг ўрнига собиқ футболчи Аллан Кларк келди. Ўйинчиларга текин пул сарфлаганига қарамай, у тўлқинни тўхтата олмади ва клуб 1981—1982-йил охирида қуйи лигага тушиб кетди. Кларк ўрнига собиқ жамоадоши Эдди Грей келди.

Жамоа қуриш учун сарфлайдиган пули йўқ, Грей ёшларни ривожлантиришга эътибор қаратди, лекин уларни Иккинчи дивизиондан кўтарилиш учун бошқара олмади. Кенгаш яна сабрсиз бўлиб, 1985-йилда Грейни ишдан бўшатиб, унинг ўрнига бошқа Реви жамоадоши Билли Бремнерни қўйди. Лидс 1987-йилда плей-офф финалига чиққан бўлса-да, аммо Чарлтон Атҳлетиc томонидан мағлубиятга учраган бўлса-да, Бремнерга кўтарилиш жуда қийин эди. „Лидс“ Англия кубогида ҳам ярим финалда " Ковентри Сити "га ютқазиб қўйди.

1988–1996: Говард Уилкинсон даври

1988-йил октябр ойида Иккинчи дивизионда 21-ўринни эгаллаган жамоа билан Бремнер Ховард Уилкинсонга йўл очиш учун ишдан бўшатилди. Ўша мавсумда „Лидс“ қуйи лигага тушиб қолишдан қочди ва 1989-йил март ойида „ Манчестер Юнайтед“ дан Гордон Страчанни 300 минг фунт стерлингга сотиб олди. Шотландиялик ярим ҳимоячи сардор этиб тайинланди ва 1989—1990-йилларда „Лидс“га Иккинчи дивизионда ғалаба қозониб, Биринчи дивизионга қайтишга ёрдам берди. „Лидс“ 1990—1991-йилларда тўртинчи ўринни эгаллади ва 1991-92-мавсумда учинчи марта Англия чемпиони бўлди. Якунланган мавсумда „Лидс“ Англия футболининг юқори дивизионига айланган янги Премер-лиганинг асосчиларига айланди. Бироқ, 1992—1993-йилги мавсумда „Лидс“ Чемпионлар лигасини дастлабки босқичларда тарк этди ва охир-оқибат лигада 17-ўринни эгаллади (лигада сафар ўйинларида ғалаба қозона олмаган) Уилкинсоннинг „Лидс“ жамоаси шараф учун ҳеч қандай қийинчилик туғдира олмади ва унинг позициясига 1996-йилги Лига кубоги финалида „Лидс“ Астон Виллага ютқазган ёмон ўйин ўтказди. „Лидс“ 1995—1996-йилги мавсумда атиги 13-ўринни эгаллади ва 1996—1997-йил бошида „Манчестер Юнайтед“ дан 4:0 ҳисобидаги мағлубиятдан сўнг Уилкинсон билан шартномаси бекор қилинди. Уилкинсон ва ёшлар мураббийи Пол Хартнинг меросларидан бири бу йиллар давомида кўплаб истеъдодли футболчиларни етиштирган „Лидс Юнайтед“ ёшлар академиясининг ривожланиши эди.

1997–2001: Грем ва ЎЛири

„Лидс“нинг собиқ сардори Билли Бремнернинг ҳайкали, Элланд йўлининг ташқарисида, Френсис Сегелман томонидан ҳайкалча.

Лидс Жорж Гремни Уилкинсоннинг вориси этиб тайинлади. Бу тайинлаш баҳсли бўлди, чунки Грем аввалроқ футбол агентидан ноқонуний тўловларни олгани учун Футбол ассоциациясидан бир йиллик дисквалификация олган эди. Грем баъзи ақлли харидларни амалга оширди ва шунингдек, Лидснинг ёшлар кубоги ғолиби бўлган қон қуйиш аксияларида қатнашиб касал болаларга ёрдам берди. 1997—1998-йилги мавсум якунига кўра, „Лидс“ кейинги мавсумда УЭФА Кубогига йўлланма олди. 1998-йил октябр ойида Грем „Тоттенхем“ бош мураббийи бўлиш учун кетди ва „Лидс“ унинг ўрнига Девид ЎЛири ёрдамчиси бўлишни танлади.

ЎЛири ва унинг ёрдамчиси Эдди Грей қўл остида „Лидс“ ҳеч қачон Премер-лигада кучли бешликдан ташқарига чиқа олмади ва УЭФА кубоги ва УЭФА Чемпионлар лигасига йўлланмани қўлга киритди ва ҳар иккала мусобақанинг ярим финалига қадар кубок ўйинларидан завқланди. Бироқ ўша даврда ўйинчилар Жонатан Вудгейт ва Ли Боуер осиёлик талабани оғир жароҳатлар билан касалхонага ётқизган воқеа содир бўлгач, жамоа обрўсига путур етди. Натижада суд иши ҳал қилиш учун деярли икки йил давом этди; Боуер тозаланди, аммо Вудгейт жанжалда айбланиб, жамоат ишларига ҳукм қилинди. Қолаверса, УЭФА кубоги ярим финалида " Галатасарой "га қарши Истанбулда ўйин олдидан „Лидс“нинг икки мухлиси пичоқлаб ўлдирилган.

