Legal Quays

Англиянинг Легал Қуайс 1559-йилда Англия қироли Елизавета И ҳукмронлиги даврида қабул қилинган парламент акти (1 Елизавета И, 11-б.) фирибгарлик акти билан яратилган. У тожнинг молиявий аҳволини яхшилаш учун Англияда урф-одатлар учун янги қоидаларни ўрнатди. Унинг энг муҳим қоидаларидан бири божхона ходимлари назорати остида Лондондаги ва бошқа портлардаги рухсат этилган Легал Қуайсдан бошқа ҳар қандай жойга товар тушириш ёки юклаш ноқонуний эканлиги ҳақидаги қоидани ўрнатиш эди[1]. Қонунчилик шунингдек, қайси шаҳарлар порт сифатида ҳаракат қилиш ҳуқуқига эга эканлигини ҳам белгилаб беради[2].
Келиб чиқиши
Қонун асосан Винчестернинг 1-маркесси ва узоқ вақт хизмат қилган лорд ғазначиси сер Уилям Паулетнинг ташаббуси билан қабул қилинган. У Юридик Қуайсларни тузди ва шоҳликдаги ҳар бир портда бундай бекларни белгилаш учун комиссарларни тайинлади. Лондондаги энг муҳим портда Паулетнинг ўзи сер Ричард Саквилл ва ғазначиси ва канслери сер Валтер Милдмей билан бирга „барча пиёдалар ва приставкаларни чеклаш, тайинлаш ва тайинлашни“ зиммасига олишга тайинланган эди ва Лондон портига тегишли бўлган ва унга тегишли бўлган жойлар ва уларнинг қуруқликдаги буюмлари ва товарларини юклаш, лауреат қилиш, тушириш, тушириш ва жойлаштириш учун. Уларнинг роли Лондоннинг қирғоқлари ва қирғоқларини ўрганишдан иборат бўлиб, уларни Легал Қуайс деб белгилаш керак эди[1].
Лондондаги Легал Қуайс

Темза қирғоғи бўйлаб кўплаб пиёдалар аллақачон мавжуд бўлса-да, Паулет, Саквил ва Милдмей „барча дарёлар, қирғоқлар, юкларни тушириш ва тушириш жойлари“ Гравесенд, Вулвич, Баркинг, Гринвич, Дептфорд, Блекволл, Лимехаус, Ратклифф, Сент — Клиф, Катҳеринеъс, Тоwер Ҳилл, Ротҳерҳитҳе, Соутҳwарк ва Лондон кўприги „энди товарларни юклаш ёки тушириш жойлари сифатида ишлатилмаслиги керак“[1]. 1,419 фт (433 м) та жабҳага эга 20 та мавжуд пиёдалар Темзанинг шимолий қирғоғида Лондон кўприги ва Лондон минораси ўртасида жойлашган бўлиб, улар Легал Қуайс сифатида белгиланган. Лондон кўприги ва Лондон минораси ўртасидаги жойлашуви бўйича улар:
Лондондаги савдо ҳажми ва мураккаблигини энгиш учун алоҳида юкларга ихтисослашган алоҳида бекатлар талаб қилинган. Масалан, Беар анд Ёунғс Қуайс португал савдогарлари томонидан фойдаланиладиган омборлар яқинида мавжудлиги сабабли Португалия билан савдо қилиш учун ажратилган; балиқ, маккажўхори, жун мато, ёғ ва вино каби товарларни олиб кириш ва экспорт қилиш учун бошқа кемалар ажратилган. [1] Улар хусусий мулк эди ва амалда монополия сифатида фаолият юритарди. [4] 1666 йил сентябр ойида Пудинг -лейнда шимолга қисқа масофада бошланган Лондондаги Буюк ёнғин пайтида барча Легал Қуайс йўқ қилинди. Улар тезда қайта қурилди ва 1670-йилларнинг ўрталарида ҳаммаси қайта ишга туширилди. [5]
1559 йилги қонунда белгиланган режим 18-асргача давом этди. Этмиш тўртта инглиз шаҳарлари охир-оқибат портлар сифатида белгиланди ва улар ичида ваколатли юридик қуайслар ташкил этилди. [2] Бироқ, бу тизим Лондон портидаги талабни қондириш учун жуда чекланган бўлиб чиқди ва 1786 йилдаги қонунга биноан "жамоат азоб-уқубатлари " деб номланувчи бошқа кемалар ташкил этилди. Кўпчилик Темзанинг жанубий қирғоғида жойлашган[6][7]. Улар паст божли товарларни қўндиришда фойдаланилган, бироқ портлар ёки легал қуайслар рўйхати кенгайтирилмагани ёки ўз ўлчамига кўпаймагани сабабли, пиёдалар майдони доимий равишда танқис бўлиб турарди ва ортиб бораётган талаблар учун этарлича этарли эмас эди. савдо даражалари[2].
