Лев Александрович Сухов (1884-йил 28-октябр, Тошкент – 1918-йилдан кейин) – Социалистик инқилобчи террорчи, Бутунроссия Таъсис Ассамблеяси делегати.

Сухових Лев Александрович
 Бутунроссия таъсис йиғилиши
Мансаб даври
1917-йил 28-ноябр – 5-январ 1918-йил
Шахсий маълумотлари
Таваллуди 1884-йил 28-октябр
Тошкент
Вафоти 1918-йил

Ҳаёти

Лев Сухов 1884-йил 28-октябрда Тошкентда Давлат банки назоратчиси, Давлат маслаҳатчиси[1] Суховнинг зодагон оиласида туғилган. Кишинёв ҳақиқий мактабини тугатгач, Константин Киэв политехника институтида ўқиган. У биринчи марта 1905-йилда ноқонуний (инқилобий) адабиётга эга бўлгани учун ҳибсга олинган. Ўша пайтда Социалистик инқилобий партия (АКП) аъзоси эди.

Сухов 1908-йилда Социалистик инқилобий партиянинг жанговар ташкилотига аъзо бўлади. Ўша йили Чарджуйда (замонавий номи – Туркманобод) ғазнани „ўзлаштирилиш“ ташкилотчиси эди[1]. 1908-йил 17-октябрда Тошкент ва Россиянинг бошқа шаҳарларида (46 киши) оммавий ҳибсга олишлар натижасида ўғирланган пулларнинг кейинги тақдири маълум бўлган. Унга кўра, Тошкентдаги адвокат ёрдамчиси Иван Чарковский „Чарджуйда ўғирланган пулларни“ социалистик инқилобчи Елена Крижицкая номидан Киэвга 6200 рубл ўтказган. У эса пулларни Василий Ивановнинг рафиқасига ўтказади, кейин бу пулни Парижга ўз номидан ўтказган. Бундан ташқари, Чарковский ака-ука Зензиновларнинг савдо уйи номидан Одессага яна 10 минг рубл ўтказади. У ердан бу маблағ Москвага ўша компанияга юборилгандан сўнг, яна Парижга „баъзи доктор Тафт“ номига ўтказилган[2].

Сухов акаси Константин сингари Бессарабия округи Таъсис мажлисига делегат этиб сайланган (№ 2 рўйхат, Социалистик инқилобчилар). Бугунги кунда (фуқаролар уруши пайтида ҳам, ундан кейин ҳам) унинг кейинги тақдири ҳақида ҳеч қандай маълумот йўқ.

Оиласи

Акаси – Константин Александрович Сухов (1881-йилда туғилган), ёзувчи. Шунингдек, ижтимоий инқилобчи ва Бутунроссия Таъсис мажлисининг делегати[1].

Манбалар

Адабиётлар

  • Л. Г. Протасов. Люди Учредителного собрания: портрет в интерере эпохи. М., РОСПЕН, 2008.
  • ГА РФ. Ф. 102 – Департамент полиции Министерства внутренних дел, 7 д/п, 1905, д. 6665, ч. 4; ОО, 1910, д. 143.
  • Городницкий Р. А. Боэвая организация партии социалистов-революционеров в 1901—1911 гг. М., 1998.