2001–2007: Молиявий инқироз ва Биринчи лигага тушиш

Раис Питер Ридсдейл қўл остида, Лидс УЭФА Чемпионлар Лигаси саралашидан олинган телевидениэ ҳуқуқлари ва ҳомийлик даромадларининг улуши ва мусобақадаги кейинги муваффақиятга қарши катта кредитлар олди. Бироқ, „Лидс“ кетма-кет икки мавсумда Чемпионлар лигасида қатнаша олмади ва натижада кредитларни тўлаш учун этарли даромад олмади. Клуб молиявий муаммога дуч келганининг биринчи белгиси Рио Фердинанднинг "Манчестер Юнайтед "га тахминан 30 миллион фунт стерлингга сотилгани бўлди. Ридсдейл ва ЎЛири сотувга қарши чиқишди ва ЎЛири ишдан бўшатилди ва ўрнига Англия терма жамоасининг собиқ менежери Терри Венаблес келди. Лидс Венаблес остида қайғули ўйин кўрсатди ва бошқа ўйинчилар кредитларни тўлаш учун сотилди, жумладан, Ридсдейл Венаблес сотилмаслигини ваъда қилган Жонатан Вудгейт. Ридсдейл ва Венаблес ўртасида кескинлик кучайган ва жамоа муваффақияцизликка учраганлиги сабабли, Венаблес ишдан бўшатилиб, Питер Рид билан алмаштирилган. Ридсдейл Лидс кенгашидан истеъфога чиқди ва унинг ўрнига амалдаги ижрочи бўлмаган директор профессор Жон Маккензи тайинланди. Ўша пайтда „Лидс“ қуйи лигага тушиб қолиш хавфи остида эди, аммо мавсумнинг сўнгги ўйинида пасайишнинг олдини олишга муваффақ бўлди ва „Арсенал“ ни Хайберида Марк Видуканинг сўнгги зарбаси билан 3:2 ҳисобида мағлуб этди.

Ридга кейинги ёзда „Лидс“ билан доимий шартнома берилди ва бир нечта футболчиларни ижарага олди. 2003-04-йилги мавсумнинг муваффақияциз бошланиши Реидни ишдан бўшатишини ва Эдди Грейни мавсум охиригача вақтинчалик бошқарувчи лавозимини эгаллашини кўрсатди. Тўловга лаёқациз бўлган мутахассис Жералд Краснер маҳаллий бизнесменлар консорсиумига раҳбарлик қилди, у „Лидс“ни эгаллаб олди ва клуб активларини, шу жумладан ҳар қандай қийматдаги катта ва янги ёш футболчиларни сотишни назорат қилди. Лидс 2003-04-йилги мавсумда қуйи лигага тушиб кетган.

Чемпионатга тушиб кетганидан сўнг, ёрдамчи мураббий Кевин Блеквелл бош мураббий этиб тайинланди. Қолган ўйинчиларнинг аксарияти юқори иш ҳақи фондини янада камайтириш учун сотилган ёки бепул трансферларга қўйиб юборилган; Блеквелл бепул трансферлар орқали деярли бутун таркибни қайта қуришга мажбур бўлди ва „Лидс“ 2004-йилнинг кузида ўзининг машғулот майдончасини ҳам, стадионини ҳам сотишга мажбур бўлди.

Кенгаш ниҳоят клубни Кен Бейцга 10 миллион фунт стерлингга сотди, Блеквелл қўл остида „Лидс“ чемпионшип плей-офф финалига чиқди ва бу финалда " Уотфорд "га ютқазди. Жамоа ёмон ўйин кўрсатгани учун Блеквелл билан шартнома бекор қилинди ва Лидс Жон Карверни вақтинчалик менежер сифатида ёллади, бироқ унинг афсуни муваффақиятли бўлмади ва у ўз вазифаларидан озод қилинди, охир-оқибат унинг ўрнига Деннис Уайз тайинланди. Уайз бир қанча тажрибали ўйинчиларни ижарага олгани ва қисқа муддатли шартномалар бўйича текин трансфер қилганига қарамай, мавсум давомида жамоани қуйи лигадан чиқиб кета олмади. 2007-йилнинг 4-майида „Лидс“нинг қуйи лигага тушиши деярли кафолатланган ҳолда бошқарувга кирди ва шу тариқа лигада 10 очколик чегирма амалга оширилди, бу клубни расман инглиз футболининг учинчи даражасига туширди; Клуб илгари ҳеч қачон иккинчи тоифадан пастроқ ўйнамаган. Wисе олиб келган футболчилар қўйиб юборилди; у деярли нолдан таркибни тузишга мажбур бўлди ва маъмурият туфайли „Лидс“ мавсумнинг очилиш ўйинига бир неча кун қолганига қадар ҳеч қандай ўйинчи билан шартнома имзолай олмади.

2007–2010: Биринчи лига

2007-йил 3-июлда ҲМ Ревенуэ &амп; Божхона Лидс кредиторларининг ихтиёрий келишувига (CВА) ҳуқуқий эътироз билдирди. Лига қоидаларига кўра, агар клуб кейинги мавсум бошида ҳали ҳам бошқарувда бўлганида, „Лидс“га Футбол Лигаси ўз кампаниясини бошлашига тўсқинлик қилган бўларди. ҲМРC томонидан таклиф қилинганидан сўнг, клуб КПМГ томонидан сотувга қўйилди ва яна Кен Батеснинг таклифи қабул қилинди. Охир-оқибат, Лига буни „истисно ҳолатлар қоидаси“ бўйича санксия қилди, аммо Футбол Лигаси қоидаларига кўра, клуб CВА билан маъмуриятдан чиқа олмагани учун 15 балл чегирма жорий қилди. 2007-йил 31-августда ҲМРC ўзининг ҳуқуқий даъволарини давом эттирмасликка қарор қилди.

15 очколик чегирмага қарамай, Wисе ва унинг ёрдамчиси Гус Поет „Лидс“ни плей-офф босқичига олиб чиқди, фақат Поет „Тоттенхем“га жўнади, Wисе эса " Нюкасл Юнайтед "да ўз ўрнини эгаллашни тарк этди. Wисе ўрнига клубнинг собиқ сардори Гари Макаллистер келди. Лидс плей-офф финалига йўл олди, аммо Донкастер Роверс томонидан мағлуб бўлди. Кейинги мавсумда ёмон натижалар кузатилди ва МакАллистер кетма-кет бешта мағлубиятдан сўнг ишдан бўшатилди. Унинг ўрнини Симон Грейсон эгаллади, у бу лавозимни эгаллаш учун " Блекпул " менежери лавозимидан истеъфога чиқди. Грейсон қўл остида, Лидс яна бир бор плей-оффга чиқди, аммо ярим финалнинг икки оёғида Миллwалл томонидан мағлубиятга учради.