Мисол учун, 1800-йилга келиб, атиги 545 кишилик бўшлиқда 1775-га яқин кемалар боғланиши керак эди. 1666-йилдан бери юридик бекатлар бошқа жабҳа қўшмаган ва омбор майдони жуда чекланган эди. Тирбандлик ва кечикишлар доимий ва сурункали бўлиб, аксарият кемалар қирғоқ бўйлаб чўзилиш ўрнига дарёда боғланган ҳолда юк туширишга мажбур бўлди. Узоқ кечикишлар ва хавфсизликнинг йўқлиги ўғирлик ва талончилик билан боғлиқ кенг тарқалган муаммоларни келтириб чиқарди. Охир оқибат, муаммо шаҳарнинг шарқида, хусусан , Итлар оролида ва Ваппинг, Блекволл ва Ротерҳитҳеда, ҳар бирининг ўз юридик қуайслари ва хавфсиз омборлари бўлган ёпиқ доклар қурилиши билан ҳал қилинди. 1853-йилдаги Божхона консолидацияси тўғрисидаги қонун қонуний Қуайс ва божхона омборларини доcклардан ташқарида қуришга рухсат берди ва 1866-йилга келиб дарё бўйидаги 120 га яқин приставлар бу имтиёзларга эга бўлди[4].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Брйсон. „Тҳе Легал Қуайс: Сир Wиллиам Паулет, Фирст Марқуис оф Wинчестер“. Грешам Cоллеге (2008-йил 26-ноябр). Қаралди: 2015-йил 28-феврал. Манба хатоси: Инвалид
<реф>таг; наме "Брйсон" дефинед мултипле тимес wитҳ дифферент cонтент - ↑ 2,0 2,1 2,2 Дерек Ҳоwард Алдcрофт. Транспорт ин тҳе Индустриал Револутион. Манчестер Университй Пресс, 1 Жануарй 1983 — 178-бет. ИСБН 978-0-7190-0839-9. Манба хатоси: Инвалид
<реф>таг; наме "Алдcрофт1983" дефинед мултипле тимес wитҳ дифферент cонтент - ↑ Жамес Элмес. А Топограпҳиcал Диcтионарй оф Лондон анд Иц Энвиронс: Cонтаининг Десcриптиве анд Cритиcал Аccоунц оф Алл тҳе Публиc анд Привате Буилдингс, Оффиcес, Доcкс, Сқуарес, Стреэц, Ланес, Wардс, Либертиэс, Чаритабле, Счоластиc анд Отҳер Эстаблишменц, wитҳ Лисц оф Тҳеир Оффиcерс, Патронс, Инcумбенц оф Ливингс, &c. &c. &c. ин тҳе Бритиш Метрополис. Wҳиттакер, Треачер анд Арнот, 1831 — 269–70-бет.
- ↑ 4,0 4,1 Балл, Мичаэл. Ан Эcономиc Ҳисторй оф Лондон 1800-1914. Роутледге, 1 Новембер 2002 — 219–21-бет. ИСБН 978-1-134-54030-3. Манба хатоси: Инвалид
<реф>таг; наме "БаллСундерланд2002" дефинед мултипле тимес wитҳ дифферент cонтент - ↑ Руле, Фиона. Лондон'с Доcкландс: А Ҳисторй оф тҳе Лост Қуартер. Иан Аллан Публишинг, 2012 — 13, 129-бет. ИСБН 978-0-7110-3716-8.
- ↑ Э.Б. МcГуире. Тҳе Бритиш Тарифф Сйстем. Роутледге, 5 Новембер 2013 — 132-бет. ИСБН 978-1-136-59511-0.
- ↑ Чарлес Книгҳт. Тҳе ланд wе ливе ин, а пиcториал анд литерарй скетч-боок оф тҳе Бритиш эмпире, 1847 — 271-бет.