Leo Alexander

Лео Александр (1905-йил 11-октабр — 1985-йил 20-июл) асли австриялик-яҳудий бўлган америкалик психиатр, невролог, ўқитувчи ва ёзувчи эди. У Нюрнберг судлари пайтида асосий тиббий маслаҳатчи бўлган. Александр Нюрнберг кодексининг бир қисмини ёзган бўлиб, у одамларда илмий тажриба ўтказиш учун ҳуқуқий ва ахлоқий тамойилларни тақдим этган.
Ҳаёти
Австрия-Венгриянинг Вена шаҳрида туғилган Александр шифокорнинг ўғли эди. У 1929-йилда Вена университети тиббиёт факултетини тамомлаган, Франкфурт университетида психиатрия бўлимида стажировка қилинган, кейин 1933-йилда АҚШга кўчиб ўтган. Гарвард университети ва Дюк университетининг тиббиёт мактабларида дарс берган. Уруш пайтида у Европада Америка Қўшма Штатлари Уруш котиби Роберт П. Паттерсон қўл остида маёр унвони билан армия тиббий терговчиси сифатида ишлаган. Урушдан кейин у АҚШнинг ҳарбий жиноятлар бўйича маслаҳатчиси Телфорд Тейлорнинг бош тиббий маслаҳатчиси этиб тайинланди ва 1946-йил ноябр ойида Нюрнберг судида қатнашди. У Дачауда немис СС тиббий тажрибаларини, стерилизация ва эвтаназия ҳолатларини кузатган ва ҳужжатлаштиргандан сўнг Нюрнберг кодексининг тамойилларини ўйлаб топди. Кейинчалик Александр „диктатура даврида фан диктатуранинг етакчи фалсафасига бўйсунади“, деб ёзган эди[1].
Кейинчалик у Туфц университети тиббиёт факултетида психиатрия кафедраси доценти бўлиб хизмат қилди ва у ерда деярли 30 йил ишлади. Бостон полиция бўлими маслаҳатчиси сифатида Александр Бостон Странглер ишини ҳал қилишда муҳим рол ўйнади[2]. У Бостон штат касалхонасидаги Кўп тармоқли склероз марказини бошқарган, у ерда кўп тармоқли склерозни тадқиқ қилган ва невропатологияни ўрганган. У Иосиф Менгеле томонидан газ гангренасининг кашшофини юборган 40 нафар немис фашистлари концлагери қурбонларини даволашни ташкил қилди ва уларда психиатрик терапияни қўллади[3]. Александр психиатрия ва невропатология бўйича бир нечта китоблар ёзди ва танатология — ўлимни ўрганиш деб таърифланган — ва ктенология - ўлдириш ҳақидаги фан атамаларини киритди[4].
Александр электроконвулсив (шок) терапияси ва инсулин шок терапиясининг етакчи тарафдори эди[5]. Психиатр Питер Бреггиннинг сўзларига кўра, немис тилида ўқитилган ва немис тилида сўзлашувчи Александр ҳам эрта евгеник бўлган ва шифокорлар судининг психиатрларни жавобгарликка тортишда муваффақияцизлиги қисман Александрнинг бош терговчи бўлганлиги билан боғлиқ[6].
Александр 1985-йилда Массачусец штатининг Wестон шаҳрида саратон касаллигидан вафот этди, ундан учта фарзанди қолди.
Манбалар
- ↑ Алехандер, Лео (1949). „Медиcал Сcиэнcе ундер Диcтаторшип“. Неw Энгланд Жоурнал оф Медиcине. 241-жилд, № 2. 39–47-бет. дои:10.1056/НЕЖМ194907142410201. ПМИД 18153643.
- ↑ Гале, 2007.
- ↑ Неw Ёрк Тимес, 1985.
- ↑ Алехандер, Лео (1948). „Wар Cримес анд Тҳеир Мотиватион: Тҳе СоcиоПсйчологиcал Струcтуре оф тҳе СС анд тҳе Cриминализатион оф а Соcиэтй“. Жоурнал оф Cриминал Лаw анд Cриминологй. 39-жилд, № 3. 326-бет.
- ↑ Алехандер, Лео (1-сентабр 1954-йил). „Оутпатиэнт Элеcтрошоcк Тҳерапй ин Псйчосес“. Медиcал Cлиниcс оф Нортҳ Америcа. 38-жилд, № 5. 1363–1378-бет. дои:10.1016/С0025-7125 (16)34806-4. ПМИД 13193207.
{{cите магазине}}: Чеcк|дои=валуэ (ёрдам)CС1 маинт: дате формат () - ↑ Р., Бреггин, Петер (1-январ 1993-йил). „Псйчиатрй'с роле ин тҳе ҳолоcауст“. Интернатионал Жоурнал оф Риск & Сафетй ин Медиcине (инглизча). 4-жилд, № 2. 133–48-бет. дои:10.3233/ЖРС-1993-4204. ИССН 0924-6479. ПМИД 23511221.
{{cите магазине}}: CС1 маинт: дате формат ()