2009-10-йилги мавсумда жамоа „Лидс“ жамоаси томонидан мавсумнинг энг яхши стартини қўлга киритди ва Англия кубогининг учинчи босқичида „МЮ“ ни " Олд Траффорд "да мағлуб этиб, катта хафагарчиликка сабаб бўлди. Англия кубогидаги ажойиб ўйиндан сўнг, Лидснинг лигадаги формаси ёмонлашди, жамоа мумкин бўлган 24 очкодан атиги 7 очко тўплади. Бироқ, жамоа йиғилди ва „Лидс“ мавсумдаги сўнгги ўйинида ғалаба қозониб, Норвич Сити учун иккинчи ўринни эгаллаб, чемпионатга чиқишни тасдиқлади.

2010–2014: Чемпионатга қайтиш

Лидс 2010-11-йилги мавсумнинг кўп қисмини плей-офф ўринларида ўтказди, аммо охир-оқибат плей-оффни ўтказиб юбориб, эттинчи ўринни эгаллади.

2011-йилнинг май ойида „Лидс“ раҳбари Кен Бейц клубни сотиб олгани ва „Лидс“ эгасига айлангани маълум бўлди. „Мидлсбро“га қарши ўйин олдидан „Лидс“нинг 300 га яқин мухлислари ўйинчиларга инвестиция этишмаслигидан норозилик билдиришди, Бейц бунга жавобан намойишчиларни „аҳмоқлар“ деб атади.

Чемпионатга кўтарилишини таъминлаганига қарамай, Грейсон Премер-лигага кўтарилиш учун доимий кураш олиб бора олмагани учун ишдан бўшатилди. Нил Уорнок 18-феврал куни клубнинг янги бош мураббийи этиб тайинланди, унинг дастлабки шартномаси 2012-13-йилги мавсум охиригача амал қилади.

2012-йил 21-ноябрда Яқин Шарқда жойлашган ГФҲ Cапитал хусусий сармоя гуруҳи Лидснинг 100% улушини қўлга киритиб, узоқ муддатга сотиб олиш бўйича келишувни якунлади. Шунингдек, Кен Бейц 2012-13-йилги мавсум охиригача раис сифатида қолиши ва кейин клуб президенти бўлиши эълон қилинди. 2012-йил 21-декабрда сотиб олиш расман якунланди

Лига кубогининг чорак финали ва Англия Кубогининг бешинчи босқичигача бўлган ўйинларга қарамай (гарчи иккала баҳс ҳам мос равишда „Челси“ ва „Манчестер Сити“нинг бешта голли мағлубияти билан якунланган бўлса ҳам), „Лидс“нинг 2012-13-йилги мавсумдаги лига шакли умуман олганда шундай эди. Ўртача, клуб ҳеч қачон плей-офф ўйинлари учун ҳақиқий қийинчилик туғдирмайди. Уорнок олти ўйин қолганида истеъфога чиқди ва „Лидс“ тушиб кетиш зонасидан атиги беш очко юқорида. Браян МакДермотт Уорнокнинг ўрнини эгаллади ва клуб мавсумдаги сўнгги бешта ўйиннинг учтасида ғалаба қозонди, бу эса қуйи лигага тушиб кетмаслик учун этарли. Ўша ёзда Батес раислик лавозимини тарк этди ва бир неча ҳафта ўтгач, харажатлар бўйича келишмовчиликдан кейин клубни бутунлай тарк этди.

2014-йил 7-январда „Лидс Юнайтед“нинг бошқарувчи директори Девид Хей „Лидс Юнайтед“нинг асосий ҳомийлари Энтерприсе Инсуранcе компаниясининг бошқарувчи директори Эндрю Флуузни ўз ичига олган „Спорт Cапитал“ консорсиумида иштирок этди. Спорц Cапитал ГФҲ Cапитал билан бизнесдаги 75% улушини берадиган битимни якунлашга яқин келди.

30-январ куни Спорт Cапитални сотиб олиш „молиявий ёрдам“ йўқлиги сабабли барбод бўлди. Хейх икки ой олдин Гулф Финанcе Ҳоусе эгаларидан клубнинг 75% улушини сотиб олишга рози бўлганига қарамай, келишувни бажара олмаганини тан олди. Хейнинг сўзларига кўра, у ва Спорт Cапитал „клубнинг ҳаётийлигини таъминлаш учун унга катта маблағ киритган“, аммо ҳафта бошида консорсиум аъзоси Эндрю Флорс, Лидснинг футболка ҳомийси Энтерприсе Инсуранcе компаниясининг бошқарувчи директори ГФҲ „биз билан тузилган шартномани бузганини“ айтди. " А Серия клуби Каляри Калсио президенти Массимо Cеллино рақиб таклифини таклиф қилганидан кейин. Хейнинг баёнотида шундай дейилган: "Мухлисларга маълумки, биз ўтган йилнинг охирида ГФҲ Cапитал билан аксияларни сотиб олиш бўйича шартнома имзолаган эдик. Бу шуни англатадики, мен ишонгандимки, биз январ ойидаги трансфер ойнасигача ишларни олдинга силжитиш ва битимни ўз вақтида якунлаш имкониятига эгамиз. … Бироқ, афсуски, консорсиумнинг баъзи қўллаб-қувватловчилари охир-оқибат клубни олдинга олиб чиқишга рози бўлган молиявий ёрдамни тақдим эта олишмади. " 2014-йилнинг 31-январида, мунозарали вазиятларда, клуб атрофидаги можарога барҳам берилган пайтда, бир қатор ёмон натижалар туфайли менежер Браян МакДермотт клуб бошқарувчиси лавозимидан четлаштирилгани ҳақида хабар берилди. Клубнинг янги сардори Росс Маккормак собиқ мураббийни қўллаб-қувватлашини билдирди. 3-февралга келиб ББC МакДермоттни Массимо Cеллино ҳимоячиси адвокати чақириб, „вазифасидан озод этилганини“ айтганини хабар қилди. Бироқ, Cеллино ҳали ҳам клубга эгалик қилмади, чунки Футбол Лигаси унинг харидини ҳали тасдиқламаган эди, шунинг учун ҳам у ҳам, унинг адвокати ҳам менежерни истеъфога чиқара олмади. Шундай қилиб, МакДермотт ўз лавозимида қолди.

