Leocadia Zorrilla

Леокадиа Зоррилла, турмушга чиққандан кейинги фамилияси Леокадия Вайсс (1788-йил 9-декабр, Мадрид - 1856-йил 7-август, Мадрид) испан рассоми Франсиско Гоянинг ҳамроҳи ва рассом Росарио Вайс Зоррилланинг онаси.
Леокадия эрта этим қолган, унинг та'миноти билан унинг холаси Хуана Галарза шуғулланган. Унинг болалик ҳаётининг кўп қисми ма'лум эмас. У Гоя билан 1805-йилда унинг ўғли Хавернинг амакиваччаси Гумерсинда Гоиcоэчеа Галарзанинг тўйида учрашган.
1807-йилда Леокадиа оиласи Мадридда яшовчи яҳудий-немис заргар Исидор Вайссга турмушга чиқди ва улар ота-онасининг уйига жойлашдилар. У ерда яшаб, у икки фарзанд туғган: Хоакин (1808) ва Гилермо (1811). Бироқ, 1811-йилда Вайсс уни "ноқонуний хатти-ҳаракатларда" айблаган ва улар ажралишди. 1814-йилда Леокадиа учинчи фарзанди Росарио ни дунёга келтирди. Спекüласёнлар Гоянинг Росарионинг отаси бўлиши мумкинлигини айтишади. Бу аниқ тасдиқланмаган, аммо Вайс Росарионинг отаси эмаслиги аниқ[1]. 1817-йилда икки кичик фарзанди билан бева қолган Леокадия 1812-йилда Гоянинг уйига кўчиб ўтди.
1824-йилда Леокадиа Мадриддан Баённага кетишга мажбур бўлди, чунки унинг ўғли Гилермо Франсиско Эспоз й Минанинг инқилобий фаолиятида иштирок этганди. Испаниядаги сиёсий воқеалардан ҳафсаласи пир бўлган Гоя бир вақтнинг ўзида Парижга жўнаб кетди. Иккаласи кўплаб испан сургунлари яшайдиган Бордода бирлашдилар. Гарчи Леокадия оловли, нотинч характерга эга бўлса-да, Гоя эса анча заиф бўлиб қолган бўлса-да, улар бир-бирлари билан мулоқот қилишдан завқланишарди ва кўпинча жамоат олдида бирга кўринишарди.
Леокадиянинг мактублари 1828-йилда Гоянинг ўлимигача бўлган охирги кунларнинг ягона ёзувидир. Гоя Леокадияни ўз васиятига киритмаган, бу эса уни жуда ёмон молиявий аҳволда қолдирди. Гоянинг ўғилларидан бири Хавер Леокадияга отасининг мебелларини сақлашга рухсат берди ва уни бир оз пул билан та'минлади. Леокадиянинг собиқ эри Исидор Гоянинг ўлимига қандай муносабатда бўлганлиги нома'лум, гарчи у Росарио учун оталик да'во қилган бўлса ҳам[2]. Хавернинг очиқ-ойдин сахийлигига қарамай, Леокадиянинг мактублари кейинги беш йил оғир бўлганини ва у асосан Франсия ҳукумати нафақаси эвазига тирик яшаганини кўрсатади.
1833-йилда умумий амнистиядан сўнг у ва Росарио Мадридга қайтишди. Бу вақтга келиб, Хавер де Гоя уларга берган пул тугаб қолганди. Улар Росарио эски усталарнинг асарларини Мусео дел Прадода нусха кўчириш ва сотиш орқали пул топишга муваффақ бўлишди. 1840-йилда Росарио Реал Аcадемиа де Беллас Артес де Сан Фернандога қабул қилинди ва малика Изабел ва Луиса Фернандага расм чизиш бўйича ўқитувчи сифатида тайинланди ва 8000 реал маош олди. Эҳтимол, бу лавозимни Изабелнинг қонуний васийси Агустин Аргуэллесни таниган акаси Гилермонинг либерал дўстлари орқали олгандир.
1843-йилда атиги йигирма саккиз ёшли Росарио тўсатдан вафот этди. Леокадиянинг бундан кейинги ҳаёти нома'лум, гарчи у Гоянинг ўзида сақлаб қолган бир нечта асарларини сотишга мажбур бўлганлиги ма'лум. У 1856-йилда уйда вафот этди ва Сан-Мартин черковидаги оммавий қабрга дафн қилинди[3]. Унинг собиқ эри Исидор 1850-йилда қашшоқликда вафот этган эди.
Бир вақтлар Жосефа Баеу деб ҳисобланган ёг 'портретидан ташқари, Леокадиа ҳам Гоянинг " Ла Леоcадиа " ёки "Седуcттресс" номи билан танилган қора расмларидан бирида тасвирланган бўлиши мумкин ва кечки расмда "Бордо сутчиси". Росарио ҳам унинг бир нечта расмларини чизган.
Манбалар
- ↑ Леоcадиа Зоррилла Галарза де Wеисс (1788-1856) (Wайбаcк Мачине сайтида 2016-03-04 санасида архивланган), Фундаcиóн Гоя эн Арагóн
- ↑ Мануэл Нúñэз де Аренас Буллетин Ҳиспаниқуэ 52, 1950, пгс. 229-273
- ↑ "Лас cасас де Гоя" Ин: Эл Паíс (1983)