2014-йил 7-февралда Лидс Юнайтедни сотиб олиш ҳақидаги бир неча ҳафталик спекüласёнлардан сўнг, Лидс Юнайтед Лидсни Cеллинонинг Элеонора Спорт Лтд оилавий консорциумига сотиш бўйича шартномалар алмашганини эълон қилди. Келишувга кўра, Cеллино оиласи футбол лигаси маъқулланиши шарти билан клубнинг 75% эгалик ҳуқуқини қўлга киритди.

2014-йил 23-мартдаги йиғилишида Футбол Лигаси бошқаруви бир овоздан қарор қилдики, Cеллинонинг Италия суди томонидан ҳукм қилиниши унинг эгалари ва директорлари синовидан ўтмаганлигини англатади, шунинг учун „Лидс Юнайтед“ни қабул қила олмайди.

Cеллино қўлга киритилиши фонида, „Лидс“ мавсумнинг иккинчи ярмини даҳшатли тарзда ўтказди ва плей-офф ўйинларидан тушиб кетиш учун курашнинг чеккасига тушди. Охир-оқибат, „Лидс“дан пастда бўлган жамоаларнинг заиф ўйинлари уларнинг ҳеч қачон пастга тушиш хавфига дуч келмаслигини англатарди ва ғалабаларнинг кечикиши мавсум охирига қадар омон қолишга шубҳа туғдирди. Бироқ, МакДермотт мавсум тугаганидан бир неча ҳафта ўтгач ҳам ўз лавозимини тарк этди.

2014–2017: Cеллино даври

5-апрел куни Cеллино мустақил ҚC Тим Керрга клубни эгаллаш учун мурожаатида муваффақият қозонди. 10-апрел куни сотиб олиш якунланди, Cеллино компанияси Элеонора Спорт Лимитед клуб акцияларининг 75 фоизини сотиб олди. Икки ой ўтгач, тажрибасиз Дейв Хокадей ҳайратланарли тарзда бош мураббий этиб тайинланди, Жуниор Люис эса унинг ёрдамчиси сифатида ишга қабул қилинди. Фақат 70 кундан сўнг, жуфтлик Cеллино томонидан ишдан бўшатилди. Дарко Миланич 2014-йил сентабрида бош мураббий лавозимига тайинланган, клубнинг Британия оролларидан ташқаридаги биринчи менежери ва инглиз футболидаги илк словениялик мураббий бўлган, аммо кейинги ой клубни тарк этган. 2014-йилнинг 1-ноябрида Нил Редферн янги бош мураббий этиб тасдиқланди.

2014-йилнинг 1-декабрида Cеллино футбол лигаси томонидан Италия судидан ҳужжатларни олиб, солиқ тўлашдан бўйин товлаганликда айбдор деб топилгани учун дисквалификация қилинди. У 2015-йилнинг 10-апрелига қадар клубни бошқаришдан дисквалификация қилинди ва 2015-йилнинг 24-февралида Cеллино тақиқи тугаганидан кейин клубга қайтмаслигини эълон қилди. 2015-йилнинг ёзида Редфеарннинг ўрнига собиқ „Ман Сити“ футболчиси Уве Рёслер бош мураббий этиб тайинланган эди, аммо Рослернинг ўзи бу ролда бир неча ой ўтгач, Стив Эванс билан алмаштирилди.

2015-йил 30-октабрда Cеллино " Лидс Фанс Утд " билан клубнинг асосий улушини сотиш бўйича принципиал келишувга эришди. Тегишли текшириш бошланишига рухсат бериш учун қонуний равишда эксклюзивлик муддатини белгилашни сўрашганда, у рад жавобини берди.

2016-йил 2-июнда Гарри Монк Стив Эванс ўрнига янги бош мураббий этиб тайинланди.

2017-йилнинг 4-январида италиялик тадбиркор Андреа Радриззани Массимо Cеллинодан клубнинг 50% улушини сотиб олди.

2016-17-йилги мавсум якунида „Лидс“ плей-офф ўйинларидан деярли маҳрум бўлди. „Лидс“ мавсумнинг кўп қисмида „плей-офф“ ўрнида бўлган эди, сўнгги ўйинларда ёмон ўйин кўрсатгани учун улар эттинчи ўринга тушиб кетишди. Буни Англия Кубогининг 4-ўйинда лигага кирмайдиган " Саттон Юнайтед " 1:0 ҳисобида мағлубиятга учратгани сабаб бўлди, у ўша пайтда „Лидс Юнайтед“дан 84-ўрин ва 3 дивизион пастда эди.

2017-йилдан ҳозирги кунгача: Радриззани қўлга киритилди ва Премер-лигага қайтди

2017-йил 23-май куни Радриззани „Лидс Юнайтед“ни 100% сотиб олишини эълон қилди, қолган 50% аксияларни аввалги ҳаммуаллифи Массимо Cеллинодан сотиб олди ва Радриззани клубга тўлиқ эгалик қилди. Гарри Монк бош мураббий лавозимини эгаллаганидан икки кун ўтиб, клубда бир мавсум ўтиб, уларни эттинчи ўринга олиб чиққанидан кейин истеъфога чиқди. 2017-йилнинг июн ойида Испания терма жамоасининг собиқ футболчиси Томас Кристиансен АПОЭЛдан келиб қўшилган „Лидс“нинг янги бош мураббийи сифатида эълон қилинди. Бунинг ортидан Радриззани Лидс Юнайтед хонимларини Лидс Юнайтед мулкига қайтариш билан таништирди[22]. Шунингдек, июн ойида Радриззани Жейкоб Адлернинг Теак Cоммерcиал Лимитед компаниясидан ўзининг Греэнфиэлд Инвестмент Пте Лтд компаниясидан фойдаланган ҳолда Элланд Роадни 20 миллион фунт стерлингга сотиб олди[23].

2018-йилнинг 4-февралида Кристиансен ёмон ўйинлардан сўнг истеъфога чиқарилди (Бокс кунидан бери 2017-йилдан буён барча мусобақалар бўйича бирорта ҳам ғалаба қозонилмади) жамоани чемпионат жадвалида 10-ўринда қолдирди. 6-феврал куни Пол Хеккингботтом Барнслида янги шартнома имзолаганидан атиги тўрт кун ўтиб Кристиансеннинг ўрнига тасдиқланди. 2018-йил 24-майда Лидс 49эрс Энтерприсес миноритар инвестор бўлиш учун клуб акцияларини сотиб олганини эълон қилди. 49эрс Энтерприсес НФЛ томони Сан Франcисcо 49эрс компаниясининг бизнес тармоғи бўлиб, Денис ДеБартоло Ёрк, Жед Ёрк ва Жон Ёркга тегишли.

Хеккингботтом клубда атиги тўрт ой бўлганидан кейин 2018-йилнинг 1-июнида „Лидс“дан ишдан бўшатилди. Аргентиналик мураббий Марсело Биэлса 15-июн куни клубнинг янги бош мураббийи этиб тайинланди ва у учинчи йил варианти билан икки йиллик шартнома имзолади. Бу билан у „Лидс Юнайтед“ тарихидаги энг кўп маош олувчи мураббийга айланди.

Биэлсанинг биринчи мавсуми „Лидс“нинг таъсирчан стартини кўрсатди ва „Лидс“ Премер-лигага автоматик равишда кўтарилиш йўлида мавсумнинг кўп қисмида Норвич Сити билан биринчи 2 таликда қолди. Бироқ мавсумнинг ёмон якунланиши жамоани автоматик равишда Шеффилд Юнайтедга кўтарилиш имкониятидан маҳрум бўлди. Улар " Дерби Каунти "га қарши плей-оффга чиқишди, бироқ биринчи ўйинда 1:0 ҳисобида ғалаба қозонган бўлсалар ҳам, якунда умумий ҳисобда 4:3 ҳисобида мағлуб бўлишди ва уларни чемпионатнинг яна бир мавсумига жўнатишди.

2020-йилнинг 17-июлида, 16 йиллик Премер-лигадан сўнг, „Лидс“ „ Вест Бромвич“ – " Хаддерсфилд Таун "га мағлуб бўлганидан кейин яна юқори лигага кўтарилди. "Сток Сити " эртаси куни " Брентфорд "ни мағлубиятга учратиб, чемпионат ғолиби бўлишини тасдиқлади. „Лидс“ мавсумнинг кўп қисмида кучли 2-ўринда бўлган ва ҳеч қачон жадвалда 5-ўриндан пастга тушмаган ва натижада „Вест Бромвич“дан 10 очко ортда қолиб, 2-ўринни эгаллаган.

„Лидс“нинг Премер-лигадаги биринчи мавсумида 59 очко тўплаган ҳолда 9-ўринни эгаллади – 2001-йилда " Ипсвич Таун "дан бери янги кўтарилган жамоа Бироқ, кейинги мавсум унчалик муваффақиятли бўлмади ва бир қатор ёмон натижалардан сўнг, Биэлса 2022-йилнинг февралида клуб томонидан ишдан бўшатилди Жесси Марш Биэлсанинг ўрнига тайинланди ва у мавсумнинг сўнгги кунида 17-ўринни эгаллаб, клубни тушиб кетмаслик учун муваффақиятли бошқарди.

Ранглар

Лидснинг дастлабки 15 йилида клуб тўплами Хаддерсфилд Тауннинг кўк ва оқ чизиқли кўйлакларида, оқ шортиларда ва тўқ кўк пайпоқларда кўк ва оқ ҳалқалар билан моделлаштирилган эди, чунки Хаддерсфилд раиси Хилтон Кроутер икки клубни бирлаштиришга ҳаракат қилмоқда. Охир-оқибат у „Лидс“ни бошқариш учун Хаддерсфилдни тарк этди.

1934-йилда Лидс кўк ва сариқ рангли кўйлакларга ўтди, уларда шаҳар қирраси, оқ шортилар ва сариқ устки кўк пайпоқлар мавжуд. Тўплам биринчи марта 1934-йил 22-сентябрда кийилди. 1950-йилда Лидс кўк енгли ва ёқали сариқ кўйлакларга, оқ шортиларга ва қора, кўк ва олтин ҳалқали пайпоқларга ўтди. 1955-йилда Лидс яна олтин ёқали кўк кўйлакларга, оқ шортиларга ва кўк ва сариқ ҳалқа пайпоқларига ўзгарди ва шу билан асл Лидс Сити чизиғини акс эттирди. 1961-йилда Дон Реви бўйлаб оддий оқ чизиқни тақдим этди.

Белги

Лидс Юнайтеднинг биринчи нишони 1934-йилда пайдо бўлган. Улардан олдинги „Лидс Сити“ сингари, клуб ҳам 1961-йилгача турли кўринишларда тўпламда сақланиб қолган Лидс Гербини қабул қилди.1961—1962-йиллардаги бир қанча мавсумларда, кўк ва олтин рангларнинг ўрнини бутунлай оқ рангли чизиқ эгаллаганида, кўйлакларда ҳеч қандай нишон йўқ эди.

1964-йилда чизиққа бойўғли нишони қўшилган. Дизайн Ревининг қушларнинг рамзийлиги ҳақидаги хурофотини ҳисобга олган ҳолда ажаблантирди. Бойқуш шаҳар гербида тасвирланган учта бойқушдан олинган бўлиб, улар ўз навбатида Лидснинг биринчи алдермани сер Жон Савилнинг гербидан олинган. Бойқуш одатда тўқ кўк эди, лекин 1968-йилги Футбол Лигаси кубоги финалида олтин рангга эга эди.

1978—1979-йилги мавсумда олдинги мавсумга ўхшаш янги нишон пайдо бўлди, бундан ташқари энди „ЛЕЭДС УНИТЕД АФC“ сўзлари ўрнига стилизе қилинган товус (клубнинг „Товуслар“ лақабига ишора) билан ўралган эди. сариқ табассум.

2019-йилнинг 20-февралида „Лидс Юнайтед“ клубининг юз йиллик мавсумида футболчилар либосига тақиладиган, асосан, олтин рангдаги нишонни намойиш қилди. Нишон мавжуд қалқон дизайнини сақлаб қолди, лекин „ЛУФC“ скрипти қалқоннинг тепасида „ЛЕЭДС УНИТЕД“ ва „100 ЕАРС“ сўзлари билан алмаштирилди. Гербда, шунингдек, клуб ташкил топган „1919“ санаси, шунингдек, „2019“ 100 йиллиги кўрсатилган.

Стадион

Элланд Роад, 2013-йил

„Лидс Юнайтед“ 1919-йилда ташкил топганидан бери ўйнаган Элланд Роуд стадиони сифатида фақат битта стадиондан фойдаланган. Беэстон, Лидс, Ғарбий Ёркшир, Англияда жойлашган барча ўриндиқли футбол стадиони Англиядаги 14-катта футбол стадионидир. Элланд Роад аввалроқ уларнинг ўтмишдошлари Лидс Сити томонидан тарқатилишидан олдин ишғол қилинган. Улар ташкил этилгандан сўнг, кенгаш уларга стадионни сотиб олиш имкониятига эга бўлмагунча ижарага олишга рухсат берди. 1960-йилдан 1983-йилгача ва 1997-йилдан 2004-йилгача бўлган даврлар бундан мустасно, маҳаллий кенгаш стадионга тегишли эди. Бироқ, у 2004-йил октябр ойида клуб томонидан сотилган, 25 йиллик сотиш- қайта ижарага олиш шартномаси келишилган ва клубнинг молиявий аҳволи этарлича яхшиланганда тижорий сотиб олиш банди ҳам киритилган. Дастлаб, замин Шимолий регби иттифоқида ўйнаган Холбек регби клубининг уйи бўлган, регби футбол лигасининг пешқадами. Лидснинг биринчи лақабларидан бири "Товуслар" Элланд Роаднинг асл номидан келиб чиққан.– „Қадимги товус замини“. У ернинг асл эгалари Бентлей’с Бреwерй томонидан ҳанузгача сайтга қараган Тҳе Олд Пеаcоcк пуб номи билан аталган. Янги ташкил этилган Лидс Сити ижарага олишга ва кейинчалик Элланд Роадга эгалик қилишга рози бўлди. Улар тарқатиб юборилгач, у Лидс Юнайтедга сотилди. Элланд Роаддаги энг сўнгги стенд Шарқ ёки Оила, стенд бўлиб, 1992—1993-йилги мавсумда қуриб битказилган консолли иншоот 17 000 томошабинни сиғдира олади. Бу икки қаватли стенд бўлиб, у бурчакларда давом этади ва стадионнинг энг катта қисмидир. Дон Ревиэ стенди 1994—1995-йилги мавсум бошида очилган бўлиб, у 7000 дан кам томошабинни сиғдира олади. Ғарбий стенднинг томида телевидениэ ходимлари учун кўрсатувлар ва ўтиш йўлаклари жойлашган. Элланд Роуд 2009-йил декабр ойида Англия 2018-йилги Жаҳон чемпионатига даъвогарлардан бири сифатида кўрсатилган. Таклиф натижасида Лидс Элланд Роад қисмларини қайта қуриш ва стадион сиғимини ошириш режаларини тузди. Кен Батес, шунингдек, бошланғич қувватни яна 2,000-3,000 га ошириш учун жанубий стенддан бошқарув қутиларини олиб ташлаш режаларини ошкор қилди. Шарқий стендда кўпроқ ижрочи қутилар қурилади.

Алекс Фергюсоннинг айтишича, Элланд Роуд Европа футболидаги энг қўрқинчли муҳитга эга.

Афсонавий капитан Билли Бремнер ҳайкали 1999-йилда стадион ташқарисида „Бремнер майдони“ деб номланувчи ҳудудда очилган эди. Кейин 2012-йилда Англия кубогини ютган клубнинг 40 йиллигини нишонлаш учун Лидснинг энг муваффақиятли менежери Дон Реви учун бронза ҳайкал ҳам очилди. 2018-йил ёзида Бремнер ҳайкалини таъмирлаш доирасида „Бремнер майдони ХИ“ эълон қилинди. Ўн биринчи ўнта яна „Лидс Юнайтед“даги фаолияти давомидаги асосий статистикаси ва ютуқларини акс эттирувчи тошларга ўйиб ёзилган „афсонавий Лидс“ ўйинчисини тақдим этди.

2017-йил 28-июнда Лидснинг янги эгаси Андреа Радриззани ўзининг Греэнфиэлд Инвестмент Пте Лтд инвестиция компанияси орқали Элланд Роадни қайта сотиб олди, компания Лидсни сотиб олган. „Лидс“ ижара тўламайдиган муддатга эга бўлади ва клубнинг бошқа соҳаларига сармоя кирита олади. 2018-йил июл ойида Элланд Роуд футбол тарафдорлари томонидан „ Чемпионатдаги энг яхши майдон“ деб топилди.

Мусиқаси

"Лидс Юнайтед" сингли 1972-йил апрел ойида 1972-йилда Англия кубоги финалига чиққан жамоа билан бир вақтга тўғри келди, Лес Рид ва Барри Мейсон томонидан вокал билан таъминланган жамоа. Рекорд Буюк Британиянинг Синглес Чартда деярли уч ой давомида сақланиб, 10-рақамга чиқди Б томони 'Лидс! Лидс! Лидс! (одатда "Биргаликда юриш" номи билан танилган) ўшандан бери клуб мадҳиясига айланди ва мунтазам равишда тарафдорлар томонидан куйланади.

Ўйинчилар

Биринчи жамоа таркиби

Рақам Позиция Мамлакат Ўйинчи
1 Дарвозабон FranceФРА Иллан Меслиэр
2 Ҳимоячи EnglandАНГ Луке Айлинг (капитан ўринбосари)
3 Ҳимоячи SpainИСП Жуниор Фирпо
4 ЯримҲимоячи EnglandАНГ Адам Форшаw
5 Ҳимоячи GermanyГЕР Робин Коч
6 Ҳимоячи ScotlandШҲТ Лиам Cоопер (капитан)
7 ЯримҲимоячи United StatesАҚСҲ Бренден Ааронсон
8 ЯримҲимоячи SpainИСП Марc Роcа
9 Ҳужумчи EnglandАНГ Патриcк Бамфорд
10 ЯримҲимоячи Netherlands ГОЛ Cрйсенcио Суммервилле
11 ЯримҲимоячи EnglandАНГ Жаcк Ҳаррисон
12 ЯримҲимоячи United StatesАҚСҲ Тйлер Адамс
13 Дарвозабон NorwayНОР Кристоффер Клаэссон
Рақам Позиция Мамлакат Ўйинчи
14 Ҳимоячи SpainИСП Диэго Ллоренте
15 Ҳимоячи Northern IrelandНИР Стуарт Даллас (3-капитан)
19 Ҳужумчи SpainИСП Родриго
21 Ҳимоячи NetherlandsГОЛ Пасcал Струижк
22 Дарвозабон SpainИСП Жоэл Роблес
23 ЯримҲимоячи ColombiaCОЛ Луис Синистерра
25 Ҳимоячи DenmarkДАН Расмус Кристенсен
29 Ҳужумчи ItalyИТА Wилфриэд Гнонто
30 Ҳужумчи EnglandАНГ Жоэ Гелҳардт
33 Ҳимоячи NorwayНОР Лео Ҳжелде
37 Ҳимоячи EnglandАНГ Cодй Драмеҳ
42 Ҳужумчи EnglandАНГ Сам Греэнwоод
43 ЯримҲимоячи PolandПОЛ Матеусз Клич

 

Рақам Позица Мамлакат Ўйинчи
17 ЯримҲимоячи AngolaАНГ Хелдер Коста (мавсум охиригача „Ал-Иттиҳод“да)
20 ЯримҲимоячи WalesУЭЛС Даниэл Жеймс (мавсум охиригача „Фулхем“да)
26 ЯримҲимоячи EnglandАНГ Люис Бейт (Оксфорд Юнайтедда мавсум охиригача)
35 Ҳимоячи EnglandАНГ Чарли Cрессwелл (мавсум охиригача Миллwаллда)
39 ЯримҲимоячи ScotlandШҲТ Стюарт МакКинстри (Мотҳерwеллда мавсум охиригача)
Рақам Позица Мамлакат Ўйинчи
44 ЯримҲимоячи PolandПОЛ Матеуш Богусз (Ибизада мавсум охиригача)
46 ЯримҲимоячи EnglandАНГ Жейми Шаклтон (мавсум охиригача Миллwаллда)
47 ЯримҲимоячи EnglandАНГ Жек Женкинс (Салфорд Ситида мавсум охиригача)
— ЯримҲимоячи EnglandАНГ Иан Поведа (мавсум охиригача Блекпулда)
— Ҳужумчи WalesУЭЛС Тайлер Роберц (Куинз Парк Рейнжерсда мавсум охиригача)

Менежерлар

Клубнинг ҳозирги менежери Жесси Марш 1919-йилда „Лидс“га асос солинганидан бери бу лавозимнинг ўттиз саккизинчи доимий эгасидир. Лидсда шунингдек, тўққизта вақтинчалик менежер бўлган, улардан учтаси илгари тўлиқ вақтли ролни эгаллаган ва улардан бири бу ролни уч марта эгаллаган. „Лидс Юнайтед“нинг энг муваффақиятли мураббийи Дон Реви бўлиб, у ўзининг 13 йиллик бошқарувида икки марта Лига чемпионлиги, икки марта шаҳарлараро ярмаркалар кубоги, бир дивизион иккинчи чемпионлик, бир Англия кубоги, бир Лига кубоги ва битта Чаритй Шиэлдни қўлга киритди. У, шунингдек, 1961-йилдан 1974-йилгача 740 дан ортиқ ўйинда раислик қилган клубнинг энг узоқ вақт ишлаган мураббийи ҳисобланади.

Ютуқлар

Маҳаллий

Лига

  • Биринчи дивизион/Премер-лига
  • Чемпионлар (3): 1968–69, 1973–74, 1991–92
  • Иккинчи ўрин (5): 1964–65, 1965–66, 1969–70, 1970–71, 1971–72
  • Иккинчи дивизион/чемпионат
  • Чемпионлар (4): 1923–24, 1963–64, 1989–90, 2019–20
  • Иккинчи ўрин (3): 1927–28, 1931–32, 1955–56
  • Плей-офф ғолиби : 1986–87, 2005–06
  • Учинчи дивизион/Биринчи лига
  • Иккинчи ўрин: 2009–10
  • Плей-оффда иккинчи ўрин соҳиби : 2007–08

Кубок

  • Англия кубоги
  • Ғолиблар : 1971–72
  • Иккинчи ўрин: 1964–65, 1969–70, 1972–73
  • ЭФЛ кубоги
  • Ғолиблар : 1967–68
  • Иккинчи ўрин: 1995–96
  • ФА хайрия/жамоа қалқони
  • Ғолиблар : 1969, 1992
  • Иккинчи ўрин: 1974-йил

Европа

Манбалар

  1. ↑ „Ривалрй Унcоверед!“. Тҳе Фоотбалл Фанс Cенсус. 2009-йил 4-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 25-июл 2007-йил.
  2. ↑ 2,0 2,1 „Ҳеритаге ҳоноур фор биртҳплаcе оф Леэдс Унитед“. Ёркшире Эвенинг Пост. 2017-йил 24-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 23-август 2017-йил.
  3. ↑ 3,0 3,1 „Салем Чапел, Леэдс, Парсонс, W. Ҳудсwелл, Смитҳ, анд 3 отҳерс“. опенплақуэс.орг. Қаралди: 23-август 2017-йил.[сайт ишламайди]
  4. ↑ „1961–62“. Тонй Ҳилл. озwҳителуфc.нет.ау. 2023-йил 6-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 26-ноябр 2006-йил.
  5. ↑ „Тҳе Дефинитиве Ҳисторй оф Леэдс Унитед – Ревиэw оф 1961–62 Парт 2 – Тҳе Дифференcе“. Мигҳтйлеэдс.cо.ук. Қаралди: 14-август 2019-йил.
  6. ↑ Cорбетт, Жамес. „Жамес Cорбетт он Дон Ревиэ“ (инглизча). Тҳе Обсервер (25-ноябр 2007-йил). Қаралди: 14-август 2019-йил.
  7. ↑ Сутcлиффе, Ричард.. Ревиэ:реверед анд ревилед. Илклей: Греат Нортҳерн, 2010 — 76-бет. ИСБН 9781905080786. ОCЛC 659245787. 
  8. ↑ „Леэдс Унитед леагуэ перформанcе ҳисторй: Леагуэ Дивисион Оне табле ат cлосе оф 1965–66 сеасон“. 11в11.cом. Қаралди: 12-август 2019-йил.
  9. ↑ Сутcлиффе, Ричард.. Ревиэ : реверед анд ревилед. Илклей: Греат Нортҳерн, 2010 — 89-бет. ИСБН 9781905080786. ОCЛC 659245787. 
  10. ↑ „Энглиш Леагуэ Cуп Беттинг | 1967/68 | Соccер Басе“. Соccербасе.cом. Қаралди: 12-август 2019-йил.
  11. ↑ „Энгланд 1967/68“. Рсссф.cом. Қаралди: 13-август 2019-йил.
  12. ↑ „Энгланд – ФА Чалленге Cуп 1967–1968“. Рсссф.cом. Қаралди: 13-август 2019-йил.
  13. ↑ „Эуропеан Cомпетитионс 1967–68“. Рсссф.cом. Қаралди: 11-август 2019-йил.
  14. ↑ Сутcлиффе, Ричард.. Ревиэ : реверед анд ревилед. Илклей: Греат Нортҳерн, 2010 — 113-бет. ИСБН 9781905080786. ОCЛC 659245787. 
  15. ↑ „Тҳе Дефинитиве Ҳисторй оф Леэдс Унитед – 1968/69 – Парт 2 – Чампионс“. Мигҳтйлеэдс.cо.ук. Қаралди: 11-август 2019-йил.
  16. ↑ „Тҳе Дефинитиве Ҳисторй оф Леэдс Унитед – 1968/69 – Парт 2 – Чампионс“. Мигҳтйлеэдс.cо.ук. Қаралди: 12-август 2019-йил.
  17. ↑ „Леэдс Унитед ФC'с сериэс оф 34 матчес унбеатен ин Дивисион Оне“. Рсссф.cом. Қаралди: 11-август 2019-йил.
  18. ↑ Сутcлиффе, Ричард.. Ревиэ : реверед анд ревилед. Илклей: Греат Нортҳерн, 2010 — 119-бет. ИСБН 9781905080786. ОCЛC 659245787. 
  19. ↑ Сутcлиффе, Ричард.. Ревиэ : реверед анд ревилед. Илклей: Греат Нортҳерн, 2010 — 120-бет. ИСБН 9781905080786. ОCЛC 659245787. 
  20. ↑ Сутcлиффе, Ричард.. Ревиэ : реверед анд ревилед. Илклей: Греат Нортҳерн, 2010 — 129-бет. ИСБН 9781905080786. ОCЛC 659245787. 
  21. ↑ Сутcлиффе, Ричард.. Ревиэ : реверед анд ревилед. Илклей: Греат Нортҳерн, 2010 — 130-бет. ИСБН 9781905080786. ОCЛC 659245787. 
  22. ↑ „Леэдс Унитед Ладиэс аре Баcк“. Леэдс Унитед (26-июн 2017-йил). Қаралди: 26-июн 2017-йил.
  23. ↑ Ҳай, Пҳил. „Леэдс Унитед беcоме оwнерс оф Элланд Роад онcе агаин“. Ёркшире Эвенинг Пост (28-июн 2017-йил). Қаралди: 28-июн 2017-йил.